ชีวิตครู
การที่เราจะทำอะไรชักอย่างในชีวิต..แน่นอนสิ่งที่ตามมาก็คืออุปสรรค์ ก็เหมือนกันครับ การที่ผมเข้ามาเรียน ป.บัณฑิต ก็ต้องมีปัญหาในชีวิตตามมาเหมือนกัน ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของการเดินทางมาเรียน เวลาที่เรียนน้อยเกินไป ปัญหาที่ใหญ่ที่สุดก็คือ ค่าเทอมนี้แหละครับ..อิอิ แต่พอได้เข้ามาใช้ชีวิตเป็นว่าที่คุณครูก็ปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมและเริ่มยอมรับได้ล่ะ..และเริ่มปฎิบัติตัวเข้ากับเพื่อน ๆ ได้ ล่ะ โดยเฉพาะเพื่อนขี้เหล้า ..เหอะ ๆ ความทุกข์ที่ยิ่งใหญ่ก็คือ กลัวจะเรียนไม่จบ เพราะยิ่งตอนนี้ต้องออกฝึกสอนด้วย เวลาทำงาน และอ่านหนังสือก็น้อยลง แต่ผมก็พยายามปรับตัวและปรับเวลาให้เข้ากับสถานที่ได้แล้ว ...ความสุขนะตอนนี้ก็คือ วันแรกที่ผมเดินเข้ารั้วโรงเรียนแล้วเด็กนักเรียนยกมือไหว้ แล้วกล่าวคำว่าสวัสดีคุณครู ..ผมรู้สึกปลื้มใจอย่างมาก เพราะเป็นครั้งแรกในชีวิต..ผมถือว่าเป็นกำลังใจที่ดีอย่างมาก และทำให้ผมมีแรงที่จะก้าวเดินต่อไปกับชีวิตของคำว่า "ว่าที่คุณครู"
ชีวิตมีรสชาติมันก็งี้แหละ...เนอะ..ทุกข์บ้างสุขบ้าง เป็นธรรมดาของคนโสด..
55555
เดี๋ยวจะกลับมาแก้ไขในส่วนที่ผิดพลาดนะครับ
...เวลาช่างน้อยนิด ..เนอะ
สู้ๆๆงับ
เวลาไม่มี หรือไม่มีเวลาครับ มัวแต่ไป .... นั้น เมื่อไหรจะมีเวลากับเขา