เพลงค่าน้ำนม...จากลูกๆอนุบาลยุววิทยา

         วันที่ ๑๐  สิงหาคม  ๒๕๕๓  ได้รับเชิญจากทางโรงเรียนอนุบาลยุววิทยา สระบุรี  ให้ไปร่วมพิธีวันแม่ให้กับลูกๆ  ระดับชั้นอนุบาล ๑-๓  ฉันตอบรับไปหลังทราบว่าส่วนใหญ่ผู้ปกครองตอบรับว่าจะมาร่วมพิธีในวันนั้น  ถ้าหากไม่ไปลูกๆทั้งสองของฉันคงจะเหงาที่เห็นคนอื่นมีคุณแม่ไปร่วมงานวันนั้น  แต่ตัวเองมองไม่เห็นแม่
       จริงดังคาดฉันและลูกๆ  ไปถึงโรงเรียนตั้งแต่ยังไม่สองโมงเช้า  หาที่จอดรถใกล้ๆโรงเรียนไม่ได้  ต้องจอดไกลมาก  อาจจะเป็นด้วยเหตุนี้เองทางโรงเรียนจึงจัดกิจกรรมวันแม่ของหนูเป็นสองวัน  วันแรกเป็นกิจกรรมระดับชั้นอนุบาล  วันที่สอง ๑๑ สิงหาคม ๒๕๕๓  เป็นกิจกรรมของนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษา  เมื่อเข้าไปถึงโรงเรียนรอลูกๆเคารพธงชาติ  ลานสนามเด็กเล่นของลูกๆที่ว่ากว้างบัดนี้ดูแคบไปทันที  แต่ก็ยังพอมีพื้นที่ให้ได้เดินเล่นบ้าง  คุณครูเชิญผู้ปกครองทุกท่านนั่งที่เก้าอี้ที่เตรียมให้  คุณแม่ของน้อง อ.๑ นั่งที่หน้าอาคารมณีเจียมจิตรา  อ.๒ นั่งที่หน้าอาคารยุวกำจาย  และ อ.๓ นั่งที่หน้าอาคารแพรวพราวขาวแดง  ทั้งหมดที่มาร่วมงานส่วนใหญ่เป็นคุณแม่  แต่ก็มีคุณย่า คุณยาย มาแทนคุณแม่บ้าง ดูคนสมัยนี้เป็นคุณย่าคุณยายกันแล้วยังไม่แก่เลย  คุณพ่อก็มาให้กำลังใจคอยถ่ายรูปให้ลูกๆกับคุณแม่  ดูช่างอบอุ่นและน่ารักจังเลย
        ฉันนั่งที่เก้าอี้ที่คุณครูจัดเตรียมไว้ให้  เป็นดั่งที่ฉันคาด น้องแก้มชะเง้อมองหาใครสักคน  สงสัยจะมองหาว่าคุณแม่นั่งอยู่ตรงไหนตอนแรกมองไม่เห็น  ฉันแอบเห็นลูกนั่งหน้าเศร้า  เมื่อหันมามองอีกฉันเลยรีบแสดงตัวให้เห็นโบกมือให้น้องแก้มดีใจมากสะกิดเพื่อนคล้ายกับบอกว่า "แม่เรามานะนั่นไง" น้องแก้มชี้มือมาทางฉันพร้อมบอกเพื่อนให้มองมาที่ฉัน  ส่วนน้องเกมส์นั่งอยู่หัวแถวไกลมากเลยมองไม่เห็นฉัน
         เพลงสรรเสริญพระบารมี ดังขึ้นและตามด้วยเพลงสดุดีมหาราชา  หลังจากนั้นครูใหญ่กล่าวเปิดงานและขอบคุณผู้ปกครองทุกท่านที่ให้ความร่วมมือมาในงาน  "วันแม่ของหนู" และจะดูแลลูกๆทุกคนที่คุณพ่อคุณแม่ไว้วางใจให้ทางโรงเรียนได้ดูแลลูกๆทั้ง ๑,๔๐๖ คน  ตัวแทนคุณแม่ชั้นอนุบาล ๓  กล่าวถึงลูกในวันนี้
         "ลูกรัก  ไม่ว่าวันนี้หรือวันไหน  ไม่เคยมีสักวันเลยที่แม่จะไม่รักลูก  แม่เฝ้ารอคอยลูกตั้งแต่อยู่ในท้องจนครบเก้าเดือน วันที่ลูกลืมตามาดูโลก สองมือของแม่เฝ้าฟูมฟักดูความเจริญเติบโตของลูก  ลูกรักขอให้ลูกได้รู้ไว้ว่าแม่รักลูกมาก...ขอบคุณที่ทางโรงเรียนได้จัดกิจกรรมวันนี้ให้กับลูกทุกคน  ขอบคุณแทนคุณแม่ทุกคน  ขอบคุณค่ะ"  
        ฉันจับใจความได้ประมาณนี้  ฉันรับรู้ถึงความประหม่า  ความตื้นตันใจของคุณแม่ที่กล่าวด้วยเสียงสั่นเครือ  ทุกคนปรบมือให้กำลังใจคุณแม่  ตามด้วยการแสดงลีลาประกอบเพลง "อิ่มอุ่น"  และเพลง  "ค่าน้ำนม"  ทั้งหมดเป็นการแสดงของพี่ๆชั้นอนุบาลที่ ๓
         พิธีไหว้แม่ กราบแม่ คุณแม่ทุกคนนั่งที่เก้าอี้ เมื่อถึงเวลาคุณครูจะให้เด็กๆทีละห้องเดินมาหาคุณแม่พร้อมการ์ดอวยพรให้แม่ที่คุณครูและเด็กๆช่วยกันทำ  มามอบให้คุณแม่  น้องเกมส์เป็นคนเดินนำหน้าพาน้องแก้มมาหาฉันพร้อมยื่นการ์ดให้คุณแม่คนละใบกับคำพูดที่คุณครูคงเตรียมไว้ให้พูดแล้วว่า "หนูรักคุณแม่"  เราสามคนแม่ลูกกอดกันและผลัดกันจุ๊บแก้มกันไปมา  สำหรับฉันได้กอดลูกทีเดียวสองคนเลย  ฉันคิดว่าพวกเราทุกคนทุกครอบครัวคงได้แสดงความรักต่อกันอยู่แล้วทุกวัน  แต่วันนี้เป็นวันพิเศษขึ้นอีกหนึ่งวัน  แม่รักลูกมากจ๊ะ  ลูกคือแก้วตาดวงใจของครอบครัว  คุณแม่หวังว่าลูกๆของคุณแม่โตขึ้นเป็นคนดีของครอบครัว ของสังคม  และเป็นพลเมืองที่ดีของประเทศ
          ก่อนกลับบ้าน  ฉันเดินชมนิทรรศการที่ทางโรงเรียนจัดแสดงผลงานของหนู  คุณแม่ไม่ได้ร่วมเล่นเกมส์และกิจกรรมกับลูกๆ  เพราะต้องกลับมาทำงานต่อ  แต่คุณครูก็ได้ทำหน้าที่ต่อหลังจากที่คุณแม่บางคนกลับบ้าน  หรือกลับไปทำงานต่อ
           วันนี้ฉันได้ทำหน้าเป็น "แม่" ความรักที่ฉันแสดงต่อลูก  ทำให้ฉันนึกถึงคุณแม่ของฉันที่บ้าน  ๑๒ สิงหาคม นอกจากจะเป็นวันแม่แห่งชาติ  ยังเป็นวันแม่ของทุกคนในประเทศนี้  และเป็นวันที่ฉันได้แสดงออกอย่างมากมายต่อแม่ของฉัน...หนูรักแม่ค่ะ