สวัสดี ค่ะ

วันนี้ มีบทกลอน  วันแม่  มาฝากค่ะ

วันแม่

 

    ถึงวันที่สิบสองเดือนสิงหา            น้อมบูชาใส่พานทองผุดผ่องใส

มะลิขาวหนึ่งพวงคือดวงใจ               ก้มกราบไหว้บอกรักแม่แน่นิรันดิ์      

ตั้งแต่ลูกอยู่ในท้องของแม่นี้            รอฤกษ์ดีทุกวันคืนชื่นชมขวัญ

เก้าเดือนผ่านที่เกิดก่อแม่รอวัน        ลูกแม่นั้นผ่านการคลอดอย่างปลอดภัย

แม่ฟูมฟักรักลูกน้อยค่อยสั่งสม         ฝึกอบรมธรรมครรลองอันผ่องใส

ทุกเช้าเย็นเน้นปลูกฝังสังคมไทย      รักษาไว้ประเพณีไทยมีมา

คำว่าแม่คำนี้มีแต่ให้                        เทียบไม่ได้กับพื้นดินถิ่นภูผา

ค่าน้ำนมที่ลูกดื่มเมื่อลืมตา               ดินน้ำฟ้ามิอาจเทียบเปรียบได้เลย

 

                                                         ส.อาภรณ์