อ่านบันทึกเกี่ยวกับเรื่องขำขันของกัลยาณมิตรท่านหนึ่ง ได้ส่งเม้นท์ไปว่า "เราก็มีเรื่องแบบนี้มาเล่าเหมือนกัน" วันนี้ได้โอกาสแล้วทั้งเรื่องของฉันและเรื่องของเพื่อน ๆ อ่านแล้วฮาก๊าก ๆ ๆ ๆ ก่อนเชียร์บอลนะคะ

       ตอนที่ฉันรับราชการใหม่ ๆ ฉันได้แต่งชุดข้าราชการอาจารย์ ๑ ระดับ ๓ วันแรกฉันตื่นแต่เช้าปลื้มกับชุดใหม่ เครื่องหมาย ป้ายชื่อและขีด  แต่งตัวเดินผ่านร้านค้าบังเอิญมีคนรู้จักนั่งอยู่ชี้มาและทำท่าบอกให้เข้าไปหา  เพราะฉันติดอินทรธนูผิดคือเอาฐานเข้าไปด้านใน "แต่ฉันไม่ไป ฉันทำท่าทางอวดกับเขาว่าซี ๓ แล้วนะโว้ย" เมื่อไปถึงโรงเรียนรุ่นพี่หัวเราก๊ากและสอนให้ติดใหม่ แถมเขียนไว้ด้านในด้วยว่า "ขวา/ซ้าย" กำชับว่า "ดอกไม้สวย ๆ แบบโบว์นี่ให้เอาไว้ด้านในนะน้อง" .... ฮามากเลย ทั้งฮาทั้งก๊าก

        ครูใหม่แต่ยังไม่เก่า  พวกเรากลับบ้านกันทุกวันศุกร์และไปรถไฟตอนเช้าวันจันทร์  นัดกันเจอที่สถ่นีรถไฟพิษณุโลกตีห้าครึ่ง เพราะรถไฟออก ๖ โมง  ตอนนั้นหน้าหนาวเราก็รู้สึกว่ามันยังมืด  เมื่อรถไฟมาถึงแต่ละคนก็ต้องรีบขึ้นให้ทันแล้วเดินไปหาที่นั่งรวม ๆ กันหลายคน "วันนั้นมีเพื่อนแต่งชุดข้าราชการใส่รองเท้าสีดำและสีน้ำตาลอย่างละข้าง คนละแบบ" กว่ารถไฟจะถึงสถานีบางกระทุ่ม พวกเรายังหัวเราะไม่หยุดถึงกับลืมลงรถไฟ  กว่าจะรู้ตัวรถไปแล่นออกจากสถานีไปแล้ว ต้องไปลงที่สถานีพิจิตรพร้อมกับจ่ายค่าปรับ .... สุดจะฮา ฮามาก ๆ

        เพื่อนของฉันคนหนึ่งเป็นโรคงอนกับแฟน  เมื่อแฟนมารับที่สถานีรถไฟทำให้เธอรักศักดิ์ศรีอย่างเหนียวแน่น นั่งซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์ห่าง ๆ ถึงสี่แยกไฟแดงก็ต้องหยุดรอ  บังเอิญเธอลงยืนรอ เพราะต่างคนยังไม่พูดกัน เมื่อไฟเขียวแฟนจึงออกรถไป ทำให้เธอขึ้นซ้อนท้ายไม่ทัน  แฟนอยากจะง้อเธอบ้างก็ชวนคุยแต่ไม่มีเสียงตอบ  จนถึงบ้านปรากฏว่า.."ไม่มีภรรยามาด้วย" ....ไม่ฮาเอาบาทเดียว ฮาสุด ๆ

        เรื่องนี้ก็เกี่ยวกับมอเตอร์ไซค์  ระยะนั้นครูทำงานกันหนักมา ฉันช่วยราชการอยู่ที่โรงเรียนประจำอำเภอแห่งหนึ่ง พวกเราทำงานถึงเย็นมากและบางวันก็มืดค่ำบ่อย ๆ คืนนั้นเป็นเวลาเกือบสามทุ่ม  พวกเราโกลาหลเรื่อง"รถมอเตอร์ไซค์หาย"  พากันยกขบวนไปแจ้งความที่สถานีตำรวจซึ่งอยู่ใกล้ ๆ โรงเรียน  แล้วก็แยกย้ายกันกลับบ้าน  เจ้าของมอเตอร์ไซค์กลับถึงบ้านพบลูกสาวบอกว่า "คุณแม่ลืมมอเตอร์ไซค์ไว้ที่ตลาดมีคนมาบอกว่าเห็นคุณแม่ขี่ไปจอดไว้ตอนกลางวัน" เพราะโรงเรียนอยู่ใกล้ตลาด...ฮา ๆ ๆ ๆ ฮามาก ๆ ๆ

        ผู้อำนวยการโรงเรียนแห่งหนึ่ง  แต่งเครื่องแบบเนื่องในวันทำพิธีสำคัญ  แต่บังเอิญลืมป้ายชื่อ  ครูผู้หญิงจึงให้ยืมติดไว้ก่อน เพราะจะได้ไม่ดูว่างเปล่า  วันนั้นมีผู้ปกครองมาร่วมงานด้วย  ทำให้ผู้ปกครองท่านหนึ่งสังเกต เขียนบันทึกเล็ก ๆ มาส่งให้ผู้อำนวยการมีข้อความว่า "ผอ.หยิบป้ายชื่อผิด"  และในวันเดียวกันครูผู้หญิงอีกคนหนึ่งติดป้ายชื่อกลับหัวลง....ไม่ฮาไม่ว่ากัน

      ชุดข้าราชการอีกแล้ว  เหตุแบบนี้จะเกิดวันจันทร์ นักเรียนชั้นมัธยมบอกกับคถุณครูของเธอว่า "คุณครูขา ทำไมเสื้อและกระโปรงของคุณครูคนละสีคะ" เสื้อสีกากีสำหรับชุดข้าราชการแต่กระโปรงเป็นสีกากีสำหรับชุดลูกเสือ ... แบบนี้ก็ฮาได้ไม่น้อย

      เล่าแค่นี้ก่อนค่ะ อุบ ๆ ไว้บ้าง ถ้าเปิดไดอารี่เล่มเก่า ๆ ออกมาอ่านคงจะมีฮาสุดขีดแข่งพระพยอมก็ได้