จากการศึกษางานวิจัยของ J.P. Baggaley  Athabasca University, Alberta ซึ่งในบทคัดย่อได้กล่าวถึง การเรียนผ่านโทรศัพท์เป็นวิธีการที่มีประโยชน์สำหรับนักเรียนที่อยู่ห่างไกล  อย่างไรก็ตาม m-leaning จะไม่สามารถเข้าใจถ้าผู้สอนไม่เรียนรู้ถึง m-teach ปัญหาสำหรับนักเรียนที่ศึกษาทางไกลก็คือการขาดประสบการณ์  วิธีทางโทรศัพท์เป็นอีกวิธีหนึ่งในการศึกษาทางไกลมาตรฐานการเชื่อมต่อสัญญาเป็นสิ่งที่ไม่มีความน่าเชื่อถือ   ความสำคัญของการพัฒนาโปรโตคอลเกี่ยวกับสังคมและความร่วมมือของผู้ใช้เครื่องมือ m online

     J.P. Baggaley ได้กล่าวถึงการเรียนการสอนบนโทรศัพท์เคลื่อนที่ไว้ว่า เทคโนโลยีโทรศัพท์เคลื่อนที่ได้ถูกนำมาใช้ในการพัฒนามากขึ้นในการศึกษาทางไกล(Keegan,2002)การบริการ shot messaging (SMS) สามารถนำเข้ามาเป็นเครื่องมือในการนำส่งเนื้อหา  ขณะที่ digital เป็นเครื่องช่วยนักเรียนในเรื่องของวีดีโอและข้อมูลสารสนเทศกับครูและนักเรียน  ใน Asian ได้มีการริเริ่มเทคโนโลยีทางการศึกษา  ได้มีการอภิปรายเกี่ยวกับเทคโนโลยีใหม่และโปรแกรมมากมาย  ในมหาวิทยาลัยเปิดของประเทศอินโดนีเซียและฟิลิปปินส์  ซึ่งตรงข้ามกับอเมริกาเหนือได้มีการใช้เทคโนโลยีกันอย่างกว้างขวาง  ซึ่งอัตราค่าโทรศัพท์ไม่แพง  การศึกษาของชาวอเมริกันเป็นการศึกษาทางไกลแบบ one on one การสอบผ่านโทรศัพท์ใช้ e-mail และข้อความแต่มีความเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยระหว่างครูและนักเรียน             ใน Asian เทคโนโลยีทางโทรศัพท์มีความแตกต่างมากในด้านเนื้อหาเมื่อแทบกับอเมริกาเป็นต้นในมหาวิทยาลัยเมกะของชาวอินเดีย สำหรับการศึกษาทางไกลในอเมริกามีข้อจำกัดมากในแง่ text based teaching ผู้วิจัยสามารถเปรียบเทียบราคาและความเร็ววิธีการเข้าลงโปรแกรมในวิชาระหว่างนักศึกษาในอาเซียนกับนักศึกษาในแคนาดา            การเชื่อมต่อโทรศัพท์ไร้สายและอินเตอร์เน็ตสามารถทำได้ทุกหนทุกแห่งและก็มีหลายราคาและประสิทธิภาพการเชื่อมต่อก็ขึ้นอยู่กับราคา  ซึ่งเป็นเหตุผลหลักของปัญหาเหล่านี้คือการส่งจดหมายอิเล็กทรอนิคส์            ไม่ว่าเอเชียหรือในยุโรป ได้มีการใช้  voice over internet protocol  ซึ่งเป็นอีกทางเลือกหนึ่งที่มีราคาสูงในระหว่าง 4 ปีที่ผ่านมา  ประเทศแคนาดาจะมีประชากรที่เข้าใจ  m-learning  มากกว่าประชากรในประเทศฟิลิปปินส์  และมีการส่งข่าวสารผ่าน  cell phone  เฉลี่ยวันละ 7 ข้อความต่อวัน  เช่นเดียวกับคนในสังคมทั่วไปที่ไม่นำเทคโนโลยีมาใช้กันอย่างกว้างขวาง  ปัจจุบันในมหาวิทยาลัยที่ประเทศสหรัฐอเมริกาได้มีการบังคับให้ติดตั้งโทรศัพท์เพื่อตอบสนองความต้องการของนักเรียน  Google  ได้มีเอกสารอ้างอิงเกี่ยวกับ m-learning  ว่ามีความสำคัญกว่า  m-teaching  ซึ่งสถาบันการสอนระหว่างประเทศของสหรัฐอเมริกาและแคนาดา  ได้มีการพัฒนาการสอนโดยใช้ e-mail  web-based text conferencing  และประเทศภูฎานได้มีการติดต่อระหว่างครูกับนักเรียนผ่านเทคนิคข่าวสารแทนที่ e-mail  โดยการส่งผ่านทาง  Yahoo  แต่ก็มีปัญหาในเรื่องที่ว่าครูไม่สามารถรู้ว่าผู้เรียนพอใจหรือไม่พอใจเกี่ยวกับการผ่าน e-mail  และวิธีการ  asynchronous  ก็ได้ถูกตัดออกจากการเรียนการสอนผ่านทางโทรศัพท์

            ในการเชื่อมต่อเพื่อส่งข้อมูลวิชาจะต้องใช้การส่ง e-mail  ซึ่งมีอัตราการส่งมากกว่า  2,000  และมากกว่า  13 สัปดาห์  เพื่อที่ข่าวสารต่างจะสนองความต้องการของผู้เรียนอย่างเพียงพอและในการเชื่อมต่อซึ่งใช้เวลานานในการดาวโหลดข้อมูล  จึงทำให้เกิดในเรื่องระยะเวลาของแบตเตอรี่โทรศัพท์มือถือ

     บทสรุปก็คือ

เมื่อไม่นานในประเทศ Asian 12 ประเทศมีการใช้โทรศัพท์สำหรับศึกษาทางไกลโดยใช้เทคโนโลยีทางโทรศัพท์ เช่น  e-mail  WBT และเราก็ใช้โทรศัพท์มือถือเพื่อการเรียนการสอนกันบ้างแล้วโดยไม่รู้ตัว

แล้วท่านทั้งหลายคิดเหมือน krutuk ไหมคะ ถ้ามีข้อเสนอแนะก็ขอน้อมรับด้วยความยินดีนะคะ