หยุด 4 วันนี้ ต้องเดินทางไปโคราช ด้วยมีเหตุจำเป็น คุณพ่อของเพื่อนของคุณสะมะนึก  ถึงแก่กรรม ครูอ้อยต้องไปด้วยงานนี้ เนื่องจาก  เวลาที่ญาติของเราเสีย  ทั้งสองคนสามีภรรยา ยังมาทุกงาน

*****

นี่เป็นวัฒนธรรม หนึ่งซึ่งคนไทยเราขาดไปไม่ได้  กลับยังต้องกระชับหนาแน่นกันทุกวัน  ด้วยเรา มีความสะดวกสบาย มีโทรศัพท์มือถือ  ที่จะแสดงความเสียใจกันได้...แต่ก็ไม่ซาบซึ้งเท่ากับการที่เดินทางไปร่วมในวาระสำคัญนี้

*****

เราเป็นผู้ใหญ่...ผู้ใหญ่..ที่ดี ที่จะต้องบอกลูกบอกหลานด้วยว่า...บุคคลเหล่านี้คือใคร เมื่อสิ้นบุญเราไปแล้ว...เราควรทำอย่างไร  ด้วยพ่อแม่ ปูทางมาให้จนถึงทุกวันนี้  สังคมไทยนี้  มีความซื่อสัตย์ กตัญญู นำพาไปสู่ความเจริญ มั่งคั่งเสมอ

*****

เมื่อคราวที่เราแต่งงาน  เขาทั้งคู่ก็มาเป็นเกียรติเรา   มีแต่งานแต่งงานของลูกสาวของเรา เราไม่ได้บอกเขา....หากบอกเขาก็คงมา...คุณสะมะนึกกล่าว 

ดังนั้น 

วันหยุดนี้  ต้องมีโครงการให้ชัดเจน  ให้คุ้มกับการเดินทาง ที่ต้องมีค่าใช้จ่าย เหนื่อยกายด้วย..ต้องไปดูบ้านที่เสื่อมโทรม  วางแผนว่า...จะทำอะไร  และจะต้องบอกกับ คุณพ่อคุณแม่ให้เข้าใจด้วย....ว่า เราหายไปด้วยเหตุใด