คิดถึงแม่(1)

บ่ายวันหนึ่ง แม่อารมณ์ดีเป็นพิเศษ เพราะวันนี้ทุกคน ทั้งสามีและลูกๆอยู่กันพร้อมหน้า รายรอบเตียงของแม่ พ่อลางานมา รวมวันนี้ก็อาทิตย์เต็มๆแล้ว น้องสาวมาเมื่อสาย น้องชายเพิ่งมาถึง ผมและภรรยานั่งรถทัวร์มาเมื่อเช้ามืด ไม่แน่ใจว่านัดกันหรือไม่ แต่บอกแม่ไว้ก่อนแล้วว่าจะมา เนื่องจากปลีกจากงานสอนหนังสือได้

ไม่เคยเห็นแม่พูดเล่นพูดหัวอย่างนี้มานานแล้ว ทั้งที่จมูกยังคาสายออกซิเจน น้องสาวตัดเล็บทำความสะอาดมือและเท้าให้ น้องชายปอกลางสาดป้อน พ่อคุยสัพยอกเล่าเรื่องเปิ่นๆเชยๆของตนเองในกรุงเทพอย่างออกรส

แอบยิ้มให้แม่ แม่ยิ้มตอบอย่างรู้เท่าทัน ปกติผมว่าแม่แกร่งที่สุดในบ้าน แต่วันนี้แม่แกร่งกว่าที่คิดหลายเท่านัก

น้องชายตักเค้กป้อน เป็นเค้กชิ้นเล็กๆ ที่พยาบาลนำมาเป็นอาหารว่างให้คนไข้ ในช่วงบ่าย 

"แม่พยายามกินนะ" เสียงน้องชายเว้าวอนให้กินเค้กชิ้นเล็กนั้น แม่อ้าปากรับป้อน ตาแดงแดง หัวเราะหึหึ ใบหน้าเปี่ยมไปด้วยความปลาบปลื้ม 

"ไม่ต้องเป่าทงเป่าเทียนอะไรหรอกเนาะ ปีนี้ฉลองวันเกิดแม่ในโรงพยาบาลกันเลย" แม่หลุดคำพูด เป็นเชิงกระเซ้าทุกๆคน แก้มแม่เปื้อนรอยยิ้มตลอดเวลา 

ก้อนอะไรไม่รู้ ดันขึ้นมาจากในท้องผมอย่างแรง เลื่อนมาจุกแน่นในคอ อึกอักอึกอัก รู้สึกคล้ายว่าอกทั้งแผงของผม จะทรุดไปกองอยู่ที่เท้า รีบข่มความร้าวรานลึกๆทั้งหมด ไม่ให้ล้นเผยบนใบหน้า 

แม่จะได้เข้าใจว่า ผมก็รู้ วันนี้เป็นวันเกิดแม่ 

คิดถึงแม่(3) (4) (1)