อินเดียในการสั่งสมภูมิปัญญา
คนอินเดียส่วนมากต่างสนใจใฝ่รู้กันอย่างจริงจัง เพราะถือว่าชีวิตกับการแสวงหาปัญญานั้นแยกออกจากกันไม่ได้ อินเดียจึงมีนักคิดนักปราชญ์มากและต่างก็ค้นหาเป้าหมายสูงสุดของชีวิต จนก่อเกิดศาสดาของศาสนาต่าง ๆ ที่บอกแจ้งทางเดินของชีวิตไว้ อันเป็นภูมิปัญญาเอเชียที่สำคัญยิ่ง นับเป็นการแสวงหาปัญญาเพื่อความรู้แจ้งสัจธรรมหรือการรู้แจ้งตนเอง
คนอินเดียส่วนมากจึงมีวิถีชีวิตอยู่เพื่อการแสวงหาภูมิปัญญาตอบปัญหาชีวิตของคนเราว่าตัวตนของเราเป็นใคร เกิดมาได้อย่างไร แล้วจะเป็นอยู่อย่างไร ตลอดวิถีชีวิตจะเป็นไปอย่างไร และให้ความเป็นอยู่หรือเป็นไปอย่างไร
การเกิดลัทธิปรัชญาและศาสนามากในอินเดียแสดงถึงความมีอิสรเสรีในการแสวงหาทางชีวิตของคนอินเดียได้เป็นอย่างดี พวกเขามักใช้ชีวิตแบบเรียบง่ายและคิดแบบสูง ๆ ความเป็นภูมิปัญญาจึงออกมาในรูปของทางปรัชญาและศาสนา กลายเป็นแสงส่องสว่างทางดำเนินชีวิตของชาวโลกที่สำคัญยิ่งอาจจะกล่าวได้ว่าคนอินเดียได้ผลิตสินค้าที่สำคัญยิ่งทางภูมิปัญญาออกมาสู่ตลาดอย่างถูกใจชาวโลกและสินค้าทาง
ภูมิปัญญาเหล่านั้น กลายเป็นภูมิปัญญาเอเชียที่มีคุณค่ายิ่งทางจิตใจสมกับอินเดียคืออู่อารยธรรมโลกที่สำคัญที่สุด ความเป็นภูมิปัญญาที่เราจับต้องได้อยู่ในรูปของศาสนาเช่นศาสนาพุทธ ศาสนาพราหมณ์-ฮินดู เป็นต้น
อย่างเจ้าชายสิทธัตถะค้นหาทางหลุดพ้นเพื่อชีวิตที่ประเสริฐแล้วพบทางสายกลางหรือมรรค 8 แล้วเดินตามนั้นได้เข้าประตูแห่งการตรัสรู้ธรรมรู้แจ้งโลก ( โลกวิฑู )รู้แจ้งสภาวะธรรมรู้อย่างแทงทะลุปรุโปร่งแล้วนำมาแนะนำสั่งสอนชาวโลกให้รู้แจ้งเห็นจริงตามหลักพุทธธรรมนั้นด้วย
ถือว่าเป็นแสงทองแห่งธรรมที่ยิ่งใหญ่ อย่างบางทีมีชาวยุโรปมาค้นเจอและให้คำกล่าวว่า...พุทธศาสนาเป็นประทีปแห่งทวีปเอเชียนั้นแล.
