สวัสดีค่ะ ท่านผู้อ่านที่รัก


ไม่ได้เขียนบันทึกเสียนาน เพราะไม่ค่อยสบาย gotoknow ก็ดูอืดๆๆ เราเองก็เวียนๆเมาๆหัว เลยต้องเข้านอนแต่วัน วันนี้เปิดมาเจอ บล็อกแนะนำให้เขียน เรื่องราวการเข้ามาเขียน โอ้ยยย....อยากมากๆๆๆ เพราะ การที่ได้เข้ามาเขียนบันทึกที่นี่ เป็นอะไรที่สะเหร่อมาก ออกอาการเอ๋อสุดๆ เมื่อถึงตอนนี้ ต้องบอกว่า โค-ต-ร-อาย เลย ตอนนั้น..........

 

 เพราะ ไม่ได้ศึกษาทบทวนเรียนรู้อะไรให้รอบคอบมากมาย ตามอ่านบันทึกของอาจารน์ทางด้านพัฒนาคุณภาพโรงพยาบาล โดยที่ไม่ได้อ่านของอาจารย์ท่านอื่นเลย เพราะตามลิ้งค์บันทึกอาจารย์มา เลยไม่ได้โผล่ไปมองบันทึกท่านอื่นๆๆๆ

 

อ่านอยู่เป็นนาน ก็รู้สึกว่า อยากเขียนบ้าง เพราะครั้งนั้น รับผิดชอบเรื่องการเขียนใบสมัครรับรางวัลคุณภาพ พอตัดสินใจเขียน ก็สมัครสมาชิกเลยวันนั้น สมัครเสร็จเขียนเลย บันทึกแรก แต่สองบันทึก สองบล็อก

 

บล็อกแรก เป็นเรื่องราว คุณภาพโรงพยาบาล บล็อกสอง เป็นเรื่อง เฮฮา ผ่อนคลาย ตามสไตล์คนเขียน เพื่อไม่ให้ตึงหรือเครียดมากเกินไป พ่อครูบาสุทธินันท์ บอกว่า "จะเอาอะไรมากมาย ชีวิตก็เครียดจะตายอยู่แล้ว หันหน้าเข้าเนต ยังจะเครียด...อีก" เข้าทาง(ชอบ)เลยทีเดียวเชียวววว..... อิอิอิ

 
เขียนวันแรก มีอาจารย์หลายท่านเข้ามาทัก  เอ....เราว่าเราจะเขียนทิ้งแล้วกลับมาอ่าน ดูสิว่า เวลาผ่านไป ความคิดเราเปลี่ยนมั้ยยย...ไม่ได้คิดเลยว่า จะมีใครเข้ามาอ่าน  โดยเฉพาะ...อ.ประพนธ์....โอ้วววว....พระเจ้า...สุดยอดมาก ปรมาจารย์ ก็ยังเข้ามาทักทายยย...เรา....เอาละสิ....คราวนี้ ชีวิตเปลี่ยนเสียแล้วววว...........รู้จักอาจารย์ที่มีชื่อเสียงมากมาย ได้อ่านได้ตอบ...........ไม่เอ๋อ...ไม่ไหวแล้วววว............ไม่ติดบล็อก ไม่ได้แล้ววววว.............เพราะอาจารย์แต่ละท่านที่มาอ่านมาตอบ เป็นกันเอง และให้ความรู้มากมาย...........ติดบล็อก จนฉุดตัวเองขึ้นมาไม่ได้...........ได้ความรู้มากมาย ทั้งด้านการเกษตร การศึกษา ปลูกข้าวปลูกถั่วงอก ก็เริ่มจะเห็นลู่ทาง.......


ชีวิต มีความสุข กับ บล็อก gotoknow และมวลสมาชิกมากๆๆๆ สมาชิกท่านใดมีกิจกรรมจิตอาสา หรือ พบปะ ไปกับเขาหมด สนุกและเป็นสุขมาก คิดถึงที่ไร ยิ้มได้ทุกที .....

 

เริ่มต้นเขียนอย่างไร ......เริ่มเลย แบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย

ยาก?หรือง่าย?  .......ง่ายมากๆๆๆ เครื่องคอมพร้อม จิตใจพร้อม เชื่อมอินเตอร์เนตได้.....ลุยเลย....ไปโลดๆๆๆๆ

 

 

ลั้นล้า มากไปแล้วววว ขอตอบคำถามน้อง มะปรางก่อนนะคะ

 

1.อะไรเป็นจุดเริ่มต้นที่ได้สร้างแรงบันดาลใจในการเขียนบล็อก

   ตามอ่านบันทึก ของ อาจารย์อนุวัฒน์ ศุภชิตกุล ปรมาจารย์ทางด้านการพัฒนาคุณภาพโรงพยาบาล แล้วอยากลองเขียนดูบ้าง


2.ได้พบปัญหาและอุปสรรคอะไรบ้าง ในช่วงเริ่มต้นการเขียน

    อืมมม....รู้สึกว่า ไม่มีปัญหาอะไรเลย....หากไม่รวม อาการติดเนต นอนดึก ไม่เป็นอันทำการทำงาน ต้องแวะเวียนมาเปิดคอมอยู่เรื่อยๆๆๆ


3.จากปัญหาและอุปสรรคในข้อ 2 มีแนวทางในการแก้ไขอย่างไรบ้าง

    ต้องจัดการเวลาให้ได้ แบ่งเวลาให้เป็น มีวินัยและซื่อสัตย์กับตัวเองมากๆ ช่วงเวลางานจะข่มใจไม่ให้เข้ามาเพราะอาจจะติดพันอยู่หน้าจอ

4.จากการเริ่มต้นมาถึงปัจจุบัน เมื่อได้เขียนบล็อกแล้วได้รับประโยชน์และมองเห็นคุณค่าอะไรในการเขียนบล็อกบ้าง

    เป็นคนช่างสังเกตุและชอบจดจำ เป็นคนคิดบวกมากขึ้น เห็นความเป็นกัลยาณมิตร เห็นความรักความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ เห็นความเสียสละของทีมงานเวบไซต์และสมาชิก ที่สำคัญ ทำให้เป็นจิตอาสา เพิ่มคุณค่าให้กับตัวเองกับคำว่า "รู้จักการให้"

  
5.หัวข้ออื่นๆ ที่อยากจะถ่ายทอด
   

    การอ่าน การเขียน ทำให้เกิดการพัฒนาทั้งทางด้านสมองและจิตใจ ทำให้เพลิดเพลินได้ในขณะที่ได้รับความรู้ด้วย

    ท่านที่พิมพ์งานไม่เป็นไม่คล่อง การเขียนบันทึกที่นี่ ก็ทำให้พิมพ์งานได้เก่งมากขึ้น

 

   มาที่นี่ ได้ทั้งเพื่อน ได้ทั้งงาน ได้ทั้งความรู้