เช้าวันนี้(อ.2 ก.ค.49)ที่มข.ฝนตกปรอยๆ เห็นนักศึกษาทำกิจกรรมรับน้องเดินตากฝนกัน หลายๆคนคงนึก...โอ้วเย็นชื่นฉ่ำสบายอะไรเช่นนี้....แต่ผมกลับอดนึกถึงนักศึกษาคนหนึ่งที่ผมเคยสัมภาษณ์ทุนเมื่ออาทิตย์ที่แล้วไม่ได้
    เกี่ยวกันไหมนี่??? เกี่ยวครับ พี่ๆ ที่รับน้องถ้ายังไงหากไม่ห่วงว่าน้องจะเป็นไข้หวัด ก็ให้นึกด้วยนะครับว่า น้องๆของเราบางคนเขามีชุดนักศึกษาแค่ชุดเดียว ตากฝนพอว่า แต่เห็นบางครั้งให้น้องๆลุยโคลน...

     เมื่อเสาร์-อาทิตย์ที่แล้วผมมีโอกาสได้สัมภาษณ์นักศึกษาเพื่อคัดเลือกรับทุนช่วยเหลืออาหารกลางวัน คุณเชื่อไหมมีน้องปี 1 ของเราบางคนเขามีชุดนักศึกษาแค่เพียง 1 ชุดเท่านั้น กินข้าววันละมื้อ หรือสองมื้อเท่านั้น แต่กระนั้นก็ยังยิ้มสู้ ดูร่าเริง สดใสตามวัย พูดจาฉะฉานคุยสนุก กรรมการสัมภาษณ์ชอบใจน้องเขาทุกคนเลย

    ใส่ "ชุดนักศึกษาชุดเดียว" ทำได้ยังไง.?  น้องเขาบอกว่าหลังจากเลิกเรียน หรือ เลิกจากกิจกรรมเชียร์(บางครั้งเลิก 6 ทุ่ม) ก็รีบกลับมาซักผ้าแล้วผึ่ง หลายครั้งที่ชุดนักศึกษาไม่แห้งเพราะบางวันเลิกกิจกรรมรับน้องดึก ต้องใช้เตารีดช่วย(นึกภาพออกไหมหลายๆคนคงเคยทำ)  เมื่อถามถึงเรื่องการกินอยู่ น้องเขาก็บอกว่ากินวันละมื้อ หรือสองมื้อ

     ผมดูประวัติทางบ้านน่าเห็นใจจริงๆครับ ทางบ้านพ่อแม่มีที่ทำกินแบบไปแผ้วถางแถวๆเชิงภูเขา เพื่อทำนา ซึ่งดินแถวๆนั้นส่วนใหญ่เพาะปลูกไม่ค่อยจะได้ผล บางปีดีหน่อยก็ได้กินข้าว อยู่ในป่าน่ะครับ ถ้าไม่ทำนา ก็ไม่รู้จะไปรับจ้างอะไร ที่ไหน เพราะไม่มีสถานประกอบการ หรือ คนอื่น ที่จะจ้างได้ เพราะอย่างการเพาะปลูกส่วนใหญ่ชาวนา ชาวไร่แถวๆนั้นก็ยากจนทำเองทั้งนั้น ทำได้ก็รับจ้างทั่วไปเล็กๆน้อยๆ พอได้ซื้อข้าวกินไปวันๆ

    น้องคนนี้มาจากสุรินทร์ครับ เป็นผู้ชายนะ แต่ก็สุภาพเรียบร้อยมาก(ไม่ใช่เกย์เด้อ) น้องเขาเล่าต่อว่าขณะที่เรียนมัธยมก็พยายามช่วยงานทางบ้านตลอด มีงานอะไรให้ทำก็ทำหมด รับจ้างครู หรือชาวบ้านทำงานเท่าที่เขาจะจ้างให้ทำ  และเป็นคนแรกของหมู่บ้านที่มีโอกาสได้เข้ามาเรียนในระดับอุดมศึกษา

     รู้อย่างนี้แล้ว  เมื่อผมเห็นรุ่นพี่ให้น้องๆที่ใส่ชุดนักศึกษา ลุยโคลน ผมจึงมีคำถามว่า รุ่นพี่ รู้บ้างไหมว่าบางคนเขามีชุดนักศึกษาแค่ชุดเดียว ขาดโอกาส บางทีให้น้องๆวิ่งเป็นหลายๆกิโล เขารู้ไหมว่าน้องคนนั้นไม่ได้กินข้าวมา  เรี่ยวแรงที่จะวิ่งจะให้เอามาจากไหน โอกาสของคนมันไม่เท่ากันครับ ที่ร้ายยิ่งกว่านั้นหากรุ่นพี่ใช้อารมณ์เมามัน ให้น้องๆ กินเหล้า เพื่อเป็นการรับน้องแบบที่คุณๆเคยเห็นกัน คุณลองคิดดูก็แล้วกันว่าสำหรับน้องที่ด้อยโอกาสเหล่านั้นเจอแบบนั้นเขาจะเป็นยังไง??

    แต่นับว่าเป็นบุญของน้องคนนี้และคนไทยที่ยากจน เพราะประมาณกลางเดือนหรือปลายเดือนกรกฎาคมนี้ น้องเขาก็จะได้รับทุนของ กองทุนเงินให้กู้ยืมที่ผูกกับรายได้ในอนาคต (กรอ./ICL)ซึ่งจะมีส่วนของเงินช่วยเหลือค่าครองชีพ ประมาณ เดือนละ 2,000 บาท ถ้ายังไงก็ขอเป็นกำลังใจให้น้องๆที่ขาดโอกาส และตั้งใจเรียนให้จบได้ทำงานเร็วๆ เพราะคุณคือความหวังของพ่อแม่ ถ้าจะฝากถึงรุ่นพี่คงไม่ทันแล้วเพราะผ่านฤดูการลุยโคลนมาแล้ว แต่การรับน้องยังไม่สิ้นสุด(ดูจากกำหนดการ) ถ้ารุ่นพี่มาอ่านเจอก็ขอให้คิดถึงจุดที่ผมเล่าให้ฟังด้วยก็แล้วกันนะครับ  "โอกาสของคนไม่เท่ากัน"