ครูแอน – อรอุมา วงศ์สมบัติ ครูประจำชั้นห้อง ๒/๑ เขียนบันทึกเรื่องที่ได้เรียนรู้และเส้นทางของการเติบโตจากความคิดเห็นที่ขัดแย้งและแตกต่างเอาไว้อย่างน่าสนใจว่า
“...การทำงานร่วมกับบุคคลที่มีความหลากหลายทางความคิดและความต้องการ ก็ย่อมมีความขัดแย้งเกิดขึ้นเป็นธรรมดา ซึ่งแรกๆ ครูแอนก็มองปัญหานี้จากจุดยืนของตนเองเพียงด้านเดียว ทำให้รู้สึกผิดหวังและเสียใจกับการที่ผู้ปกครองแสดงความเห็นที่ขัดแย้ง ในสิ่งที่ครูเองพยายามคิดและปฏิบัติเพื่อเด็กอย่างดีที่สุด
คนที่ครูแอนไปปรึกษาด้วยคนแรกคือคุณครูหนูแดง – ชนานันท์ มกุลพานิช ซึ่งเป็นครูคู่ชั้น ครูหนูแดงได้ให้ความเห็นเกี่ยวกับกรณีนี้ว่าเป็นเพราะ ผู้ปกครองมีความกังวลเกี่ยวกับปัญหาที่อาจเกิดขึ้นในอนาคต โดยเอาประสบการณ์เดิมของตัวเองมาตัดสิน
จากคำตอบของครูหนูแดง ทำให้ครูแอนเกิดความเข้าใจในความรู้สึกของผู้ปกครองมากขึ้นว่าผู้ปกครองก็คงกังวลกับสิ่งที่เกิดขึ้น และมองเห็นปัญหาจากจุดยืนของตัวเอง เหมือนกับที่ตัวเราเองก็เป็นอยู่
เมื่อคิดได้อย่างนี้ครูแอนจึงรีบดำเนินการแก้ไขและชี้แจงกับผู้ปกครองในทันที พร้อมทั้งได้อธิบายเหตุผลและเสริมสร้างกำลังใจให้กับผู้ปกครองว่า ทั้งครูและผู้ปกครองจะเดินไปด้วยกันเพื่อช่วยกันแก้ปัญหาที่เกิดขึ้นให้ลุล่วง
เมื่อนำเรื่องนี้ไปเล่าให้คุณครูหนึ่ง – ศรัณธร แก้วคูณ หัวหน้าวิชาการและการจัดการความรู้ฟัง ครูหนึ่งได้ช่วยสกัดความรู้จากการปฏิบัติให้ว่ามีขั้นตอนดังนี้
- เปิดใจ
- ให้ความปรารถนาดี
- มีการสื่อสาร
- สะสางได้ไม่สะสม
- เข้าใจที่มาของเงื่อนปม
- พาสู่เป้าหมายเดียวกัน
การสะท้อนของคุณครูหนึ่งทำให้ครูแอนรู้สึกดี เพราะได้มองเห็นคุณค่าในตัวเอง และรู้สึกทึ่งกับตัวเองว่า เราทำได้ขนาดนี้เชียวหรือ !
ผลของการมองสองด้านในครั้งนี้ทำให้ครูแอนกล้าที่จะเข้าไปมองปัญหาของตัวเอง เข้าใจปัญหาของผู้ปกครอง และเข้าถึงผู้ปกครองมากขึ้น อีกทั้งยังทำให้เราเกิดความเข้าใจในคนอื่นมากขึ้น ตัวเองจึงคลายจากความกังวล เกิดความพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับปัญหาทุกๆ อย่างที่จะเข้ามา...”
