คุณแม่เคยสอนครูอ้อยไว้ว่า.....การให้หนทาง  การให้แสงสว่าง  การให้ความรู้แก่คนอื่น.....  ได้รับอานิสงส์  มากมายกับตัวเราเองหรือกับคนที่เรารัก 

ครูอ้อยเชื่อคุณแม่  และปฏิบัติคำตามเสมอ....

เชื่อไหม  เมื่อตอนเป็นสาวรุ่น  เรียนอยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 มีแฟนเป็นนักเรียนเตรียมทหารปีที่ 2

เพื่อนผู้หญิงคนหนึ่งมาเห็นและชอบแฟนของครูอ้อย  กล้ามาขอกับครูอ้อย 

ครูอ้อยก็ใจดี.....ยกแฟนให้เพื่อนไปเลย 

ครูอ้อยมานั่งคิดทบทวนหลายครั้งที่.....ยอมอะไร  ให้ไปง่ายๆ  และคิดเสมอว่า.....ไม่ตาย และมีความสามารถ  ต้องหาได้ ทำได้อีก.....คนที่อยู่ใกล้ครูอ้อย  มักจะสบายใจ  ที่พูดกับครูอ้อย......ง่าย  ไม่หนักใจ 

*****

ทั้งๆที่  ครูอ้อยมีงานมากมาย  ที่คั่งค้าง  ทำเท่าไรก็ไม่เสร็จสักที  ครูอ้อย  ก็ยังช่วยเพื่อน  และหาคำตอบ ให้เพื่อนๆเสมอ  ในขณะที่ช่วย  ก็เต็มใจช่วยจนงานของเพื่อนเสร็จ

แต่พอมานั่งคนเดียว  ครูอ้อย นั่งจมอยู่ในงานคนเดียว เหงา.....และเดียวดาย

*****

วันนี้ก็เช่นกัน  โรงเรียนครูฝรั่ง  มาติดต่อ  แก้ปัญหาบางประการ  คิดในใจว่า.....ทำไมต้องเป็นครูอ้อย เพียงเป็นหัวหน้ากลุ่มสาระฯ จะคิด และตัดสินปัญหาอะไรได้  แต่พอเห็นหน้า ทีมงาน ก็นั่งคุยจนเสร็จและเข้าใจกันดี.....คิดว่า  เขาคงเห็นว่า พูดกับครูอ้อยแล้ว....ไปกันได้

*****

เย็นนี้  อากาศเย็นๆ  เพราะฝนตก  เน็ตดีมากเลย  เข้าอ่านอีเมล์ ทุกช่องทาง  ทั้ง yahoo  hotmail  gmail 

พบอีเมล์จากเพื่อนครู  ที่ครูอ้อยเป็นที่ปรึกษาการทำผลงานครูชำนาญการพิเศษ  ผ่านแล้ว  เขียนอีเมล์มาบอกครูอ้อยว่า......

พี่อ้อยขา ผลงานวิชาการประกาศแล้ว  ตู๋ได้รับข่าวดี ขอบคุณพี่มากค่ะ ที่ช่วยเหลือตู๋ในทุกสิ่งทุกอย่าง ปฏิญาณตัวเองว่าจะอุทิศตนเพื่อเด็กๆ และเพื่อนครูทุกคน เหมือนพี่อ้อย

ขอบคุณด้วยความจริงใจอีกครั้งค่ะ
ธนัญญา  เจียมศรีพงษ์
โรงเรียนประถมนนทรี แขวงยานนาวา 
เขตสาทร กรุงเทพฯ 10120  

 

*****

มีตัวตายตัวแทนแล้ว  สงสัย  ต้องหลบ  นิ่งๆแล้ว 

มีคลื่นลูกใหม่ซัดมาแล้ว.....สงสัย  ต้องหันมาทำอย่างอื่นได้แล้ว  ครูอ้อย แซ่เฮ