ปัญหาในหลายองค์กรมักจะออกมาเป็นวงจร "งูกินหาง" เหมือนรูปข้างบนนี้ คือเริ่มจาก A ไป B ไป C ไป D แล้วก็วนกลับมาที่ A ใหม่ หมุนวนเช่นนี้เรื่อยไปไม่มีวันจบสิ้น จริงๆ แล้วจุดเริ่มก็ใช่ว่าจะมาจาก A เสมอไป อาจจะเกิดขึ้นที่จุดไหนก็ได้ แล้วก็หมุนต่อไปเรื่อยๆ
วิธีการอย่างหนึ่งที่จะ "ตัดวงจรอันไม่พึงประสงค์นี้ได้" ก็คือการใส่ KM ลงไปที่จุด C ที่ทำได้เช่นนี้ ก็เพราะ KM ไม่ใช่การเรียนรู้ที่แปลกแยกออกมาจากงาน . . KM ไม่ใช่การดึงคนออกมาจากหน้างาน ให้มานั่ง (หลับ) ฟังการบรรยายในห้องสัมมนา . . หากแต่ว่า KM เป็นการเรียนรู้ที่ "เนียนอยู่ในงาน" เปรียบได้กับการ "ลับดาบ" ไป "รบ"ไป ไม่ใช่ให้พักรบมานั่งลับดาบ
ขอบพระคุณครับ
ขอบพระคุณมากคะอาจารย์
"ลับดาบ" ไป "รบ" ไป ไม่ใช่ให้พักรบมานั่งลับดาบ
คำคม สุดยอด แต่ส่วนมากยังไม่รู้จัก KM ขององค์กรตัวเอง ไม่รู้ตัวตนเองครับ
ชอบครับ
ที่ว่าไม่มีเวลาสำหรับการเรียนรู้ การพัฒนา การสร้างสรรค์
ผมว่าหัวใจอยู่ที่ ไม่มีเวลาสำหรับ "การฟัง" กันครับ
ส่วนใหญ่ "ใจร้อน" ฟังเป็นตอนๆ (เฉพาะส่วนที่อยากฟัง) ฟังแบบไม่ลึก ไม่เป็น Deep Listening ครับ
โดนอีกแล้วครับ อาจารย์..สุดยอด ขอบคุณครับ