ร่วงหล่น...ตามธรรมชาติ

 

 

 

 

 

 

ใบไม้แห้งร่วงโรยลงบนพื้น

มิอาจยืนสวนกระแสอันไหลเชี่ยว

จากใบอ่อนสีเขียวไหวปราดเปรียว

ร่วงหล่นเดี่ยวเดียวดายไร้เพื่อนใจ

 

 

 

เคยหลอกล้อเย้าเล่นกับผีเสื้อ

เคยเอื้อเฟื้อให้มดน้อยคอยไต่เร้น

ถึงวันหนึ่งจำจากด้วยจำเป็น

มิอาจเห็นใบไม้เดิมอันงดงาม

 

 

 

 

พรพล

๑๔ กรกฎา ๕๓

๑๒.๔๔