มอบทุนเด็กกตัญญูกลางทุ่ง

 

 

มอบทุนการศึกษาเด็กกลางทุ่ง

           ผม เพื่อนๆ และคณะครูจากโรงเรียนต่างๆ ที่พาเด็กกตัญญูส่วนหนึ่ง เดินทางฝ่าสายฝนที่ตกปรอยๆ มาแต่เช้า ก่อนจะแล่นผ่านถนนที่เป็นหลุมบ่อโคลนไปอย่างช้าๆ เพื่อพยายามแล่นเข้าไปใกล้บ้านของ "ดญ.ฉัตรวิมล เสนาะวาที"ให้มากที่สุด เราโชคดีที่เมื่อไปถึง  ฝนเหมือนจะรู้ใจ หยุดตกพร้อมแสงอาทิตย์บางๆ สาดส่องเข้ามา

           บ้านของเธออยู่กลางทุ่ง ส้วมใหม่อยู่หลังบ้าน สายไฟพาดผ่านและติดดวงไฟเรียบร้อย แม่ของเธอพร้อมเพื่อนบ้านรอคอยอยู่ด้วยความยินดี (รายละเอียดการดูแลเธอ  ผมได้เขียนบรรยายไว้ก่อนหน้านี้แล้ว)

           เมื่อมาที่นี่ ผมได้นัดให้ครูจากโรงเรียนสี่แห่งพาเด็กที่ผ่านการคัดเลือกว่าเป็นเด็กกตัญญู มารับทุนการศึกษาปีละ 3,000 บาท ให้ต่อเนื่องจนจบอย่างน้อยระดับมัธยมปลาย  โดยพิธีการมอบทุนนั้น มอบกันกลางทุ่งนาครับ (ดังภาพ)

           นอกจาก ดญ.ฉัตรวิมล เสนาะวาที ที่ได้รับทุนแล้ว เด็กที่ได้รับอีก 4 คน ประกอบไปด้วย 

           1.ดช.ต้นตระกาล  เทพศิริ

           2.ดญ.ทิพย์         ขาวสะอาด

           3.ดช.พิทยา        สนธินาม

           4.ดช.ปัฎฎพงศ์    จุฑารัตน์

           ครับ ก่อนแยกย้ายจากกัน  เด็กๆ ทุกคนบอกพวกเราว่า จะรักษาความกตัญญูที่เป็นอยู่ตลอดไป พร้อมจะตั้งใจเรียนให้มากยิ่งขึ้น 

           ชื่นใจและสุขใจครับ สำหรับกิจกรรมที่ได้ทำในครานี้ 

 

 

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ครูหยุย

คำสำคัญ (Tags)#ทุนการศึกษา กตัญญู

หมายเลขบันทึก: 379208, เขียน: 28 Jul 2010 @ 14:13 (), แก้ไข: 06 Sep 2013 @ 23:16 (), สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน, ความเห็น: 40, อ่าน: คลิก


ความเห็น (40)

-สวัสดีครับ

-"มอบทุนกลางทุ่ง"

-"ฝนเหมือนจะรู้ใจ หยุดตกพร้อมแสงอาทิตย์บางๆ สาดส่องเข้ามา"

- "เด็กๆ ทุกคนบอกพวกเราว่า จะรักษาความกตัญญูที่เป็นอยู่ตลอดไป พร้อมจะตั้งใจเรียนให้มากยิ่งขึ้น"

-ขอบคุณน้ำใจ ดี ดี ด้วยนะครับครูหยุย

เขียนเมื่อ 

ดีใจแทนเด็กๆกตัญญูทุกคน

ที่มีผู้ใหญ่ใจดี..มองเห็นพวกเขา

เขียนเมื่อ 

ร่วมดีใจอย่างซาบซึ้งและอบอุ่นกับเด็กๆด้วยค่ะ..

ที่ได้รับทุนท่ามกลางพยานจากฟากฟ้า

ใจถึงใจทั้งผู้รับและผู้มอบนะคะครูหยุย

คุณเพชรน้ำหนึ่งครับ ที่ผมดีใจคือพอได้เริ่มดูแลเด็กเหล่านี้ หลายๆ ส่วนในพื้นที่ก็เข้ามาเกื้อกูลด้วย

คุณครู ป.1 ครับ ผมเชื่อนะครับ การทำความดีนั้น ต้องมีคนมองเห็น จะช้าหรือเร็วเท่านั้นเอง ช่วยกันค้นหาเด็กเหล่านี้ด้วยนะครับ

krugui ครับ วันนั้นบรรยากาศและอากาศดีมากครับ ดูที่ภาพถ่ายซิครับ สวยมาก ฟ้าหลังฝน น้ำยังฉ่ำฟ้าอยู่เลยครับ แล้วมาตกอีกครั้ง ตกปรอยๆ อยู่นานตอนกลางคืน

* รู้สึกตื้นตันใจจัง...น้ำตาคลอค่ะ

* และหวังว่าเด็กๆ คงจะมีความสุขเช่นกัน ที่มีคนเห็นความกตัญญูของเขา

ใยไหม
IP: xxx.246.192.37
เขียนเมื่อ 

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ

เป็นภาพที่น่าประทับใจค่ะ มีธรรมชาติ มีต้นไม้สีเขียวกลางทุ่งเป็นฉากหลัง

ชื่นชมในการให้ค่ะ เด็กๆคงจะมีความสุขที่ได้รับโอกาสดีๆนี้

ขอบคุณค่ะ

คุณประชาสัมพันธ์ครับ พวกเราทุกคนที่ไปในวันนั้น มีความรู้สึกเช่นเดียวกันครับ

คุณใยไหมครับ ส่งภาพปริศนาที่ต้องคิดมาให้ ยอมรับครับว่า คิดเท่าไร ไม่ออกสักที

คุณถาวรครับ วันนั้นชื่นใจครับ นึกถึงครั้งใด กำลังใจเพิ่มขึ้นครับ

สวัสดีครับ  ผมติดตามงานของท่านตลอด  แต่ไม่เคยแสดงความคิดเห็น เนื่องจากมัวไปเยี่ยมบันทึกที่ไม่ค่อยมีใครเยี่ยม วันนี้เปิดมาพบแจกทุนกลางทุ่ง มองภาพเห็นรอยยิ้มของคนแจก ซึ่งบ่งบอกถึงความสุข   แต่ถ้ามองอีกมุมเด็กเหล่านี้ที่รับทุนยังยิ้มไม่สมบูรณ์หรือยังไม่ได้ยิ้ม  เพราะเขายังไม่มีความมั่นใจว่าทุนที่ได้รับนี้จะช่วยเขาไปถึงระดับไหน  เขาคงคิดที่จะเดินก้าวออกจากทุ่งบ้างในอนาคต  แต่ไม่รู้ว่าจะก้าวอย่างไร  คุณครูหยุยครับ  เด็ก ๆ ได้เห็นคุณครูแล้วมีความหวังครับ ไม่เชื่อลองกลับไปคุยกับเด็ก ๆอีกครั้ง เขาหวังว่าเขาจะรู้วิธีที่จะให้เขาก้าวเดินจากทุ่งไปสู่ความต้องการเขาได้ แต่ไม่ใช่ให้ทุนอย่างเดียวนะครับ และสิ่งสำคัญอย่าให้เขาลืมท้องทุ่งของวันนี้ก็จะเป็นการดีไม่น้อย  ขอบคุณในความมุ่งมั่นของคุณครูหยุยที่เป็นที่พึ่งพิงของเด็ก ๆ   และสังคม

เขียนเมื่อ 

ความจนสอนเธอให้เข้าใจ

มิ่งไม้ใบหญ้าฟ้าแดดฝน

เรียนรู้จากทุกข์และอดทน

เหงื่องานจะผ่านพ้นอำนวยพร

...

อายุบวรครับครูหยุย

 

สิ่งที่คุณธนาพูดไว้นั้นจริงครับ พบกันครั้งแรก เด็กทุกคนหน้าหม่นหมองอมทุกข์ มีเพียงฉัตรวิมลคนเดียวดูสดใสบ้าง ช่วงพูดคุยหยอกล้อ อย่างมากก็ยิ้มอายๆ ถามไถ่ไม่ค่อยกล้าพูด คงยังแปลกหน้าแปลกตากันอยู่ ส่วนกระบวนการดูแลกันต่อไปนั้น ตามหลักของมูลนิธิฯแล้วทำสองสิ่งครับ หนึ่งคือทุนนั้นให้จนจบมัธยมปลาย สองนั้นจะมีเจ้าหน้าที่ประสานงานกับทางเด็กในเรื่องต่างๆ เป็นระยะๆ เพื่อประคับประคองกันไปให้เรียนรอดตลอดจนจบครับ

สุขทุกข์ล้วน มีส่วนสร้าง ทางชีวิต

สติคิด รู้ผิดถูก ปลูกจิตใส

กตัญญู รู้คุณ บุญอำไพ

ย่อมส่งให้ ก้าวไกล ในเส้นทาง

ขอบคุณมากครับครูกานท์

เขียนเมื่อ 
  • สวัสดีค่ะ  คุณครูหยุยP
  • "ความทุกข์ที่เกินทนจะสอนคนให้ทนทาน"
  • มาร่วมชื่นชมยินดีกับเด็ก ๆ
  • อนุโมทนาบุญกับผู้ใหญ่ใจดีทุกคนค่ะ
เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ

บรรยากาศเต็มไปด้วยความเอิบอิ่มนะคะ

อิ่มบุญ อิ่มน้ำใจ อิ่มธรรมชาติ

อนุโมทนาค่ะ

ขอบคุณคุณธรรมทิพย์ครับ อนุโมทนาบุญร่วมกันนะครับ

คุณณัฐรดาครับ ผมเพิ่งแวะไปอิ่มบุญกับหลักธรรมะที่คุณณัฐรดาบรรยายไว้นะครับ

เขียนเมื่อ 

ชื่นชมการทำงานที่ติดดินมากๆ เป็นการทำบุญที่ถึงจุดหมายที่สุด

คุณเบดูอินครับ บางครั้งเราอาจจะต้องฝืนระบบราฃการบ้าง เขาคงคุ้นกับการจัดงานมอบอย่างเป็นทางการ ผมเข้าใจนะครับ เพียงแต่บางครั้งอาจต้องบอกอะไรเขาด้วยการกระทำที่ธรรมดาๆ บ้าง

สุดยอดครับ..

อนุโมทนาครับ..

เรื่องนี้ถือว่าเป็นการ เพิ่มมิติด้านความเป็นมุนษย์ให้กับสังคมครับ

อาจารย์ภิญโญครับ ขอบคุณที่มาเยี่ยมเยียนนะครับ ผมแอบไปอ่านข้อเขียนอาจารย์หลายหน น่าสนใจครับ เพียงแต่ยังไม่ได้เข้าไปวิสาสะด้วย ผมเองพยายามทำเรื่องเล็กๆ ของคนเล็กๆ เท่าที่คนเล็กๆ คนหนึ่งจะทำได้นะครับ ผมเชื่อว่าทำเช่นนี้ได้มากเท่าไหร่ คนไทยรักกันมากขึ้นเท่านั้นครับ

เขียนเมื่อ 
  • ชื่นชมผลงานครูหยุยค่ะ
  • แถวบ้านก็มีค่ะเด็กกตัญญู อยากส่งเรื่องมาให้ครูหยุยต้องดำเนินการอย่างไรคะ

คุณ kumfun ครับ ช่วยเขียนประวัติโดยย่อ เน้นชัดเฉพาะเรื่องความกตัญญูว่าปฎิบัติตัวอย่างไร ฐานะครอบครัวเป็นเช่นไร แล้วส่งไปยังมูลนิธิเสรเงสรรค์เด็ก ครับ (เปิดที่อยู่ในบล๊อกนะครับ)

เขียนเมื่อ 

ครูหยุยคร๊าบ...หมู่บ้านกลางทุ่ง ที่ไปมอบทุนการศึกษาเด็กๆ ทั้ง 5 ฅนและครอบครัวเนี๊ยะ ครูหยุย ลุยไปถึงบ้านใด ตำบลไหน อำเภออะไรแล้วก็จังหวัดไหนครับ...แล้วคราวหน้าจะไปที่ไหนอีก...น่าจะมีผู้สนใจ ร่วมสมทบทั้งทุนและกำลังใจนะครับ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ

มาชื่นชมและเป็นกำลังใจให้คุณครูหยุยค่ะ และขอขอบพระคุณผู้ใหญ่ใจดีแทนเด็ก ๆ ด้วยค่ะ การส่งเสริมคนดีให้เป็นแบบอย่างแก่สังคมน่าชื่นใจค่ะ

  • สวัสดีค่ะ
  • เด็กไทยใจกตัญญู น่ายกย่อง
  • ขอบคุณสำหรับการติดตามบล็อกของ กศน.ทุกแห่ง
  • หัวใจการทำงานของ กศน.คือมอบโอกาสแก่บุคคลที่พลาดโอกาส ขาดโอกาสทางการศึกษา  ได้ศึกษาต่ออย่างต่อเนื่องและตลอดชีวิต
  • คนไทยหัวใจเดียวกัน
เขียนเมื่อ 

เข้ามาทักทายกับครูหยุย ผู้ที่ทำให้เกิดแสงสว่างในเด็ก

หนูก็เป็นคนหนึ่งที่ชอบทำบุญค่ะ

นึกว่าใครที่ไหน มานะแห่งกรรมการสิทธิมนุษย์ชนนี่เอง คณะมอบทุนลุยไปถึงอำเภอสังขะ จ.สุรินทร์โน้นครับ อยู่ไกลจากกรุงเทพฯ 400 กว่ากิโล ชวนใครๆ ไป คงหาคนไปยากครับ

เขียนเมื่อ 

ครูหยุยคะ

มาชื่นชมคนทำความดีค่ะ

ขอให้มีความสุขมากมากนะคะ

ขอบคุณสำหรับบันทึกดีดี และสิ่งดีดีที่ทำต่อเพื่อนมนุษย์ค่ะ

ขอบคุณค่ะ

ครูคิมเองก็เหนื่อยกับภาระเพิ่อเด็กๆ ในท้องถิ่นห่างไกลเช่นกัน เป็นกำลังใจแก่กันและกันนะครับ

ครูเอมอรครับ ทำให้เต็มที่นะครับ เพราะ กศน.ตำบล น่าจะเป็นสว่นราชการขนาดเล็กที่มีอยู่ในระดับตำบลนะครับ นี่แสดงให้เห็นถึงความสำคัญขององค์กรที่เกิดขึ้น ในขณะที่ส่วนราชการอื่นถูกยุบหายไป

คุณ ich ครับ หากทำบุญแล้ว ทั้งผู้ให้และผู้รับมีความสุข ทำเถิดครับ ยิ่งทำยิ่งได้ครับ

Natcha ครับ ขอบคุณครับสำหรับกำลังใจ ผมอยู่ในขั้นพยายามทำให้ได้มากๆ เพื่อเด็กๆ ได้อยู่ในสภาพที่ดีขึ้นครับ

เขียนเมื่อ 
  • ผมชื่นชมอาจารย์มานานแล้วครับ
  • เคยเห็นอาจารย์ออกรายการโทรทัศน์ ยกย่องในผลงานของอาจารย์มาตลอด
  • ท่ามกลางสังคมที่กำลังถูกคำว่า  " สร้างภาพ "  และ " ทำดีพอเป็นฉาก " ที่กำลังกลายเป็นเรื่องธรรมดาในปัจจุบัน
  • แต่อาจารย์และทีมงานของอาจารย์ คือผู้ที่พิสูจน์ให้คนในสังคมตระหนักว่ายังมีคนอีกกลุ่มหนึ่ง  ที่ไม่เคยสนใจคำกล่าวเหล่านั้น
  • ไม่ได้สนใจว่าใครจะมองอย่างไร
  • เพราะอาจารย์และคณะ ทำด้วยใจ  ทำด้วยความตระหนักในสิ่งที่ทำให้สังคมมีอีกด้านหนึ่งให้คนทั่วไปให้เห็นว่า  คือการทำดีด้วยใจจริง ครับ
  • ผมเอง ในฐานะที่อยู่กับชีวิตที่เหลื่อมล้ำของเด็ก ๆ ในชนบท เพราะอิทธิพลของความเจริญที่ขาดการกลั่นกรอง  ได้พบ  ได้เห็นชีวิตเด็ก ๆ ที่ต้องดิ้นรนเพื่อความอยู่รอดไปวัน ๆ  ไม่มองถึงวันพรุ่งนี้ 
  • ยังมีเด็ก ๆ อีกมากมายครับ  รอรับโอกาสดี ๆ ของชีวิต  ซึ่งพวกเขาไม่รู้ว่าจะมีหรือไม่
  • ขอบคุณที่กรุณาให้เกียรติไปเยี่ยมเยียนทักทายผมในอาศรมก้ามกุ้งครับ
  • หวังว่าคงได้ต้อนรับท่านอาจารย์ตลอดไป

คุณกิตติพัฒน์ครับ ขอบคุณที่มาเยี่ยมเยียนนะครับ การจะทำอะไรที่เป็นประโยชน์นั้น ไม่พ้นที่คนจะระแวงสงสัยเสมอว่าทำเพื่ออะไร ไม่มีใครรู้ดีเท่าตัวเราหรอกครับ ผมก็ทำไปเรื่อยๆ ตามที่กำลังและสติปัญญาจะพอมีนะครับ เวลาและสิ่งที่ทำจะบอกให้สังคมรับรู้ได้เองครับ แล้วจะแวะเวียนไปอาศรมก้ามกุ้งให้บ่อยขึ้นนะครับ

แวะมาเยี่ยมครับครู ... ขอบคุณสำหรับความมีเมตตาของทุกคนครับ เป็นกำลังใจให้ครูหยุยและมูลนิธิด้วยครับ ...

ขอบคุณสำหรับกำลังใจที่มีมาถึงเสมอครับ คุณศุภชณัฎฐ์เองก็ขอให้เปี่ยมล้นด้วยกำลังใจในการทำงานนะครับ