ด้วยประสบการณ์ในการเขียนอันน้อยนิด บันทึกที่นำมาเขียนในช่วงแรกๆจึงเป็นเรื่องที่สนใจโดยส่วนตัว มากกว่าจะนำเสนอสาระมาแชร์กับสมาชิกท่านอื่นๆ วันนี้จึงลองหยิบธรรมะจากหนังสือ “ชวนม่วนชื่น” ของท่านพระอาจารย์พรหม ซึ่งท่านเป็นพระชาวอังกฤษ สายวัดป่าของสำนักหลวงปู่ชา สุภัทโท เป็นการให้คติสอนธรรมสอนใจให้คนเรารู้จึกมองตัวเองและคนอื่นในด้านที่ดี โดยผ่านทางก้อนอิฐในกำแพงวัดสองก้อนที่มันเหลื่อมล้ำออกมา ทำให้มองดูแล้วไม่สวย ในขณะก้อนอิฐอีก 988 ก้อนเรียงรายกันอยู่อย่างสวยงาม
ดังนั้น มนุษย์เราสักกี่คนที่ตัดสัมพันธ์หรืออย่างร้างเพียงเพราะเขาเพ่งมองเห็นแต่ “ อิฐที่ไม่ดีสองก้อน” ที่อยู่ในตัวคู่ชีวิตของเขา พวกเรากี่คนที่รู้สึกท้อแท้สิ้นหวังจนอาจจะเคยคิดฆ่าตัวตายเพียงเพราะเรามองเห็นแต่ “ก้อนอิฐที่ไม่ดีสองก้อน” ในตัวเราทั้งๆที่ในความเป็นจริงมี “อิฐที่ดีและอิฐที่ดีจนไม่มีที่ติ” มากมายอยู่เคียงข้างส่วนที่บกพร่อง...