นักเขียนหน้าใหม่

      

     สวัสดีครับ แม้บันทึกนี้จะไม่ใช่บันทึกแรก แต่ความรู้สึกของผม ก็ยังรู้สึกเป็นผู้เขียนหน้าใหม่ ไร้ประสบการณ์อยู่ดี เพราะเริ่มเขียนจริงจังได้ประมาณ 1 เดือน แต่สมัครไว้นานแล้วครับ ก่อนหน้านี้ไม่ค่อยได้ศึกษาการเข้ามาเขียนอย่างจริงจัง แล้วก็ใช้เวลาอ่านเสียเป็นส่วนใหญ่ เป็นคนชอบอ่านมากกว่า เพราะการอ่านบ่อย ๆ จะเป็นการฝึกลับสมอง ป้องกันโรคสมองเสื่อม ทางการแพทย์ว่ามาอย่างนั้น เลยไม่ได้เขียนสักที ครั้นจะเขียนในเชิงวิชาการ เห็นท่านผู้เขียนแต่ละคน ก็เป็นคนที่มีภูมิรู้ ภูมิธรรมสูง ๆ เดี๋ยวจะกลายเป็น เอามะพร้าวห้าวมาขายสวน เพราะเรื่องเกี่ยวกับการจัดการความรู้ต่าง ๆ ก็มีท่านที่มากด้วยความรู้ ประสบการณ์ เขียนมาแล้วมากมายหลายท่าน แต่ก็ยังคิดว่า การเขียนเป็นสิ่งที่ช่วยให้เรา ได้ฝึกการคิดที่จะเรียบเรียงความรู้ ประสบการณ์ต่าง ๆ เป็นเรื่องของเรา ว่าเราคิดเราเข้าใจอย่างไร มีวิสัยทัศน์ในเรื่องต่าง ๆ อย่างไรบ้าง ก็เลยลองเขียนดู

      ต้องขอขอบพระคุณพี่ถาวร ภาวงศ์ พี่พยาบาลผู้ใจดี เสมือนนางฟ้าของผู้ป่วย แต่งกลอนเก่งมาก ที่ช่วยกระตุ้น ชักชวนให้เขียน แวะเข้ามาทักทาย ให้กำลังใจบ่อยๆ รวมทั้งอีกหลาย ๆ ท่านที่แวะมาให้กำลังใจ ซึ่งต้องขอขอบพระคุณ ที่แวะเข้าไปทักทายแลกเปลี่ยน เนื่องจากตนเองเป็นคนสบาย ๆ ใช้ชีวิตแบบไม่เครียด ทุกวันต้องมีเสียงหัวเราะนิดหน่อย ก็เลยเขียนเรื่องอะไรที่เบา ๆ คลายเครียด อ่านไปยิ้มไปเป็นส่วนใหญ่ อาจมีวิชาการบ้างเล็กน้อย ซึ่งก็ไม่รู้ว่ามาผิดที่หรือเปล่านะครับ และถ้าท่านใดสนใจ ก็เชิญแวะเข้าไปอ่านกันได้ครับ และขอขอบคุณ  Goto know ที่เปิดโอกาสดี ๆ นี้ให้ครับ

วิว

(ภาพจาก Internet)