มอบทุนการศึกษาเด็กกลางทุ่ง
ผม เพื่อนๆ และคณะครูจากโรงเรียนต่างๆ ที่พาเด็กกตัญญูส่วนหนึ่ง เดินทางฝ่าสายฝนที่ตกปรอยๆ มาแต่เช้า ก่อนจะแล่นผ่านถนนที่เป็นหลุมบ่อโคลนไปอย่างช้าๆ เพื่อพยายามแล่นเข้าไปใกล้บ้านของ "ดญ.ฉัตรวิมล เสนาะวาที"ให้มากที่สุด เราโชคดีที่เมื่อไปถึง ฝนเหมือนจะรู้ใจ หยุดตกพร้อมแสงอาทิตย์บางๆ สาดส่องเข้ามา
บ้านของเธออยู่กลางทุ่ง ส้วมใหม่อยู่หลังบ้าน สายไฟพาดผ่านและติดดวงไฟเรียบร้อย แม่ของเธอพร้อมเพื่อนบ้านรอคอยอยู่ด้วยความยินดี (รายละเอียดการดูแลเธอ ผมได้เขียนบรรยายไว้ก่อนหน้านี้แล้ว)
เมื่อมาที่นี่ ผมได้นัดให้ครูจากโรงเรียนสี่แห่งพาเด็กที่ผ่านการคัดเลือกว่าเป็นเด็กกตัญญู มารับทุนการศึกษาปีละ 3,000 บาท ให้ต่อเนื่องจนจบอย่างน้อยระดับมัธยมปลาย โดยพิธีการมอบทุนนั้น มอบกันกลางทุ่งนาครับ (ดังภาพ)
นอกจาก ดญ.ฉัตรวิมล เสนาะวาที ที่ได้รับทุนแล้ว เด็กที่ได้รับอีก 4 คน ประกอบไปด้วย
1.ดช.ต้นตระกาล เทพศิริ
2.ดญ.ทิพย์ ขาวสะอาด
3.ดช.พิทยา สนธินาม
4.ดช.ปัฎฎพงศ์ จุฑารัตน์
ครับ ก่อนแยกย้ายจากกัน เด็กๆ ทุกคนบอกพวกเราว่า จะรักษาความกตัญญูที่เป็นอยู่ตลอดไป พร้อมจะตั้งใจเรียนให้มากยิ่งขึ้น
ชื่นใจและสุขใจครับ สำหรับกิจกรรมที่ได้ทำในครานี้

-สวัสดีครับ
-"มอบทุนกลางทุ่ง"
-"ฝนเหมือนจะรู้ใจ หยุดตกพร้อมแสงอาทิตย์บางๆ สาดส่องเข้ามา"
- "เด็กๆ ทุกคนบอกพวกเราว่า จะรักษาความกตัญญูที่เป็นอยู่ตลอดไป พร้อมจะตั้งใจเรียนให้มากยิ่งขึ้น"
-ขอบคุณน้ำใจ ดี ดี ด้วยนะครับครูหยุย
ดีใจแทนเด็กๆกตัญญูทุกคน
ที่มีผู้ใหญ่ใจดี..มองเห็นพวกเขา
ร่วมดีใจอย่างซาบซึ้งและอบอุ่นกับเด็กๆด้วยค่ะ..
ที่ได้รับทุนท่ามกลางพยานจากฟากฟ้า
ใจถึงใจทั้งผู้รับและผู้มอบนะคะครูหยุย
คุณเพชรน้ำหนึ่งครับ ที่ผมดีใจคือพอได้เริ่มดูแลเด็กเหล่านี้ หลายๆ ส่วนในพื้นที่ก็เข้ามาเกื้อกูลด้วย
คุณครู ป.1 ครับ ผมเชื่อนะครับ การทำความดีนั้น ต้องมีคนมองเห็น จะช้าหรือเร็วเท่านั้นเอง ช่วยกันค้นหาเด็กเหล่านี้ด้วยนะครับ
krugui ครับ วันนั้นบรรยากาศและอากาศดีมากครับ ดูที่ภาพถ่ายซิครับ สวยมาก ฟ้าหลังฝน น้ำยังฉ่ำฟ้าอยู่เลยครับ แล้วมาตกอีกครั้ง ตกปรอยๆ อยู่นานตอนกลางคืน
* รู้สึกตื้นตันใจจัง...น้ำตาคลอค่ะ
* และหวังว่าเด็กๆ คงจะมีความสุขเช่นกัน ที่มีคนเห็นความกตัญญูของเขา
สวัสดีค่ะ
เป็นภาพที่น่าประทับใจค่ะ มีธรรมชาติ มีต้นไม้สีเขียวกลางทุ่งเป็นฉากหลัง
ชื่นชมในการให้ค่ะ เด็กๆคงจะมีความสุขที่ได้รับโอกาสดีๆนี้
ขอบคุณค่ะ
คุณประชาสัมพันธ์ครับ พวกเราทุกคนที่ไปในวันนั้น มีความรู้สึกเช่นเดียวกันครับ
คุณใยไหมครับ ส่งภาพปริศนาที่ต้องคิดมาให้ ยอมรับครับว่า คิดเท่าไร ไม่ออกสักที
คุณถาวรครับ วันนั้นชื่นใจครับ นึกถึงครั้งใด กำลังใจเพิ่มขึ้นครับ
สวัสดีครับ ผมติดตามงานของท่านตลอด แต่ไม่เคยแสดงความคิดเห็น เนื่องจากมัวไปเยี่ยมบันทึกที่ไม่ค่อยมีใครเยี่ยม วันนี้เปิดมาพบแจกทุนกลางทุ่ง มองภาพเห็นรอยยิ้มของคนแจก ซึ่งบ่งบอกถึงความสุข แต่ถ้ามองอีกมุมเด็กเหล่านี้ที่รับทุนยังยิ้มไม่สมบูรณ์หรือยังไม่ได้ยิ้ม เพราะเขายังไม่มีความมั่นใจว่าทุนที่ได้รับนี้จะช่วยเขาไปถึงระดับไหน เขาคงคิดที่จะเดินก้าวออกจากทุ่งบ้างในอนาคต แต่ไม่รู้ว่าจะก้าวอย่างไร คุณครูหยุยครับ เด็ก ๆ ได้เห็นคุณครูแล้วมีความหวังครับ ไม่เชื่อลองกลับไปคุยกับเด็ก ๆอีกครั้ง เขาหวังว่าเขาจะรู้วิธีที่จะให้เขาก้าวเดินจากทุ่งไปสู่ความต้องการเขาได้ แต่ไม่ใช่ให้ทุนอย่างเดียวนะครับ และสิ่งสำคัญอย่าให้เขาลืมท้องทุ่งของวันนี้ก็จะเป็นการดีไม่น้อย ขอบคุณในความมุ่งมั่นของคุณครูหยุยที่เป็นที่พึ่งพิงของเด็ก ๆ และสังคม
ความจนสอนเธอให้เข้าใจ
มิ่งไม้ใบหญ้าฟ้าแดดฝน
เรียนรู้จากทุกข์และอดทน
เหงื่องานจะผ่านพ้นอำนวยพร
...
อายุบวรครับครูหยุย
สิ่งที่คุณธนาพูดไว้นั้นจริงครับ พบกันครั้งแรก เด็กทุกคนหน้าหม่นหมองอมทุกข์ มีเพียงฉัตรวิมลคนเดียวดูสดใสบ้าง ช่วงพูดคุยหยอกล้อ อย่างมากก็ยิ้มอายๆ ถามไถ่ไม่ค่อยกล้าพูด คงยังแปลกหน้าแปลกตากันอยู่ ส่วนกระบวนการดูแลกันต่อไปนั้น ตามหลักของมูลนิธิฯแล้วทำสองสิ่งครับ หนึ่งคือทุนนั้นให้จนจบมัธยมปลาย สองนั้นจะมีเจ้าหน้าที่ประสานงานกับทางเด็กในเรื่องต่างๆ เป็นระยะๆ เพื่อประคับประคองกันไปให้เรียนรอดตลอดจนจบครับ
สุขทุกข์ล้วน มีส่วนสร้าง ทางชีวิต
สติคิด รู้ผิดถูก ปลูกจิตใส
กตัญญู รู้คุณ บุญอำไพ
ย่อมส่งให้ ก้าวไกล ในเส้นทาง
ขอบคุณมากครับครูกานท์
สวัสดีค่ะ
บรรยากาศเต็มไปด้วยความเอิบอิ่มนะคะ
อิ่มบุญ อิ่มน้ำใจ อิ่มธรรมชาติ
อนุโมทนาค่ะ
ขอบคุณคุณธรรมทิพย์ครับ อนุโมทนาบุญร่วมกันนะครับ
คุณณัฐรดาครับ ผมเพิ่งแวะไปอิ่มบุญกับหลักธรรมะที่คุณณัฐรดาบรรยายไว้นะครับ