..... จำไว้นะลูก..."หากมีสิ่งดี ๆ ตกมาถึงตัวลูก...อย่าเก็บสิ่งดี ๆ นั้นไว้..คนเดียว.."
พ่อ :
รู้มั้ยลูก...ทำไมน้ำตกถึงสวย...
ลูก : ก็เพราะมันเป็นน้ำตกไงคะพ่อ...
พ่อ : ไม่ใช่หรอกลูก … ที่น้ำตกสวยน่ะ …
เพราะน้ำตกไม่ยอมเก็บน้ำไว้ในชั้นของตัวเองต่างหาก...
ลูก : หมายความว่าไงคะพ่อ...
พ่อ : ลูกสังเกตไหมล่ะว่า...
… เวลาน้ำตกตกลงมาจากชั้นหนึ่งแล้ว...
จากนั้นก็จะถูกส่งต่อลงไปอีกชั้นหนึ่งทันที..
เพราะวิธีนี้ที่น้ำตก...ไม่เห็นแก่ตัว...แต่ยอมส่งน้ำที่ตกมาจากชั้นอื่น..
แล้วส่งต่อกันไปเรื่อยๆ อย่างนี้.. … น้ำตก..ถึงสวย...
และน้ำตก..จึงยังคงเป็นน้ำตก...ที่มีเสน่ห์..ไงละ
...อย่าลืมน่ะลูก...
ถ้าลูกอยากให้ตัวเองเป็นคนที่น่ารัก ลูกควรจะเป็นอย่างน้ำตก..หากมีสิ่งดี ๆ ตกมาถึงตัวลูก อย่าเก็บสิ่งดีๆ นั้นไว้..คนเดียว..
ลูกต้องเรียนรู้ที่จะ...แบ่งปัน... ออกไปให้มากที่สุด
มีก็แต่คนที่ "ให้" ออกไปเท่านั้นแหละลูก...
...จึงจะเป็นคนที่ "ได้รับ" อย่างแท้จริง...
การรู้จักให้เป็นสิ่งที่หลายๆ คน
ปฏิบัติตามได้อย่างยากเย็น
เพราะรู้สึกขัดแย้งในจิตใจ ที่อยากจะเป็นผู้รับเสียมากกว่า
แต่ถ้าพิจารณาอย่างละเอียดรอบคอบแล้ว เราจะเห็นว่าการเป็นผู้ให้นั้น ทำให้เราได้รับประโยชน์มากกว่าการเป็นผู้รับเสียอีก
อย่างแรกที่เห็นได้ชัดเจนคือ เราจะได้รับความสุขกายและความสบายใจ
ซึ่งผู้ที่ไม่เคยเป็นผู้ให้จะไม่เคยได้รับความรู้สึกนี้
ว่ามันเป็นอย่างไร? มีความสุขมากแค่ไหน?
ผู้ที่ไม่เคยเป็นผู้ให้เลย มักจะเป็นคนเห็นแก่ตัว
คงไม่มีใครนิยมชมชอบและไม่อาจสร้างความประทับใจให้ใครๆ ได้
ซึ่งตรงกันข้ามจากคนที่เป็นผู้ให้อย่างสิ้นเชิง
เพราะเขาจะได้รับการยกย่องสรรเสริญ
เป็นที่ประทับใจแก่ผู้ที่คบหาด้วย
การเริ่มต้นเป็นผู้ให้ จะต้องไม่ผัดวันประกันพรุ่ง
เพราะเมื่อยังไม่ลงมือปฏิบัติการเป็นผู้ให้ แสดงว่า
จิตใจยังไม่พร้อมที่จะเป็นผู้ให้
คนผู้นั้นก็จะไม่มีวันที่จะให้อะไรได้เลย.....
การให้ไม่ใช่หมายถึงเฉพาะ การให้สิ่งของหรือทรัพย์สินเงินทอง
แต่การให้มีอีกหลายอย่างที่สามารถทำได้ เช่น
ให้ความรู้ ให้ความรู้สึกที่ดีต่อกัน....
ขอเชิญกัลยาณมิตรทุกท่าน
เริ่มต้นเป็นผู้ให้กันเสียแต่วันนี้นะคะ
เพราะจะทำให้เราได้รับรู้ถึงความสุขที่แท้จริงจากการให้ว่าเป็นอย่างไร?.....
บันทึกโดย : ครูใจดี
แรงบันดาลใจ : นิทานธรรมะ "ธรรมะพารวย"
ว.วชิรเมธี
เพลงประกอบบันทึก : http://media.imeem.com
สวัสดีครับคุณครู ..ได้รับความรู้สึกดีๆ จาก"น้ำตก" ขอบคุณครับ..
ย่างเข้าเดือนหก อยากไปเล่นน้ำตกจังค่ะพี่จุ๋ม เอาน้ำซุปมาแจมวันก่อนเห็นผักรวมแว้บๆ
สวัสดีท่านครูใจดีครับ
เพราะน้ำตกไม่เห็นแก่ตัว
น้ำตกจึงสวย
รู้จักเป็นผู้ให้ และ ผู้รับที่ดี
ขอบพระคุณสำหรับบทเรียนนะครับ...
น้ำตกสวย....เพราะรู้จักให้และให้แบบไม่มีวันหมด ให้ด้วยใจที่ไม่หวังผล คนที่ได้รับก็มีความสุขไปกับการให้ของน้ำตกอันฉ่ำเย็น
คนเราสวย....เพราะรู้จักให้เหมือนกัน ไม่ว่าจะให้ในรูปแบบนามธรรมหรือรูปธรรม ที่สำคัญให้แล้วให้เลย อย่าไปหวังผลเหมือน....น้ำตก แล้วจะสวยทั้งภายนอก และภายใน
ถูกแล้วค่ะ...การเป็นผู้ให้ย่อมมีความสุขกว่าการคาดหวัง ถ้าหากคาดหวังแล้วผิดหวังเขาไม่เรียกว่าการให้...ให้แล้วมีความสุขทั้งผู้ให้และผู้รับยิ่งดีใหญ่ ให้ไปเถอะค่ะกับสิ่งดีๆที่ควรให้
มีความสุขกับการให้นะคะ.....
สวัสดีใกล้พักค่ะ มาเยี่ยม ดีจังได้ข้อคิดที่ดีค่ะ ทุกวันนี้เราให้กับเด็กให้คนรอบข้างก็มีความสุขใจ..แล้วนะคะครูจุ๋มขยันบันทึกจังเลย อิอิ
ให้เพื่อได้รับ มือของผุ้ให้สูงกว่ามือของผู้รับเสมอ อิอิ
ขอบคุณครับ
สวัสดีค่ะคุณครูใจดี ขอบคุณข้อคิดดีๆค่ะ อยากให้บ้านเมืองของเรารู้จักการให้อภัยกันบ้างคงสงบขึ้นเยอะเลยนะค่ะ
โอย โอย โอย ทำไมพี่ไม่เอาข้าวเที่ยงมาส่ง โอย โอย โอย
อ่านบทความจบ น้ำตาไหลไปสองกระป๋องเลยครับ ซึ้งมากๆครับ
น้ำเอยน้ำใจที่ใสสะอาด
รินหลั่งสาดกระเซ็นเย็นนักหนา
ใครได้สัมผัสชื่นมื่นอุรา
ทุกเวลาพาความสุขไร้ทุกข์เอย
"ลืมไปค่ะว่าน้องมาดกำลังลดอาหาร ต่อไปจะส่งแต่ผักและผลไม้ละกัน.. แต่วันนี้ไปซื้อไม่ทัน ฮิ ฮิ"
* ไม่ต้องฟอร์มว่าน้ำตาไหลเลยนะ.... รู้นะว่าเหน็บแนมที่ข้าพเจ้าขี้แยคิดถึงลูก...
* ใจร้ายนักนะเรา
สวัสดีครับ
ผมไปวัดแห่งหนึ่งมีป้ายธรรมะ เขียนไว้ว่า
ยิ่งมี ยิ่งให้
ยิ่งให้ ยิ่งมี
ร่วมแบ่งปันความสุข
ความสุขจากการให้ มีมากกว่าสุขจากการรับ ครับ