ป้ายริมทาง
การให้ข้อมูล
ในจังหวะอันเหมาะสม กาละ
ณ สถานที่อันสมควร เทศะ
จะช่วยให้ผู้รับข้อมูล
สามารถใช้ตัดสินใจได้ยามต้องการ
ป้ายริมทาง
เพื่อให้ข้อมูลนักเดินทาง
ก็ควรอยู่ในตำแหน่งอันสมควร
จะช่วยให้นักเดินทาง
สามารถใช้ตัดสินใจได้ยามต้องการ
อุทยานแห่งชาติตองารีรอ
๔ เมษายน ๒๕๕๑
ทางหลวงหมายเลข ๔ มุ่งหน้าขึ้นเหนือและเป็นเส้นทางด้านตะวันตกของถนนวงแหวนรอบอุทยานแห่งชาติตองารีรอ (Tongariro National Park)* บนถนนช่วงนี้จะผ่านสิ่งก่อสร้างที่น่าสนใจคือ สะพานรถไฟมาคาโตเต (Makatote Viaduct)*
ถ้าไม่ทำการบ้านมาก่อนเที่ยว ผมคงไม่ได้หยุดดูสะพานนี้ แต่พอรู้ว่า นี่คือสัญญลักษณ์ของการรถไฟ เป็นสถาปัตยกรรมที่ชาวกีวีภาคภูมิใจ ก็เลยต้องแวะชมสักหน่อย ช่วงนี้ ถนนที่ตีคู่มากับทางรถไฟ ต้องหลบไปอ้อมตามไหล่เขา แต่ทางรถไฟกับตัดตรงข้ามหุบเขาลึกของแม่น้ำมาคาโตเต (Makatote River) อย่างน่าหวาดเสียวตามภาพข้างล่าง
พอถึงเมืองชื่อสุดสับสน คือ แนชั่นนัลพาร์ค (National Park)* ซึ่งเป็นชุมชนเมืองสำหรับบริการนักท่องเที่ยวที่อยู่ใกล้อุทยานแห่งชาติแห่งแรกของประเทศนี้มากที่สุด ก็ต้องเลี้ยวขวาเข้าทางหลวงสายย่อยหมายเลข ๔๗ และบนถนนเส้นนี้แหละ ที่ให้ความรู้สึกว่า มาถึงอุทยานแห่งชาติสำคัญที่สุดของโลกแห่งหนึ่งแล้ว
อะไรที่ทำให้รู้สึกอย่างนั้น ก็เพราะทิวทัศน์ตรงหน้า ชนิดที่ไม่ต้องเอี้ยวคอชมวิวข้างทางให้เคล็ดเหมือนแต่ก่อน มันสวยเหลือเกิน พิสูจน์ได้จากทั้งภาพและวิดิโอในบันทึกนี้ ภาพตรงหน้าคือ ภูเขาไฟทรงรูปกรวยสมมาตรที่ตั้งตระหว่างตรงกับถนนพอดี ภูเขาไฟงาอูรูฮอเอ (Mount Ngauruhoe)* หรือ เมาต์ดูม (Mount Doom) ของบรรดาสาวกแหวน (Lords of the Ring) ทางซ้ายมือติดกัน คือ ภูเขาไฟตองารีรอ (Mount Tongariro) เทพคู่ปรับกับเทพตารานาคีที่ผมอดเห็นเมื่อเช้า มองเห็นเป็นแค่ยอดเตี้ยๆ แล้วทางขวามือทิ้งช่วงห่างพอสมควร คือ ภูเขาไฟรูอาเปฮู (Mount Ruapehu) ซึ่งใหญ่และสูงที่สุดในบรรดาภูเขาพี่น้องทั้งสามนี้ ว่ากันว่าตรงช่องไฟที่เว้นว่างไว้นั้น ก็คือตำแหน่งเดิมของภูเขาไฟตารานาคี (Mount Taranaki) ผู้พ่ายแพ้และหนีไปนั่นเอง
ผมขับรถผ่านป้ายริมทางป้ายหนึ่งตามภาพบนสุด เป็นป้ายจราจรรูปนกกีวี พิเศษต่างจากป้ายอื่นตรงที่นกตัวนี้ใส่สกีด้วย เป็น สกีวี ..อันนี้ผมตั้งเอง เกิดความสงสัยว่า มันหมายความว่าอะไร เพราะถ้าเป็นป้ายอื่นจะมีข้อความว่า crossing อยู่ข้างล่างด้วย หมายความว่า ให้ระวังนกกีวีเดินข้ามถนน แต่อันนี้ไม่มีข้อความ แถมยังทำเก๋ใส่สกีอีกต่างหาก กำลังจะบอกว่า นี่เป็นเขตเล่นสกี หรือจงใจให้เป็นจุดถ่ายภาพของนักท่องเที่ยวเพราะมีที่จอดรถตรงข้างหน้าพอดี ก็ไม่ทราบ
สักพัก จะมีทางหลวงหมายเลข ๔๘ แยกออกทางขวามือ ตรงดิ่งไต่ระดับสูงขึ้นไปยังเชิงภูเขาไฟรูอาเปฮู ที่พักในคืนนี้ของผม สังเกตในวิดิโอข้างบน จะมองเห็นเป็นจุดขาวๆตรงเชิงเขา
* อุทยานแห่งชาติตองารีรอ (Tongariro National Park) เป็นอุทยานแห่งชาติอันดับแรกของประเทศและน่าจะสำคัญที่สุดด้วย เพราะยังเป็นทวิมรดกโลกอีกต่างหาก คือ เป็นทั้งมรดกทางธรรมชาติและวัฒนธรรมคู่กันในแห่งเดียว ตั้งอยู่ตรงกึ่งกลางของเกาะเหนือในแนววงแหวนไฟแห่งแปซิฟิก (Pacific Ring of Fires) นอกจากจะเป็นดินแดนแห่งภูเขาไฟที่สูงที่สุดของประเทศ คือ รูอาเปฮู งาอูรูฮอเอ และตองารีรอ ที่สูง ๒๗๙๖, ๒๒๙๐ และ ๑๙๖๘ เมตรเหนือระดับน้ำทะเลตามลำดับแล้ว ภูเขาไฟที่นี่ก็ยังไม่ดับ ยังสำแดงอิทธิฤทธิ์อยู่เป็นครั้งคราวจนถึงปัจจุบัน และที่เป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรมก็เพราะมีสถานที่สำคัญในวัฒนธรรมชาวเมารีหลายแห่ง ปากปล่องของภูเขาไฟทั้งสามถือก็เป็นดินแดนศักดิ์สิทธิ์
ชื่อในภาษาเมารี มาจาก tonga=สายลมใต้ riro=พัดไป เพราะตามตำนานอีกเรื่องหนึ่งที่ไม่ใช่ศึกชิงนางของเทพภูเขาไฟคู่ปรับ ได้กล่าวถึงพระเอกอีกคนชื่อ งาตอรอ (Ngatoro) ซึ่งเดินทางมาถึงเกาะเหนือกับทาสสาวชื่อ งาอูรูฮอเอ (Ngauruhoe) ขณะทั้งคู่พยายามปีนขึ้นไปจนถึงยอดเขาลูกแรกซึ่งก็คือภูเขาตองารีรอ ก็ต้องเผชิญกับความหนาวเหน็บแทบเสียชีวิต งาตอรอจึงฝากสายลมใต้ให้ช่วยส่งข่าวไปบอกพี่ๆน้องๆให้ส่งไฟศักดิ์สิทธิ์มาขับไล่ความหนาวได้ทันช่วยชีวิตเขาพอดี แต่ช่วยทาสสาวไม่ทัน เขาจึงตั้งชื่อภูเขาอีกลูกตามชื่อเธอ ในบางตำนานก็ว่า ทาสสาวคนนี้ถูกจับบูชายัญโยนลงปล่องภูเขาไฟเสียเลย
* ภูเขาไฟงาอูรูฮอเอ (Mount Ngauruhoe) ชื่อในภาษาเมารี ถ้าแปลตามตัว มาจาก uru=หินก่อเตาไฟ hoe=โยน อธิบายเวลาที่มันระเบิดจะพ่นหินและลาวาออกมา ส่วนตำนานอีกเรื่องที่ไม่ใช่ทาสสาวข้างบน กลับเป็นงาตอรอโยนหลานของตนเองที่ชื่อโฮเอ (Hoe) ลงไปในปล่องภูเขาไฟแทน แล้ว uru=เส้นผม หมายถึงเส้นผมของโฮเอ ซึ่งก็คือควันไฟที่ประทุออกมาจากภูเขาไฟเป็นเส้นๆ
* สะพานรถไฟมาคาโตเต (Makatote Viaduct) เป็นสะพานรถไฟเหล็กข้ามแม่น้ำมาคาโตเต (Makatote River) เดิมเคยเป็นสะพานรถไฟที่สูงที่สุดของนิวซีแลนด์และติดอันดับโลก ด้วยความสูง ๗๘.๖ เมตร ยาว ๒๖๒ เมตร ปัจจุบันตกเป็นอันดับสามของประเทศ แต่ยังครองความเป็นสะพานสูงที่อายุการใช้งานนานที่สุดคือ ๑๐๐ ปีในพ.ศ. ๒๕๕๑ นี้ ที่นับเป็นสัญญลักษณ์ของการรถไฟ เพราะการสร้างทางรถไฟเส้นทางนี้ลำบากลำบนเหลือเกิน พอสร้างสะพานนี้เสร็จด้วยวิศวกรรมทันสมัยในขณะนั้น ทางรถไฟจึงเริ่มเปิดให้บริการเชื่อมเมืองโอคแลนด์กับเวลลิงตันได้ ชื่อในภาษาเมารีมาจาก ma=ลำธาร katote=เฟิร์นชนิดต้น
* แนชั่นนัลพาร์ค (National Park) เดิมเป็นเมืองเล็กๆ ชื่อ วาอีมารีนอ (Waimarino) ในภาษาเมารี มาจาก wai=น้ำ marino=สงบนิ่ง หมายถึง สายน้ำนิ่ง ต่อมาแจ้งเกิดเจริญขึ้น เพราะอุตสาหกรรมท่องเที่ยวในเขตอุทยานแห่งชาติตองารีรอ นับเป็นชุมชนเขตเมืองที่สูงที่สุดของประเทศท่ีระดับ ๘๒๕ เมตรเหนือระดับน้ำทะเล
