คิดถึงวันนั้น
ด้วยมันคือความฝันอันเฉิดฉาย
โลกและชีวิตไม่เคยจะเดียวดาย
เพราะความฝันคล้ายทอประกายอยู่ตลอดเวลา
http://gotoknow.org/blog/pandin/198742
เปลือยความสุข (27) : ท้องทุ่งที่รัก ..ไม่มีวันนั้นสำหรับผมแน่
http://gotoknow.org/blog/pandin/359147
บ้าน (10) : กลับไปดำนา (คำสัญญาหน้าฝนของผมกับลูกๆ...)
...
สวัสดีค่ะ
จริงจริงตั้งใจว่าถ้าไม่ทำงานสังคมสงเคราะห์แล้ว
จะกลับไปทำไร่ ทำนาค่ะ
อยู่แบบพอเพียง
เพราะหลายหลายครั้งรู้สึกปลงกับเรื่องราวที่รับรู้
คนบางคนทำได้ทุกอย่างเพื่อเงิน
แม้แต่การขายคนด้วยกัน
เศร้าค่ะ
ขอบคุณสำหรับบันทึกที่น่ารัก ทำให้นึกถึงท้องทุ่งนานะคะ
ขอบคุณค่ะ
เพียงเรากำหมัดแน่น...กาลเวลาก็จะแล่นดั่งเราฝัน
เพียงเราหาญกล้าท้าตะวัน...โลกทั้งโลกจะเฉิดฉันท์อิสรา
แด่ความระลึกถึงครับ แม้ย้อนกลับไม่ได้ก็ตาม
คุยกับหนานเกียรติอยู่เหมือนกันครับ คราใดที่ไปแถบโน้น จะไปนั่งพูดคุยกันครับ
ผมคิดถึงหลานๆสองคนจังครับ คงโตขึ้นมากเเล้ว
สวัสดีครับ
ตามรอยเท้าคนบางคนมาค่ะ
น่ารัก มากกกกกกก
สวัสดีค่ะ อ.แผ่นดิน
เรียนรู้กับธรรมชาติจริงๆเลยน่ะค่ะ
น่าสนุกแทน วัยอยากรู้อยากลอง
ขอบคุณค่ะ
น่ารักมากค่ะ ภาพอย่างนี้หาชมยากนะคะ 2 คนพี่น้องในท้องทุ่งนา ท่าแบกสุ่มเท่ห์มากค่ะ งมหอย สุ่มปลา ช้อนปลา ช้อนกุ้ง น่าสนุกมากค่ะ ความสุขของเด็กๆเลยนะคะ เมื่อก่อนตอนเด็กๆพี่ดาก็ลุยอย่างนี้ละค่ะ กุ้งฝอย ช้อนมาไว้ ตกปลา หากได้มากก็จะให้แม่คั่วใส่น้ำตาลหวานๆหอมอร่อย ปลาตัวเล็กๆก็มาสับให้ละเอียด ไว้แกงเผ็ดใส่ใบกระเพรา กระชายหอมๆ ส่วนเจ้าหอยพอมาตอนนี้นึกสงสารมันมาก แต่ก็ทานไปแล้วตอนเด็กๆ นำตัวมันมาผัดกระเพรา เดี๋ยวนี้ซื้อปล่อยอย่างเดียวค่ะไม่ทานแล้ว ขอบคุณมากนะคะสำหรับภาพที่ชมแล้วชอบมากๆค่ะ
เรียนท่านอาจารย์แผ่นดิน
น่ารักจังค่ะ ดิฉันเองก็กลับบ้านไปดูที่นาค่ะ ยังไม่มีน้ำเลย แล้งมากๆ ฝนเพิ่งมานี่แหละแต่น้ำก็ยังไม่พออยู่ดีค่ะ