เมื่อข้างนอกหนาว...ฉันอุ่น เมื่อข้างนอกวุ่นวาย...ฉันเงียบ เมื่อผู้คนมองฟ้า...ฉันก้มหน้า เมื่อผู้คนหลับ...ฉันตื่น ฉันหิว...ฉันกิน เมื่ออิ่ม...ฉันพอ เมื่อคิดถึง...ฉันไปหา เมื่ออยู่ใกล้...เธออบอุ่น พรพล ๑ กรกฎาคม ๕๓ ๙.๕๘
เหมือนจะงงๆ....
แต่ผมก็เริ่ม...เข้าใจ
...ขอคุณ...
เมื่อคิดถึง...ฉันไปหา
เมื่ออยู่ใกล้...เธออบอุ่น
เมื่อไม่มีเธอฉันเหงา
เมื่อไม่มี "เรา" ฉันคงร้องไห้คนเดียว
ขอบคุณค่ะ
ขอบคุณ คุณเส้าหลงที่มาเยี่ยมครับ...
ขอบพระคุณท่านครูแป๋มที่มาเยี่ยมชมครับ...
ขอบพระคุณ คุณศิรินทร ที่มาเยี่ยมชมครับ
"เมื่อคิดถึง...ฉันไปหา
เมื่ออยู่ใกล้...เธออบอุ่น
เมื่อไม่ มีเธอฉันเหงา
เมื่อไม่มี "เรา" ฉันคงร้องไห้คนเดียว"
ทำไมไม่หลับละค่ะ ตื่นทำไม สบายดีนะคะ
ขอบพระคุณ คุณ phornphon ที่มาเยี่ยมชมครับ
ขอบพระคุณ คุณกานดาที่มาเยี่ยมพร้อมหมู่มวลเมฆนะครับ...
ชอบค่ะ
หากเรารู้จักคำว่า... ในที่สุดแล้ว ก็แค่นั้นเอง...
โลกคงสงบสุขมากขึ้น ๆ
ขอบคุณค่ะ
(^___^)
ขอบพระคุณที่มาเยี่ยมนะครับ
ทุกสิ่ง...มันก็แค่นั้นเองนะครับ
คลายๆกันบ้าง โลกคงไม่ร้อนรุ่มเกินไปนะครับ
^_^
ขอบพระคุณ คุณ kanchana ที่มาเยี่ยมนะครับ...