ศรศิลป์ไม่กินกัน
ศรศิลป์ไม่กินกัน
ศรศิลป์ไม่กินกัน มีที่มาจากรามเกียรติ์ ตอนที่พระรามและพระมงกุฎ
พระลบ ต่อสู้กัน เพราะเข้าใจผิดไม่ทราบว่าแต่ละคนเป็นพ่อเป็นลูกกัน
พระรามแผลงศรไปเป็นอาหารคาวหวาน ส่วนศรของพระมงกุฎพระลบ
กลายเป็นข้าวตอกดอกไม้ ทำอันตรายกันไม่ได้
คำนี้จึงมีความหมายตามเนื้อเรื่องคือ ทำอันตรายกันไม่ได้
ต่อมาความหมายกลายไปจากเดิม ใช้ในความหมายใหม่ว่า ไม่ถูกกัน
ไม่ลงรอยกัน ไม่ชอบหน้ากัน
อ้อ..มันเป็นเช่นนี้เอง แต่ละสำนวนมันมีที่มาที่ไป กว่าจะมาเป็นความหมายตามที่เราเข้าใจกัน ดีนะที่ได้อ่านบันทึกก่อน...