ด้วยประสบการณ์ในการเขียนอันน้อยนิด  บันทึกที่นำมาเขียนในช่วงแรกๆจึงเป็นเรื่องที่สนใจโดยส่วนตัว  มากกว่าจะนำเสนอสาระมาแชร์กับสมาชิกท่านอื่นๆ  วันนี้จึงลองหยิบธรรมะจากหนังสือ  “ชวนม่วนชื่น” ของท่านพระอาจารย์พรหม ซึ่งท่านเป็นพระชาวอังกฤษ สายวัดป่าของสำนักหลวงปู่ชา สุภัทโท  เป็นการให้คติสอนธรรมสอนใจให้คนเรารู้จึกมองตัวเองและคนอื่นในด้านที่ดี  โดยผ่านทางก้อนอิฐในกำแพงวัดสองก้อนที่มันเหลื่อมล้ำออกมา  ทำให้มองดูแล้วไม่สวย  ในขณะก้อนอิฐอีก 988 ก้อนเรียงรายกันอยู่อย่างสวยงาม

                ดังนั้น  มนุษย์เราสักกี่คนที่ตัดสัมพันธ์หรืออย่างร้างเพียงเพราะเขาเพ่งมองเห็นแต่ “ อิฐที่ไม่ดีสองก้อน” ที่อยู่ในตัวคู่ชีวิตของเขา  พวกเรากี่คนที่รู้สึกท้อแท้สิ้นหวังจนอาจจะเคยคิดฆ่าตัวตายเพียงเพราะเรามองเห็นแต่ “ก้อนอิฐที่ไม่ดีสองก้อน” ในตัวเราทั้งๆที่ในความเป็นจริงมี “อิฐที่ดีและอิฐที่ดีจนไม่มีที่ติ” มากมายอยู่เคียงข้างส่วนที่บกพร่อง...