แลกเปลี่ยนเรียนรู้
การอบรมแลกเปลี่ยนเรียนรู้ของครูภาษาไทย ป.3 ของสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาลำพูนเขต 1 นำด้วยท่านศึกษานิเทศก์ อาจารย์ดนัย สังขทัต ณ อยุธยา พร้อมคณะ
มีอาจารย์สนั่น ศรีกอก และอาจารย์ วิทยา ปิ่นกันทา เป็นวิทยากรอบรมให้ความรู้เช่นเคย ครูผู้ปฏิบัติการสอนชั้นป. 3 ทั้งหมดในเขต ต่างก็เข้ามาสัมนาแลกเปลี่ยนเรียนรู้
อาจารย์ให้เราฝึกเขียนเรื่องเล่าจากประสบการณ์จริง ในห้องเรียน ก่อนอื่นมีการแบ่งกลุ่ม
พูดคุยสนทนาเล่าสู่กันฟังก่อน เพื่อแลกเปลี่ยน บางโรงเรียนที่แก้ปัญหาได้ประสบผลก็นำมาเล่าสู่กันฟัง ทำให้ได้รับความรู้ วิธีการที่หลากหลายขึ้น ข้อสำคัญคือครูต้องดูแลเอาใจใส่จริงจังกับเด็กเหล่านี้ เพราะส่วนมากเป็นเด็กด้อยโอกาสอยู่แล้ว เราจะไม่ปล่อยให้เขาอยู่ในวงจร เจ็บ จน และไม่รู้ อีก ก็จะพยายามช่วยเหลือให้ดีที่สุดเท่าที่ทำได้
ศน.ขาครูจนใจอ่านไม่ออก
ไม่อยากบอกอ้างเด็กว่าปัญญาอ่อน
จะบอกว่าเขาขี้เกียจก็กลัวงอน
ใจรอนรอนท่านเจ้าขาอย่าว่ากัน
ก็เร่งรัดให้แล้วไม่ได้ผล
มันชอบกลฉลาดรู้ดูสุขสันต์
แต่สอนอ่านอ่านแล้วลืมอยู่ทุกวัน
สุดจะปั้นจะแต่งแย้งในใจ
ทำอย่างไรดีหนอขอช่วยบอก
ครูบ้านนอกกังวลจนหวั่นไหว
เด็กอ่านเขียนไม่รู้ดูกระไร
อยากจะให้รู้บ้างก็ยังดี
หวังสักวันโตไปได้เรียนรู้
แม้จะอยู่พงป่าพนาศรี
ได้เสริมค่าในตนเบื้องต้นมี
พาชีวีก้าวไกลในสังคม
จะนำพาอย่างไรให้สำเร็จ
กลเม็ดแบบใดให้สุขสม
หากอ่านได้พ่อแม่คงชื่นชม
คงนิยมเป็นครูดีในดวงใจ..
ศน. คือ ท่านศึกษานิเทศก์ ท่านมาเร่งรัดเรื่อง
เด็กที่อ่านไม่ออก เขียนไม่ได้ เราภาคปฏิบัติ
ก็จัดการด้วยวิธีการต่างๆ หลากหลายเพื่อให้อ่านได้
อ่านไม่ออกจะโทษใครให้ขุ่นเคือง
เพราะเป็นเรื่องของทุกคนช้วยค้นหา
น่าเห็นใจในความด้อยน้อยปัญญา
ช่วยพัฒนาให้อ่านได้ใจสุขจริง
หน้าที่ของครูคือสร้างเด็กให้มีความรู้เป็นคนดีของสังคม แต่ครูไม่ใช่เทวดาที่จะเนรมิตรเด็กให้วิเศษได้ในพริบตา
นอกจากครูแล้วอยู่ที่ครอบครัวด้วย ที่สำคัญคือตัวของเด็กของเด็กเอง
ศน.คะกรุณาเห็นใจเพราะครูทั่วไปไม่ใช่ผู้วิเศษ
เชิญคุณครูมาเยี่ยมบล๊อกข้าพเจ้าด้วยนะคะ