อำลา..อาลัย 10 มิถุนายน 2553 หลังจากพิธีไหว้ครูเสร็จ พวกเราก็ได้จัดงานอำลา อาลัยครู "เปิ้ล- วนิดา" ซึ่งได้อนุมัติย้ายไปโรงเรียนใกล้บ้าน เพราะต้องดูแลคุณยายซึ่งอายุมากแล้ว พี่หยก ประธานนักเรียน มอบช่อดอกไม้ คณะกรรมการสภานักเรียนถ่ายรูปด้วย มิกซ์ กับ โบว์น้อย ตัวแทนห้อง ป.1 ก ถ่ายรูปด้วย เด็กๆมากอดลาครูเปิ้ล น้องสาวคนเล็ก ไปซะแล้ว ด้วยรักและอาลัย แต่หนทางชีวิตต้องดำเนินไป พี่ๆทุกคน อวยพรให้น้องสาวประสบความสำเร็จในชีวิตและหน้าที่การงาน แม้ว่าเบื้องหลังเรายังไม่รู้ว่าจะได้"ครูภาษาอังกฤษ"มาช่วยหรือไม่ พี่ๆก็ยินดีที่ น้องจะได้ดูแลคุณยาย และทำงานใกล้บ้าน..โชคดีค่ะ
ยินดีกับครูเปิ้ลที่ได้กลับบ้านค่ะ..
สวัสดียามเช้านะ
มารับรู้เรื่องราวดีดีถึงสายสัมพันธ์รักที่ไม่มีวันหายจาง
ประทับใจมากคะ
วิถีทางของราชการต้องเคลื่อนย้ายเป้นเรื่องธรรมดา แต่ความทรงจำที่มีต่อเพื่อนร่วมงานจะทรงพลัง
ยินดีกับคุณครูเปิ้ลครับ
ยินดีด้วยค่ะ...^^
ยินดีกับครูเปิ้ล ได้กลับไปทำงานที่บ้าน และชอบประโยคสุดท้ายของท่านผอ. คห. ๖ ค่ะพี่ครู เป็นกำลังใจกันต่อไปค่ะ
น่าชื่นใจนะคะ ได้ไปดูแลคุณยาย น่ารักมาค่ะ
พบแล้วพราก...เป็นเรื่องธรรมดา
ถ้าคนที่จากไป...ด้วยดีและดีขึ้น
มีความสุขกับมื้อเที่ยงนะจ้ะตัวประจำ
แวะมาเยี่ยมค่ะพี่...สบายดีนะคะ...คิดถึงค่ะ
สวัสดีค่ะมาชวนทานข้าวนะคะ..พี่ครูป.1 ค่ะจริงหรือนี่จะได้เป็นครูที่อายุน้อยที่สุดในโรงเรียนแบบนี้ฉลองกันเล้ย ฮ่าๆๆ..