ความรักที่ยิ่งใหญ่ของผู้หญิงคนหนึ่งที่มีความรักให้ สามี ที่เป็นมะเร็งสมอง ลูก 2 คนที่ยังเล็ก
ขอบันทึกภาพ ที่ได้ชมอ่านบางบันทึกแล้ว ทำให้เกิดความรู้สึกหลายอารมณ์ ชื่นชมอย่างมาก และมีอีกมากบันทึกในความรักการเป็นคุณครูกับลูกศิษย์ สอนภาษาอังกฤษ ที่โรงเรียนเชียงกลมวิทยา อ.ปากชม จ.เลย ซึ่งทุกท่านสามารถคลิกไปอ่านได้นะคะ


คุณครูพิกุล พุทธมาตย์ เป็นภรรยา เป็นคุณแม่ เป็นคุณครู ที่มีความรักให้เต็ม 100
มีบันทึกหนึ่งที่ได้อ่านแล้ว ขอนำมาบอกกล่าว คือ ดอกทานตะวัน ที่ท่าน ว. วินิจฉัยกุลเขียนไว้ ว่า

......ทำต้วอย่าง ดอกทานตะวัน ดอกไม้อื่น กลัวความร้อน มันจะเหี่ยวเฉา เมื่อกระทบแดด ทานตะวันเป็นดอกไม้ชนิดเดียว สู้แดด ไม่เคยหนี มันจะหันตามตะวันตลอดวัน เหมือนคน ที่ไม่กลัว ความยาก ลำบาก แล้วเห็นไหมว่า ทานตะวันเป็นดอกไม้ ที่สวยใหญ่ เห็นที่ไหนสะดุดตา กว่าดอกไม้อื่น ด้วยเหตุนี้เอง ดอกทานตะวัน จึงเปรียบการใช้ชีวิตของคนเรา.. " ทำให้เราต้องสู้ "
http://gotoknow.org/blog/k-4/360879
อ่านตำนานของดอกทานตะวันได้ที่บันทึกคุณครูพิกุลนะคะ


คุณครูต๋อม สามีคุณครูพิกุล ผ่าตัดสมอง 3 ครั้ง ที่โรงพยาบาลรามา และฉายแสง ฯ ช่วงที่กทม.วิกฤต เพิ่มความยากลำบาก การไปมา ห่วงใย ฯ เพิ่มขึ้นมากมายในช่วงขณะนั้นที่พอเปิดเทอม คุณครูต๋อมต้องอยู่ตามลำพัง คุณครูพิกุลต้องมาสอนหนังสือช่วงที่คุณครูพิกุลเฝ้าดูแลตอนปิดเทอม ชึวิต อาหารฯก็ใช้บริการของ 7-11 จึงเขียนบันทึกที่ทำให้เราทราบประวัติของ 7-11 หากท่านใดสนใจเชิญคลิกไปอ่านประวัติ 7-11 ได้นะคะที่บันทึกคุณครูพิกุล
http://gotoknow.org/blog/k-4/345087 ประวัติ 7-11
ขนาดจิตใจ ไม่ปรกติ ยังเขียนบันทึกที่มีประโยชน์ต่อผู้อ่านเสมอคุณครูพิกุลมีหลายบล็อก เรื่องการเรียนการสอน ที่โรงเรียนก็ดีมากค่ะ


เวลาที่คุณครูพิกุลอยู่ดูแลคุณครูต๋อม ลูกน้อย 2 คน จะอยู่กับคุณยาย ที่ชัยภูมิ ความคิดถึงลูกจึงสุดๆ ตลอดเวลา เคยไปแวะอ่านบทกลอนที่ต้องฝากไปกับสายลม ค่ะ ที่
http://gotoknow.org/blog/k-4/361098
คุณครูพิกุลฝากความคิดถึงไปกับสายลมให้ลูก
ภาพดอกไม้สวยๆเวลาพักก็มีให้ชมในบันทึกเพราะคุณครูต๋อม มีฝีมือที่ไม่ได้เรียนที่ไหนเลย แต่ใจรัก จึงเป็นผู้รับจัดดอกไม้ตามงานต่างๆ ช่วงที่ยังไม่ทราบว่าเป็นมะเร็งสมอง ซึ่งสวยมากค่ะ คุณครูพิกุลนำมาให้ชม 2 บันทึก มีตัวอย่างให้ชมนะคะ
การจัดดอกไม้ฝีมือ คุณครูต๋อม






ดอกบัวฝีมือผู้ช่วยคือคุณครูพิกุลค่ะ
ครอบครัวคุณครูพิกุล มีความรักให้กัน ที่ยิ่งใหญ่ โดยเฉพาะคุณครูพิกุลต้องมีพลังอย่างมาก ที่ต้องมีความแข็งแกร่ง อดทน ทุกสภาวะการไม่ว่าความรู้สึกรัก ห่วงใย ความกลัว ที่คิดออกมาขณะเกิดเวลาช่วงวิกฤต เช่น รอการฟังผล รอเวลาช่วงผ่าตัด ผลการผ่าตัด ใจห่วงคิดถึงลูก 2 คน การเดินทางไป-มา คนเดียว และอีกมากมาย
เมื่อได้อ่าน และชม ได้รับทราบเพียงบางบันทึก ทำให้เกิดความรู้สึกห่วงใยขึ้นโดยอัตโนมัติในใจของเรา ก่อนการเขียนบันทึกนี้ นึกอยู่ตลอดว่าจะเขียนหัวข้อเรื่องว่าอย่างไรดี หากมีผู้อ่านท่านใด ที่ควรเปลี่ยนหัวข้อเรื่องกับเรื่องราวของคุณครูพิกุลแนะนำได้นะคะ จะได้เหมาะสมจริงๆ
บล็อกชะตาชีวิต คุณครูพิกุล
ครอบครัวที่มีผู้ป่วยมะเร็ง การผ่านพ้นวิกฤตแต่ละครอบครัวคงจะมีแตกต่างกัน แต่ความทุกข์ใจน่าจะเหมือนกัน ครอบครัวพุทธมาตย์ เป็นครอบครัวที่ภรรยามีความรักที่ยิ่งใหญ่ จึงผ่านวิกฤต ได้ทุกอย่าง คุณครูต๋อม กลับมาทำงานเป็นครูสอนลูกศิษย์ได้เหมือนเดิมแล้วนะคะ
* 2 ภาพนี้ เป็นภาพ ที่คุณครูพิกุลนำมาฝากพี่ดา โดยไม่ทราบว่าพี่ดาเขียนบันทึกนี้ขึ้นมาหลังจากไปขออนุญาตนำความรักมาเขียนบันทึก มาฝากที่บันทึกความรักของ 16 บล็อกเกอร์โกทูโน


* ผู้ที่ชมภาพ ชมแล้วคงดีใจและมีรอยยิ้มให้กับครอบครัวพุทธมาตย์ที่มีอานุภาพความรักให้ แก่กัน พ่อต๋อม แม่กุล ลูกอิงค์ ลูกอาร์ตี้ นะคะ
พี่ดาขอตั้งจิตอธิษฐานอาราธนาคุณพระศรีรัตนตรัยและสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายในโลกนี้อวยพรให้ คุณครูต๋อม น้องพิกุล น้องอิงค์ น้องอาร์ตี้ มีความสุข และสุขภาพแข็งแรงทุกๆวัน และมีจิตใจที่เข็มแข็งเสมอ ตลอดไปค่ะ
และขอบคุณและชื่นชมอย่างมากที่ได้รู้จักครอบครัวของน้องพิกุล ที่แข็งแกร่งจริงๆ *****


สวัสดีค่ะ
มาอ่านบันทึกนี้ด้วยความรู้สึกที่ชื่นชมครูพิกุล...และขอเป็นกำลังใจให้คุณครูพิกุลและครอบครัวด้วยค่ะ
มาตายี
เคยไปอ่านบันทึกครูพิกุลหลายบันทึก
ทึ่งและชื่นชมใน ความคิด ความอดทน
ความรักที่มีต่อกันของครอบครัว
นับว่าเป็นตัวอย่างของการดำเนินชีวิต
ใครที่ท้อแท้ต้องดูครูพิกุลเป็นตัวอย่างค่ะ
สวัสดีค่ะ
คุณครูกระแต.... อ.ขจิต .... คุณบุษรา .....คุณมณีวรรณ
ขอบคุณมากนะคะ มาให้กำลังใจและชื่นชม ครอบครัวคุณครูพิกุล ค่ะเป็นตัวอย่าง ของ คุณครูต๋อมที่สู้กับโรคร้าย ความอดทน เข็มแข็งฯที่น่าชื่นชม อานุภาพ ความรักของ คุณครูต๋อมและคุณครูพิกุล มีสูงมาก เมื่ออ่านในบันทึก คุณครูพิกุล ที่ถ่ายทอดออกมาเป็นตัวหนังสือ ให้ผู้อ่าน รู้สึกได้ถึงความรักความอดทน ที่มีให้กัน สิ่งยึดเหนี่ยวที่รอคอย คือลูกทั้ง 2 คน
สวัสดีค่ะคุณครูพิกุล
พี่ดา ดีใจและขอบคุณนะคะ มีความฝันสานต่อหรือค่ะ พี่ดาและ เพื่อนๆใน gotoknow เป็นกำลังใจให้มากมาย ขอให้สำเร็จทุกอย่าง บอกคุณครูต๋อมนะคะ รักษาสุขภาพให้ดี แข็งแรงไว้ทุกวัน และขอบคุณนะคะ.... ตอบรับความหวังดี ของทุกบล็อกเกอร์
ดีใจด้วยค่ะที่ ครูพิกุล ได้สามีสุดที่รักกลับคืนมาจากภัยโรคมะเร็ง...ขอเป็นกำลังใจให้ทั้งครอบครัวค่ะ..มีกัลยาณมิตรที่ดีอย่างคุณกานดา ผู้เขียนวิธีบำบัดโรคนี้อยู่แล้ว..จะเป็นแรงสนับสนุนอีกทางหนึ่งด้วยนะคะ..
สวัสดีค่ะพี่ดา
หนูรีแวะมาเยี่ยม...และขอส่งกำลังใจไปยังคุณครูพิกุลด้วยน่ะค่ะ
ขอบคุณน่ะค่ะ...ขอให้มีความสุขค่ะ
อ.ขจิตค่ะ
บ่นอยากมีลูกอีกแล้ว สรุปแล้วจะมีลูกไหมค่ะ ถ้าจะมีก็ต้องรีบนะคะอายุมากขึ้นทุกวัน ลูกจะเลี้ยงเหนื่อยตอนโตนะคะไม่ใช้ตอนเล็กๆ เหนื่อยใจค่ะ อยากได้ลูกสาวแน่ๆ
สวัสดีค่ะคุณดาวเรือง
ค่ะอานุภาพความรักที่ทั้งสองมีให้กันเกิดความอดทน เข็มแข็ง ให้กำลังใจกันจนผ่านพ้นวิกฤตนะคะอ่านบันทึกของ คุณครูพิกุล แล้วสรุปออกมาได้อย่างชัดเจนค่ะ
สวัสดีค่ะคุณพี่ใหญ่
ขอบคุณค่ะ เราช่วยกันเป็นกำลังใจ ให้ ครอบครัวพุทธมาตย์ ตลอดไปนะคะ
สวัสดีค่ะคุณหนูรี
ขอบคุณแทนคุณครูพิกุลค่ะ เราช่วยกันให้กำลังใจนะคะ
สวัสดีค่ะคุณก้ามกุ้ง
พอดีเลยค่ะ การเวกที่วางอยู่หน้าคอมฯ โดนพัดลม กลิ่นหายหมดไม่ได้ห่อกรวยใบตอง นำมาให้พี่ดา 4 ดอกหอม สายหยุดสีแดงยังไม่เคยเห็นเลยค่ะ ดีจังค่ะนำมาให้ชม แล้วจะหอมเหมือนสีเหลืองหรือเปล่าค่ะ เพราะสายหยุดสีเหลือง นั้นหอมมากๆ ขอบคุณมากค่ะ