...แลกได้ด้วยน้ำใจ...

 

 

 

 

เมื่อสุดสัปดาห์กลับบ้านไปหาแม่ จอดรถเสร็จเดินลงมาเห็นหญ้าหน้าบ้านเรียบๆ เลยถามแม่ว่า ใครมาตัดให้ แม่บอกว่าญาติท่านหนึ่งมาตัดให้ เขามาขอไม้ไผ่หลังบ้านสามสี่ลำไปใช้งานโดยนำรถกระบะมาขน แต่น้าเขาไม่ได้ขอเปล่าๆ เขานำไข่เป็ดจากเล้าที่เลี้ยงเองมาให้พร้อมทั้งมะพร้าวอ่อนอีกหกเจ็ดลูกในสวนมาให้ด้วย ผมบอกดีนะแม่ น้ามาขอไม่ไผ่ไป แต่น้าเขายังมีน้ำใจ ไม่ขอแบบฟรีๆ ยังมีน้ำใจนำของมาฝาก พร้อมช่วยตัดหญ้าหน้าบ้านให้ด้วย

 

 

 

เงินไม่ต้องใช้ แค่น้ำใจและความเกรงใจกันไม่คิดแต่จะรับ แต่รู้จักเป็นผู้ให้ นึกถึงคนสมัยก่อนที่ยังไม่มีมีเงินใช้ อยากซื้อหาอะไรก็มาพูดคุยแลกเปลี่ยนกัน เป็นการสานสัมพันธ์ที่ดี ไม่ใช่แค่การซื้อขายของคนแปลกหน้าที่แลกค่ากันด้วยราคาในกระเป๋า ถ้าเราหันกลับมาซื้อของโดยไม่ใช้เงินบ้างในบางโอกาสก็อาจทำให้เราได้มิตรภาพใหม่ๆและเพิ่มพูนสัมพันธ์เก่าๆให้ยั่งยืนนะครับ...