น้ำนมหยดแรกที่เราได้ดื่มกินคือนมแม่

พระคุณแม่ยิ่งใหญ่หาใดเทียบ มิอาจเปรียบแม้ภูผาชลาสินธุ์ น้ำนมที่กลั่นให้ลูกได้ดื่มกิน ลูกถวิลถึงคุณค่าว่าอนันต์ แม่เหน็ดเหนื่อยเริ่มแต่แม่ตั้งท้อง เฝ้าประคองทั้งดวงใจไม่เหหัน ทำทุกอย่างเพื่อลูกยาสารพัน แม้คืนวันผันผ่านนานนับปี ตั้งแต่เล็กจนเติบใหญ่ได้เรียนรู้ แม่เฝ้าดูอยู่ข้างกายไม่หน่ายหนี อยากเห็นลูกสุขสบายในชีวี เป็นคนดีที่สังคมนั้นชมเชย เหงื่อท่วมกายไม่เคยท้อแม้อ่อนล้า หลังสู้ฟ้าหน้าสู้ดินแม่เมินเฉย ลูกซาบซึ้งในบุญคุณมิลืมเลย ขอชดเชยแทนทดจนหมดใจ…..