เนื่องในวันแม่ 12 สิงหาคม ที่จ.ลำพูน

                ระยะทาง...ไม่ใช่อุปสรรค์ในการแสดงความรักต่อแม่ .... ถึงแม้ว่าจะเดินทางถึง 685 กิโลเมตรใช้เวลาเดินทาง 10 ชั่วโมง เพื่อได้มาพบแม่ที่จังหวัดลำพูน ซึ่งแม่แก่มากขึ้นกว่าเดิม กำลังวังชาก็เริ่มเสื่อมถอย การเดินเหินก็ไม่สะดวก แต่การที่ลูกๆมาพบกันในวันแม่ เพื่อกราบแม่พร้อมกันเป็นเรื่องที่น่ายินดีเป็นอย่างยิ่ง

 

                        

 

                สื่อต่างๆเริ่มเปิดเพลงวันแม่กันคึกคัก ...แม่จ๋า...แม่รู้บ้างไหม?  ว่าดวงใจ ...ดวงนี้เป็นห่วง  แม่นี้มีบุญคุณอันใหญ่หลวง ...แม่เฝ้าหวงห่วงลูกแต่หลังเมื่อครั้งนอนเปล...แม่เราเฝ้าโอละเห่  กล่อมลูกน้อยนอนเปลมิอาจหันเหไปจนไกล   ใครหนอรักเราเท่าชีวี ...ใครหนอใครกันให้เราขี่คอ ...ใครหนอชักชวนดูหนังสี่จอ  รู้แล้วละก็อย่ามัวรั้งรอทดแทนบุญคุณ...

 

                                

 

     ...อุ่นใดๆ โลกนี้ไม่มีเทียบเทียม   อุ่นอกอ้อมแขนกอดแม่ตะกอง

    รักเจ้าถึงปลูกรักลูกแม่ย่อมห่วงใย  ไม่อยากจากไกลแม้เพียงครึ่งวัน

    ให้กายเราใกล้กันให้ดวงตาใกล้ตา  ให้ดวงใจเราสองเพิ่มโยงผูกพัน......

 

                            

 

                ....เสียงเพลงอิ่มอุ่นของคุณศุ บุญเลี้ยง บอกถึงความอบอุ่น ความใกล้ชิด ความผูกพันของแม่ลูกของแม่กับลูกได้อย่างมีความหมายลึกซึ้งกินใจ สำหรับวันแม่...ปีนี้ผึ้งงานเองได้บรรจงแกะสลักแตงโม เพื่อแสดงความรักและความตั้งใจทำในสิ่งที่ละเอียดอ่อนให้แม่ โดยบรรจงเขียนคำว่า “ สุขใด...ไหนเท่ารักแม่ ”  เพื่อแม่โดยเฉพาะซึ่ง  แม่....มีแววตายินดีมากที่ได้รับ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                อย่าอายที่จะแสดงความรักต่อคนใกล้ชิด เพราะความรักคือยาวิเศษที่รักษาใจได้ทุกเพศทุกวัย ซึ่งมีอานุภาพยากที่จะประมาณ ซึ่งให้ได้ไม่จำกัดเวลา ไม่ว่าวันไหน...และที่สำคัญไม่มีขาย...ต้องทำเอง ถ้าท่านยังมีคนที่ท่านรัก...อย่ารอให้ถึงเฉพาะวันพ่อหรือวันแม่เท่านั้น เพราะปีต่อไปคุณอาจจะไม่มีโอกาสได้แสดงความรักอีกเลยก็ได้

 

 

                              

 

                ดังนั้นผึ้งงานจึงเดินทางไป-กลับถึง 1370 กิโลเมตรใช้เวลาเดินทางถึง 20 ชั่วโมง(กทม-ลำพูน) ...เพื่อกลับไปกราบลง...ที่ตรงตักแม่.... ไม่ว่าวันนี้หรือวันไหน? ความรักของฉันนั้นยังคงมั่นคงเสมอ ...รักเธอ...แม่ !!!!!