ที่เมืองแกลงแหล่งกำเหนิดกวีศรีสยาม นามสุนทรภู่ครูกวี

           เมื่อวันที่  29  พฤษภาคม 2553 ที่ผ่านมา ได้ไปประชุมสัญจร ลูกจ้างประจำกระทรวงสาธารณสุขแห่งประเทศไทย  ที่เมืองแกลง แหล่งกำเหนิดกวีศรีสยาม นามสุนทรภู่ครูกวี  ตอนหนึ่งของการสนทนา รำลึกถึงพระอภัยมณีเรื่องปี่หาย หลายคนได้สงสัยถามว่าพระอภัยมณีใช้ปี่อะไรเป่า

ภาพจากหุ่นขี้ผึ้ง

        ที่ได้ถามถึงปี่ของพระอภัยเพราะผู้เขียนได้ทายปัญหาปริศนาคำทายว่า "ม้าของสินสมุทร ชื่อนิลมังกร แล้วไม้เท้ากายสิทธิ์ของสุดสาครชื่ออะไร" ในบรรดากรรมการลูกจ้างไม่มีใครตอบได้ ผู้เขียนเฉลยว่า ไม้เท้ากายสุดสาครตามไปเอาไม้เท้าคืนจากชีเปลือยว่า"เจ้าจงตามไปเอาไม้เท้า"เถิด" มาอ้างเฉลย 555555ฮากันรอบวง

       แต่พอถูกถามเรื่องปี่พระอภัย ก็ตอบไม่ได้ทั้งคนถามและคนถูกถาม กลับมาบ้านก็มีเพื่อนนักเขียน คุณ วีระศักดิ์ ขันแก้ว เจ้าของวรรณกรรม"ชายบ้าและหญิงใบ้"ก็มาหารือว่าว่าพระอภัยมณีใช้ปี่อะไรเป่า ถึงได้ไพเราะเสนาะโสตดังบทกวีที่พรรณาไว้ว่า

          " แล้วพาไปยอดเขาให้เป่าปี่     ที่อย่างดีสิ่งไดก็ได้สิ้น 

 แต่เสือช้างกลางไพรถ้าได้ยิน           ก็ลืมกินน้ำหญ้าเข้ามาฟัง 

 ประมาณเสร็จเจ็ดเดือนโดยวิตถาร   พระกุมารได้สมอารมณ์หวัง 

 สิ้นความรู้ครูประสิทธิ์ไม่ปิดบัง          จึงสอนสั่งอุปเทห์เป็นเล่ห์กล 

ถ้าแม้นว่าข้าศึกมันโจมจับ                 จะรบรับสารพัดให้ขัดสน

 เอาปี่เป่าเล้าโลมน้ำใจคน                 ด้วยเลห์กลโลกาห้าประการ 

 คือรูปรสกลิ่นเสียงเคียงสัมผัส          เกิดกำหนัดลุ่มหลงในสงสาร

ให้ใจอ่อนนอนหลับด้วยวายปราณ   จึงคิดอ่านเอาชัยเหมือนใจจง....

ตัวละครในเรื่องพระอภัยมณี ภาพจากหุ่นขี้ผึ้ง

         ผู้เขียนเข้าไปหาปี่พระอภัยในคุณกู (กูเกิ้ล) ก็ไม่ได้ความกระจ่างว่าพระอภัยใช้ปี่อะไรเป่า  จึงได้สอบถามโทรหา..พระ เพื่อนรัก พระทิณภัทร อาภัสโร แห่งวัดละหาร พระท่านไม่ตอบทางโทรศัพท์ แต่ส่งหนังสือ ศิลปวัฒนธรรมฉบับพิเศษ "สุนทรภู่ครูเสภา และทะเลอันดามัน"  มาให้อ่าน 

         แต่ยังไม่ได้อ่าน คืนนี้เข้าไปอ่านบันทึกของครู ป.1 รำลึกถึงสุนทรภู่ นึกขึ้นว่า คุณวีระศักดิ์ได้ถามเรื่องปี่พระอภัย   จึงได้หยิบหนังสือที่พระกรุณาฝากมาให้อ่าน 

         ในหนังสือเล่มนี้หน้าที่ 138  บรรทัดที่ 6 นับจากล่าง ได้บอกว่า"ปี่ที่สุนทรภู่กำหนดให้พระอภัยมณีเป่า ไม่ใช่ปี่จีน ไม่ใช่ปี่มอญ และไม่ใชปี่แขก(ประเภทปี่ไฉน กับปี่ชวา) แต่เป็นปี่พื้นเมือง ที่มีพัฒนาการขึ้นเองในภูมิภาคอุษาคเนย์นี้ แต่นิยมใช้อยู่ในราชสำนักไทย ลาว และเขมร รวมไปถึงใช้ในวงโนราชาตรีด้วย"

กลับจากประแวะเยี่ยมสหายพระ พระชวนมาเที่ยวหุ่นขี้ผึ้ง

        หากผู้อ่านท่านไดมีข้อมูลนอกเหนือจากนี้ เรียนเชิญนำมาบอกเล่าเพื่อเป็นความรู้ร่วมกัน....ในวันสุนทรภู่ปีนี้ มาร่วมรำลึกถึงครูกวี ศรีสุนทร นามกรสุนทรโวหาร และปี่พระปี่พระอภัยร่วมกัน  

ขอขอบคุณ เพื่อนพระ ทิณภัทร

ขอขอบคุณหนังสือ ศิลปวัฒนธรรมฉบับพิเศษ 2553

และขอขอบคุณ คุณสุจิต วงษ์เทศ บรรณาธิการบริหาร

และขอบคุณ ครู ป 1 ที่บันทึกให้มาได้รำลึกถึงกวีเอกของไทยเรา

 

หาดหน้าโรงแรมสินสยามแกลง

เลื่นนี้เขามีไว้ทำอะไรที่ชายหาด

ตัวเพรียงเกามะพร้าว

หอยแมงภู่

หอยแครง

หอยเชล

หอยนางรมแกะใส่ถุงราคาถูกกว่าภาคใต้

 นี่ไม่ใช่หอยแต่อร่อยครับ