เสียงสะอื้นของหัวใจ

อยากให้เธอหวนกลับคืนมาหา         
ยื่นมือมาเกาะกุมในมือฉัน
ส่งสายตาอบอุ่นคิดถึงกัน
สานสัมพันธ์ยาวนานถึงวันไกล


แต่เธออยู่อีกฝากของฝั่งฟ้า

ทุกเวลามีเธออยู่รู้ใช่ไหม

ความห่วงหารอยน้ำตาในหัวใจ

หรือความรักเปลี่ยนไปเมื่อไกลตา

 

ความอาวรณ์ยังย้อนนอนรู้สึก

แผลยาวลึกปวดตรมจนขมปร่า

มองเมฆขาวสะอื้นผ่าวร้าวน้ำตา

ความรักลาหรือเธอลืมขมขื่นใจ

 

ยังคงรออยู่ตรงนี้ณ.ที่เก่า

ที่สองเราพบกันวันฟ้าใส

แต่เธอจากลับลากับฟ้าไกล

ลืมสัญญาเคยให้..ว่ามั่นคง....

 

หัวใจฉันตอนนี้แค่กระดาษ

หยาดน้ำตาเซาะซาดเป็นผุยผง

โอ้ความรักอยากจะลืมกลับไม่ลง

ถึงย่อยยับเป็นผุยผง...คงไม่รู้...