เครื่องดนตรีไทยแบ่งออกเป็น 4 ประเภทคือ
1.เคร่ืองดีด 2.เครื่องสี
3.เครื่องตี 4.เครื่องเป่า
เครื่องดีดคือ เครื่องดนตรีที่มีกระโหลกเสียงและมีสายเกิดเสียงโดยการใช้นิ้วมือดีดหรือใช้ไม้ดีดมีเครื่องดนตรีดังนี้คือ พิณเพียะ พิณน้ำเต้า กระจับปี่ พิณที่ใช้ปัจจุบัน
และจะเข้ที่ใช้ในวงเครื่องสายไทย
เครื่องสีคือ เครื่องดนตรีที่มีกระโหลกเสียงและสายเหมือนกันกับเครื่องดีด เกิดเสียง
โดยใช้คันชักสีที่สายมีเครื่องดนตรีดังนี้คือ ซออู้ ซอด้วง ซอสามสาย ใช้บรรเลงในวง
เครื่องสายและวงมโหรีของไทย นอกจากนี้ยังมีเครื่องดนตรีพื้นเมืองของภาคเหนือคือ
สะล้อและเครื่องดนตรีประจำถิ่นของอิสานใต้คือซอที่ประดิษฐ์ขึ้นใช้ในวงกันตรึม
เครื่องตีคือ เครื่องดนตรีที่เกิดเสียงจากการตีแบ่งออกเป็น 2 ประเภทคือ เครื่องตีที่ขึง
หน้าด้วยหนังได้แก่กลองตะโพน กลองทัด กลองชาตรี กลองแขก กลองยาวเป็นต้น
เครื่องตีที่ทำด้วยโลหะได้แก่ ฉิ่ง ฉาบเล็ก ฉาบใหญ่ มโหรทึก ระนาดเอกเหล็กและ
ระนาดทุ้มเหล็ก
เครื่องเป่าคือเครื่องดนตรีที่เกิดเสียงจากการเป่าแบ่งออกเป็น 2ประเภทคือ เครื่องเป่า
ไม่มีลิ้นได้แก่ ขลุ่ยหลิบ ขลุ่ยเพียงออ และ ขลุ่ยอู้ เครื่องเป่ามีลิ้นได้แก่ ปี่ใน
ปี่นอก ปี่กลาง ปี่ชวา และ ปี่มอญ ซึ่งเครื่องดนตรีประเภทขลุ่ยใช้บรรเลงในวงเครื่อง
สาย วงมโหรี ส่วนเครื่องดนตรีประเภทปี่ใช้บรรเลงในวงปี่พาทย์
