ธรรมชาติดินแดนมหัศจรรย์

ความรู้สึกละ  วาง  เหมือนจะเกิดขึ้นเงียบๆ

เบาๆ สมอง......

แต่กลับสนใจสิ่งที่เกิดขึ้นใหม่ในเวลานั้น

ใบไม้ที่ไหวตามแรงลม

เสียงกระซิบจากลมที่แผ่วเบา

ผีเสื้อที่ล้อเล่นลมจนจับภาพไม่ทัน

กลับกระตุ้นให้เกิดกิเลส

อยากเอาชนะ

แต่แล้วใบไม้ที่กระพริบตาเบาๆ

กลับทำให้ใจถอนออกจากความรู้สึกนั้น

ใจยอมรับและนิ่งฟังเสียงน้ำตกที่ไหลซู่

แล้วจิตใจก็กลับเริงร่าคึกคักขึ้นมากทันที

กล้ามเนื้อทุกส่วนของร่างกายตื่นตัว

ความรู้สึกสบายๆวิ่งมาขับไล่ความเมื่อยล้าหายไป

ก้าวเดินช้าๆไปตามเสียงน้ำตกที่แอบตะโกนห่างๆ

ดังมากขึ้นๆ เมื่อกายก้าวประชิดหน้าผา

แต่แล้วความรู้สึกใจหายวาบ

เมื่อเห็นความตายรออยู่

เสียววูบไปที่ปลายเท้าทั้งสอง

มันเป็นชะโงกผา

ถอยกลับมาสองก้าวช้าๆ อย่างระมัดระวัง

เมื่อกลัวความตายจะมาเยือน มันยะเยือกและหวั่นไหว

เอ็นร้อยกระดูกอ่อนตัวคล้ายจะร่นตัวลงมากองอยู่แทบเท้า

โธ่เอ๋ย......................ความตาย

เป็นอย่างไรยังไม่รู้

ใจกลับคิดเตลิดและสร้างจินตนาการ

ไปสู่ความเจ็บปวดรวดร้าวทรมาน

สร้างความรู้สึกสยองขวัญให้ความรู้สึกแล้วยังไม่พอ 

ยังส่งประกายความโหดร้ายรุกรานไปทั่วกาย

นี่หรือจิตของมนุษย์   มันปรุงแต่งก่อนเกิด

และมันดับได้โดยไม่บอกลา

สายตาเพ่งไปที่ป้ายข้างหน้า กายนำ หรือใจคิด ใครกันแน่ก่อให้เกิด

ตัวหนังสือนั่นต่างหากที่กระตุกความรู้สึก

มันบอกให้รู้ว่าอันตรายสูงมากรออยู่ข้างหน้า

ก็เห็นจะจริงตามที่มันบอก

แต่

 ก็แค่คำเตือนทำไมจึงผวาง่าย

หรือว่าจิตใต้สำนึกของมนุษย์กลัวความตายทุกคน

ดอกไม้น้อยสีม่วงอ่อนแอบชะง่อนหิน

ช่วยให้กำลังใจดวงน้อยกลับรู้สึกเหมือนมีพลังลึกลับเข้ามา

มันค่อยๆต่อเติมใจที่หายไปจนเกือบเต็ม

สัมผัสน้ำตกที่กระเซ็นมาโดนหน้ากลับเย็นฉ่ำ

แล้วยื่นหน้าไปหาอย่างเผลอตัว เปียก และฉุ่มฉ่ำเย็นกาย และเย็นใจ

เสียงจิ้งหรีดบรรเลงเพลงหวีดหวิวแว่วมาเบาๆ

และกลับกระโชกดังมากขึ้นๆ

ใจกลับรู้สึกถึงภัยที่กำลังตามมา

โธ่เอ๋ย ธรรมชาติของเขา เรากลัวไปเอง

เสียงข้างกายกลับเป็นกำลังใจ

ให้มองธรรมชาติทุกสรรพสิ่งที่เกิดขึ้น

มันก็เป็นของมันอย่างนี้เอง เราต่าหาก

เราชอบวิ่งเข้าหากิเลส

เราต่างหากที่วุ่นวายกับโลกภายนอกจนลืมโลกของเรา

กลับมาเถิด มาสู่อ้อมกอดของจิตใจ

รับรู้ความรู้สึกผ่านกาย  จากกายสู่ใจ  จากใจ สู่กาย

สัมผัสที่แผ่วเบาแม้เงี่ยหูฟังยังไม่ได้ยิน

แต่.....เพียงแค่เรา

เปิดประตูใจด้วยความรู้สึกที่ดีที่มีต่อสรรพสิ่งรอบกาย

ใจกลับมิต้องเพรียกหาอีกแล้ว

เมื่อธรรมชาติมาอยู่ในใจเรา

ธรรมชาติดินแดนมหัศจรรย์