ผมคนจน ต้องสร้างบ้านไม้สักไว้สามหลัง เอาไว้ให้ลูกสาวสามคน

        ส่วนใหญ่เวลาลงพื้นที่ไปฝั่งลาว จำเป็นต้องเช่ารถไปกัน เพราะรถประจำทางมักจะจอดทุกๆกิโลเมตร(ประชด!เล่นซะงั้น) ขนาดเหมายังไปจอดรับคนที่คิวรถ แถมจอดรับข้างทางอีก โอ้ยจักอิหยัง สุดยอด! รถลาว ทำกับลาวด้วยกันได้อย่างไร ยอมไม่ได้ บางครั้งถึงกับต้องเปลี่ยนรถ!!

 ขอยืมภาพจาก Google

        และเช่นเคย กับการเดินทางไปบ้านปากลาย แขวงนครหลวงเวียงจัน รถเช่าคันหนึ่ง  คนขับรถนิสัยดี เป็นมิตร  คนขับก็ขับไป คนชวนคุยก็คุยไป  คนฟังถ้าไม่หลับก็เก็บงำข้อมูลไป ตามนิสัยนักวิจัยไทบ้าน ในขณะที่ผู้อยู่กะบะหลังก็อยู่ในอาการที่เรียกว่า หัวโยกหัวคลอน

       ที่น่าสนใจสำหรับโชว์เฟอร์คนนี้คือ คุณเขาเล่าว่า มีลูกสาวสามคน คนหนึ่งเฮียนหมอที่เวียง อีกสองคนผู้เขียนจำไม่ได้ (เริ่มแก่) "ผมขับรถรับจ้าง ทำไฮ่ (ไร่)ทำสวนส่งลูกเรียน ที่ไฮ่ ผม ปลูกต้นสักไว้พู้น เบิ่งดู๊โน่นป่าสักของผม"  

 

       ป๊าด!! ต้นสักทั้งนั้น ดอกขาวโพนเต็มไปหมดเป็นเนินเขาลาดสูงขึ้นไป โอๆๆๆๆ คุณพ่อโชว์เฟอร์ขอเป็นลูกสาวนำอีกจักคนแหน่ได้บ่??

       "ผมมันทุก มันจน ไม่มีอะไรจะให้ลูก คนอื่นเค้ามีบ้านอิด บ้านปูนงามๆ ผมมันบ่มีปัญญา เลยได้แต่เฮ็ดเฮือนไว้ สามหลังติดกัน เป็นไม้สักทั้งเหมด ไม้ผมเอง ไม่ต้องซื้อ ไม่ต้องหา ผมกะให้เค้าได้แค่นี่แหละ  นั่นไง.. เห็นไหมเป็นทางผ่านพอดี ผมจะพาไปเบิ่ง"  โอ้!!! ปาดติโธ่ ไม้สักทั้งหลัง...สามหลัง บ้านสองชั้น โว...บ้านอาจารย์อมรไม้สักแผ่นเดียวยังไม่มีเลย อยากเอาไปแลกเด้ ผู้ข้าเอ๊ย..!!

 ภาพประกอบจาก Google

       ค่านิยม ค่านิยม ทำอย่างไรดี กับค่านิยมเรื่องบ้านไม้สักกับบ้านปูน ทำอย่างพี่น้องเราจะรู้ว่า คุณค่าของไม้นั้นมากมายมหาศาล ไม้คือสิ่งที่เกี่ยวโยงชีวิตของคนเราตั้งแต่เกิดจนตาย แล้วใยเราจึงไม่ต้องการไม้ ทำไมมองว่ามันมีค่าน้อยกว่าปูน อิฐ ทราย อยากบอกอีกเป็นพันครั้ง ล้านครั้งว่า ที่ที่สูเจ้ามีอยู่นั้นมันมีค่ามากมายเหลือหลายแล้ว

      ได้โปรดภูมิใจในสิ่งที่มีเถิด ขอให้ช่วยรักษาต้นสักของแผ่นดินลาวไว้ด้วย  ขอให้ได้เห็นภูเขาป่าสักเป็นบุญตาไปอีกนานๆด้วยเถิด เจ้าประคู้ณ!!

               Google