ผมยังวนเวียนอยู่กับรถเมล์ ขสมก.อีกครับ หลังจาก "บันทึกนึกในใจ" แล้วถัดมาอีกวันผมก็ยังต้องนั่งรถเมล์ไปทำธุระ วันที่นั่งเป็นวันอาทิตย์ เส้นทางที่ผมไปจะต้องผ่านศูนย์ฝึก รด.

          รถเมล์จอดป้ายก่อนขึ้นทางด่วน ป้ายนี้คนมากจริงๆเพราะเป็นป้ายสุดท้าย มีเด็กสาวๆวัยรุ่นทั้งนั้น ที่ไม่เหมือนทุกวันคือพวกเธอแต่งชุด รด. จริงๆแล้วถ้าเป็นชุดนักเรียนก็ดูอ้อนแอ้นดีหรอก พอสวมชุด รด. ทำให้พวกเธอดูเข้มแข็ง บางคนก็ทำเป็นเข็มแข็ง ผมนั่งมองพลางนึกในใจไปด้วย...

          (นึกในใจนะ..) "ไอ้หนูเอ้ย...เวลาแต่งชุดนักเรียน ไม่เห็นทำแข็งแกร่งอย่างนี้เลย..." พอกลุมพวกเธอขึ้นรถ ผมก็ต้องทำตัวเป็นสุภาพบุรุษทันที่....

        ผม --หนูมานั่งนี่

        กลุ่มนักเรียน รด. --ขอบคุณคะ นั่งเถอะลุง...

       ผม --(ควันออกหู...) นึกใจใจต่อนะครับ....อย่างนี้ไม่ต้องนั่งแล้ว มาเรียกลุงได้ไง..เห็นเราเป็นคนแก่หรือไง นี่ถ้าเรียกพี่ เราจะยอมยืนจนกว่าเธอจะลง แต่นี่มาเรียกลุง อย่านั่งมันเลย อิอิ  เอาวะอยากจัดเราให้อยู่ในกลุ่มคนตามที่ป้ายเขียนไว้...

       "โปรดเอื้อเฟื้อผู้หญิง เด็ก และคนชรา"

       อย่างนี้ต้องลงโทษให้ยืนเสียให้เข็ด