ผู้เขียนขอเขียนต่อจากบันทึกนี้นะครับ ตอนนี้อยู่มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสนครับ อย่าตกใจว่ากำลังหนีไปเที่ยวอีก ไม่มีเวลาเขียนบันทึกนี้ แต่ตั้งใจจะเขียนทันทีที่มีเวลาว่าง เพราะการได้กลับไปช่วยเหลือครูที่จังหวัดตัวเอง ได้ทั้งความรู้และการทดแทนแผ่นดินเกิด ที่สำคัญได้พบพี่ๆเพื่อนๆครูเก่าๆ สมัยก่อนผู้เขียนสอนระดับมัธยมศึกษาและเป็นวิทยากรให้ศูนย์ ERIC จังหวัดกาญจนบุรี จะมีเครือข่ายแต่ละอำเภอค่อนข้างมาก พอแยกเป็น สพท. ปรากฏว่ากาญจนบุรีมีถึง 4 เขตเพราะมีเนื้อที่ค่อนข้างกว้าง
ศน.สมาน รุ่นพี่ผู้เขียน

การทำโครงงานภาษาอังกฤษ ตามบันทึกนี้ไม่ได้ยากเลยครับ แต่ผู้เขียนอยากให้คุณครูได้กระบวนการเลยให้คุณครูลองฝึกการทำโครงงานจริงๆ โดยใช้ปัญหาที่ครูภาษาอังกฤษอยากรู้ในเรื่องเกี่ยวกับผู้เข้ารับการอบรม

ตอนแบ่งกลุ่ม หลังจากทานข้าวกลางวันเสร็จ ครูก็สำรวจข้อมูลและเอาข้อมูลเหล่านั้นมานำเสนอเป็นภาษาอังกฤษ ตามหัวข้อของการทำโครงงานแต่ผู้เขียนให้เขียนแค่
1. Title
2. Statement of the problem
3. Process
4. Conclusion
5. Reference
ผู้เขียนเห็นการทำงานเป็นกลุ่ม สิ่งสำคัญที่อยากให้ครูได้คือกระบวนการทำโครงงาน เพราะการทำโครงงานภาษาอังกฤษไม่ได้ต้องการเพียงแต่ผลลัพธ์ของงาน(output) เพียงอย่างเดียว นักเรียนหรือผู้ทำโครงงานต้องได้รับการพัฒนาทักษะในการฟัง การพูด การอ่านและการเขียนภาษาอังกฤษ นอกจากนี้ยังมีเรื่องทักษะทางด้านสังคม(social skill) เช่นความรับผิดชอบ การทำงานเป็นทีม(team work) การค้นคว้าของมูลเชิงลึกในหัวข้อที่รับผิดชอบ อีกด้วย

ตอนทำ power point ผู้เขียนเห็นคุณครูรุ่นเก่า รุ่นใหม่ทำงานร่วมกันได้ ครูรุ่นเก่าคิดคำพูดทีจะเขียนเป็นภาษาอังกฤษ ครูรุ่นใหม่เป็นคนพิมพ์ power point เพื่อนำเสนอ (ผู้เขียนชอบใจตรงที่โรงเรียนมีห้องคอมพิวเตอร์สำหรับคุณครูค้นข้อมูล เตรียมการสอน)


พี่ครูสิริพร ผู้ประสานงาน
ตอนนำเสนอก็ได้โครงงานของครูออกมาหลายเรื่องมาก ผู้เขียนลืมเอามาให้ดู เนื่องจากอยู่ในเครื่องของโรงเรียน(กลัวติดไวรัสจากครู ฮา)


ตอนจบการนำเสนอของครู เลยบอกครูว่า การทำงานโครงงานนั้นปัญหามาจากนักเรียน ครูให้กรอบการทำงานและเป็นผู้อำนวยความสะดวก(Facilitator)ให้แก่นักเรียน ถ้านักเรียนทำโครงงานภาษาอังกฤษเรื่องการการทำหนังสือพิมพ์ภาษาอังกฤษ ครูต้องสอนวิธีการเขียนหัวข้อหนังสือพิมพ์ การใช้ภาษาให้ถูกต้อง ไม่ใช่ปล่อยให้นักเรียนทำเอง โดยไม่ได้ช่วยเหลือ โยนงานไปตูม สิ้นเดือนเอามาส่ง ไม่ได้ตรวจกระบวนการทำงาน …เป็นความเข้าใจผิดในการทำโครงงานภาษาอังกฤษของครูไทย…
ขอบคุณทุกๆๆท่านครับที่เข้ามาอ่าน
สวัสดีค่ะ
อยู่เมืองกาญจน บ้านตัวเอง
ขอบคุณค่ะ อาจารย์
ดิฉันก็ไม่ได้เก่งอะไรมากนักหรอกค่ะ แต่ทีความชอบวิชาภาษาอังกฤษมากก็เลยพอไปได้ค่ะ
แต่อาจารย์สิเก่ง มีผลงานเยอะแยะเลย
มีอะไรอาจารย์ก็สอน แนะนำ ดิฉันบ้างนะค่ะ
ขอฝากตัวเป็นลูกศิษย์อีกคนค่ะ
ขอบคุณนะคะ
แหม โดนจิตช่วงท้ายค่ะท่านพี่ มีครบทั้งระบบเอ็มแอนด์อี มิน่าล่ะคะ memorable event ในใจครูนักเรียนกันเลย อิ อิ
สวัสดีค่ะอาจารย์
แวะมาเพิ่มเติมความรู้ ได้ข้อคิดการทำงาน ดูโครงการดีๆ ชื่นชมค่ะ
ขอบคุณค่ะ
ขอบคุณคุณถาวรมากครับ ที่แวะมาอ่าน สบายดีไหมครับ
แว๊บมาทักทายยามบ่ายค่ะ..เป็นโครงงานที่สร้างการมีส่วนร่วมที่ดีค่ะ...มีเรื่องเล่าครูเพื่อศิษย์จากบันทึก คุณหมอวิจารณ์ พานิช มาฝากค่ะ:
http://gotoknow.org/blog/council/377009
ขอบคุณพี่ใหญ่ ไปอ่านแล้วครับ กำลังหาหนังสือของพี่อรสม ชื่อ เรือจ้างผู้สร้างชีวิตครับ ชอบมากๆๆๆๆ
อ.ขจิต
ตามมาเรียนรู้ค่ะ ขอแสดงความดีใจที่ได้มีโอกาสทำดีเพื่อบ้านเกิดค่ะ
งานนี้ค่อนข้างจะเป็นวิชาการกันหน่อย
เห็นแววตามุ่งมันอยู่ในนั้น
ใช่เลยท่านพี่ เอ็มเค Meat & Karen chilly (เนื้อหมูพริกกะเหรี่ยง) จะยิ่งแซบประจัญบาน อร่อยเหาะเลยค่ะ ๕ ๕ ว่าแต่ไปอบรมบ่อยเจออาหารว่างนี่ ระวังนะคะ ;) ป่อง
ขอบคุณท่าอาจารย์โสภณ ทุกๆๆท่านตั้งใจมาก
ขอบคุณน้องปู อ้าวน้องปูเคยกินด้วยหรือ นึกว่าชอบปลาร้า ฮ่าๆๆ
ขอบคุณอาร์ม โห เอาไปไว้ขนาดนั้น เพื่อนๆๆจะจำได้ไหมเนี่ย
ขอบคุณครูเก็ คงสนุกแน่ๆๆ เน้นความสนุกใช่ไหม ฮ่าๆๆๆๆๆๆ
สวัสดีครับลุงขจิต แพลนกลับมาแล้วครับ
ก่อนเข้ามาก็หา password ไม่เจอ
ไม่ได้เข้านานลืม ^^'' ต้องขอใหม่
แต่คิดถึงคุณลุงเสมอครับ ฝนตก แดดออก ไม่ค่อยเป็นเวลา คุณลุงรักษาสุขภาพด้วยนะครับ
ธุ ๆ ครับผม
............................
ปล. วันก่อนแพลนถามแม่ว่า " แม่ครับ โลกของเราหนักเท่าไหร่ ? " ทำเอาแม่มึนที่จะตอบ
เรื่องวิทยาศาสตร์ เรื่องมวลกับเด็กเล็ก
แม่ก็เลยฝากถามลุงขจิตต่อละกันนะคะ โลกของเราหนักเท่าไหร่คะลุง :P
มาชม
ร่วมสร้างสรรค์สังคมให้ก้าวไปสู่ความทันสมัยก้าวทันดลกยุคใหม่นะครับผม...อิ อิ อิ
ขอบคุณแม่เจ้าแพลนหายไปนานมากๆๆ จะตอบได้ไหมเนี่ย
ขอบคุณอาจารย์ยูมิ พยายามช่วยพัฒนาครูเท่าที่จะทำได้ครับ