วันนี้ (29 มิ.ย.) เป็นวันสุดท้ายที่ไม่ธรรมดา เพราะเต็มไปด้วยความสุขและความตื้นตันใจ ทุกคนกล่าวคำอำลาอาจารย์ด้วยความประทับใจมอบกุหลาบแทนใจคนละดอกให้แด่อาจารย์ และที่สนุกที่สุดก็คืออาจารย์ได้นำภาพยนตร์ เรื่อง เดอะเทอร์มินัล... ด้วยรักและสันติภาพ โดยอาจารย์พยายามจะให้มองภาพให้เห็นว่า ในสนามบินที่ตัวเอกต้องไปติดแหง็กอยู่นั้น เหมือนกับสังคมขนาดใหญ่ที่น่าเรียนรู้อย่างยิ่ง เปรียบเหมือนกับการจัดการความรู้ การแบ่งปันความรู้ ด้วยการไปทำงานกับชุมชนใหม่ สังคมใหม่ ที่เรายังไม่คุ้นเคย เหมือนกับตัวเอกของเรื่อง ที่ตกระกำลำบากไปอยู่ต่างบ้านต่างเมือง ต่างชาติ ต่างภาษา ต่างวัฒนธรรม ซึ่งจำเป็นต้องอยู่ ไม่มีเหตุผลที่จะหลีกเลี่ยงได้ หรือเรียกว่าภาวะจำยอมก็ได้ ตัวเอกของเรื่องก็ต้องพยายามเรียนรู้ พยายามทำความเข้าใจ และปรับตัวให้เข้ากับผู้คนมากหน้าหลายตา ที่ต่างอาชีพ ต่างความรับผิดชอบ เพื่อทำในสิ่งที่ตัวเองตั้งใจไว้ให้สำเร็จ ซึ่งเหมือนกับเวลาเราไปทำงานในชุมชน เราต้องเรียนชุมชนในทุก ๆ ด้าน ต้องปรับตัว ต้องทำความเข้าใจ และเพียรพยายามให้ถึงที่สุด จนกว่าจะบรรลุเป้าหมายที่วางไว้ ถึงวันนี้ ก็พยายามมาถึงจุดหนึ่งแล้ว แต่ยังไม่ที่สุด เพราะรู้ว่าต้องพยายามกับภาษาอังกฤษอีกมาก แต่อย่างน้อยก็ถือว่าประสบความสำเร็จเกินความคาดหมาย เพราะเมื่ออาจารย์ซูซูได้ตรวจ proposal ภาษาอังกฤษที่ส่งไปแล้ว อาจารย์ให้ B+ ดีใจมาก ต้องขอขอบคุณ คุณแอดสะปาย ที่ช่วยในเรื่องภาษาอังกฤษ เป็นอย่างสูง อาจารย์ก็บอกว่า ทุกคนเข้าใจในเรื่องที่ตัวเองศึกษาพอสมควร เพียงแต่เวลาจะอธิบายเป็นภาษาอังกฤษก็ยังไม่คล่อง แต่ทุกคนทำงานร่วมกันเป็นทีมที่ดีมาก ช่วยเหลือเกื้อกูลกันดี สุดท้ายคืนนี้จะไปรับประทานอาหารเย็นเลี้ยงส่งอาจารย์ซูซูที่น่ารักของพวกเราทุกคนค่ะ สวัสดีคะ