เยี่ยมครอบครัวเด็ก ที่อยู่ในความดูแลของบ้านอุปถัมภ์เด็ก

         ด้วยผู้เขียนเองมารับผิดชอบงานบ้านอุปถัมภ์เด็ก เริ่มเดือนที่สอง  สิ่งที่ตนเองพบคือไม่รู้ตักเด็ก และครอบครัวของเด็กเลย จำเป็นที่ต้องไปเรียนรู้วิถีชีวิตของครอบครัวเด็กที่มีครอบครัว  ที่ให้ทางโครงการได้มีโอกาสติดตามและเยี่ยม

         เมื่อวันที่ 9  กรกฎาคม 2553 ครูจิ๋วพร้อมกับเจ้าหน้าที่ประจำบ้านอุปถัมภ์เด็ก  คือครูหน่อย และครูเอ็ม ไปส่งเด็กกลับบ้านพร้อมกับเยี่ยมและซักประวัติเพิ่มเติมในแต่ละครอบครัว  ในวันนั้นได้เพียง 3 ครอบครัวเท่านั้น ฝนตกลงมาหนักมาก ทำให้ครูไม่สามารถที่จะเดินลุยน้ำไปได้ต่อ อีก 4-5 ครอบครัว

        แต่สิ่งที่พบ  คือสภาพบ้านของแต่ละครอบครัวรั่ว(โดยเฉพาะสังกะสีมันเก่า)  และอีกสิ่งหนึ่งที่ครอบครัวบอกกับคุณครู คือ รายได้ที่หาในปัจจุบันไม่พอกับค่าเช่ารถซาเล้ง วันละประมาณ 200 บาท  และค่าน้ำมันที่เติมอย่างน้อยวันละ 300 บาท  ซึ่งค่าใช้จ่ายเหล่านี้ต้องไปกู้ก่อน  แต่กว่าจะหามาคืนคนที่ให้กู้  บางวันไม่เหลือเงินเลย

         การได้รู้จักครอบครัวเด็กและสภาพความเป็นอยู่ ช่วยในการที่วางแผนพัฒนาชีวิตเด็ก  ที่จะต้องเสริมทักษะขีวิตให้กับเด็กด้านใดบ้าง

         สิ่งที่เป็นปัญหาที่พบ คือยาเสพติดในชุมชนจำนวนมาก  หลายครอบครัวกลัวเรื่องการละเมิดเด็กในแง่มุมต่างๆ  เพราะมีเด็กวัยรุ่นจำนวนมากออกเรียนกลางคันมา และมั่วสุมกันในชุมชน