ห่างหายจากการเขียนบล๊อกไปหลายวันเนื่องด้วยช่วงนี้จะนอนจมกองเอกสารตำราที่ถ่ายมาเพื่อทำให้งานเดินหน้าต่อไปเรื่องบททดสอบร่วมเกือบเดือนที่ผู้เขียนต้องดั้นด้นเดินทางจากปัตตานีไปสงขลาทุกอาทิตย์เพื่อเป้าหมายที่หวังไว้กับคำว่า "รู้ว่าไกลแต่จะไปให้ถึงซึ่งปริญญา"

      ตั้งใจเต็มที่เตรียมเอกสารข้อมูลติดไม้ติดมือเพื่ออุดช่องโหว่ของทุกๆเรื่องที่เคยผิดพลาด อัลฮัมดุลิลละฮฺ (ขอบคุณพระเจ้า) ได้ผลครับกับความตั้งใจและตั้งมั่น ทำงานเดินหน้าต่อและใกล้ความจริงมากขึ้น นอนดึกทุกคืนช่วงนี้เมื่อเช้าออกเดินทางแต่เช้าตรู่เพราะนัดกับท่านอาจารย์ไว้ท่านติดธุระแต่จะแบ่งเวลาไว้ให้อันเนื่องจากเห็นความพยายามก็ไปถึงที่หมายก่อนเวลาครึ่งชั่วโมง (คืออาจารย์นัดเก้าโมงเช้าครับ...อิอิ) แต่จะบอกว่าช่วงหลังเดินทางไปสงขลาขึ้นรถตู้ทั้งขาไปขากลับหลับตลอดทางครับ (เหนื่อยและเพลียสุดๆครับ)

      สิ่งหนึ่งที่ได้นอกเหนือจากความก้าวหน้าในชิ้นงาน คือ ได้พบเจอท่านอาจารย์ยูมิของเรา อาจารย์ท่านทำให้ผมสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นและความเอ็นดูในมิตรภาพช่วยนำพาผมไปพบกับอาจารย์ท่านหนึ่งซึ่งเป็นชาวต่างชาติที่ประธานหลักสูตรให้ผมไปพบเพื่อตรวจสอบภาษาอังกฤษในหัวข้อ อัลฮัมดุลิลละฮฺครับได้รับการอำนวยความสะดวกให้จากท่านอาจารย์ยูมิเป็นอย่างดี...ขอขอบคุณท่านอาจารย์มา ณ ที่นี้อีกครั้งครับ (ถ้าได้ที่ปรึกษาอย่างอาจารย์ท่านก็คงดีนะครับ...อิอิ  ด้วยความเคารพครับ)

     แม้ช่วงบ่ายฝนจะตกพรำๆแต่ความทรงจำกับการเดินทางที่อ่อนล้าเต็มที่เปียกปอนบ้างในเนื้อตัว แต่ ความสลัว ได้เลือนลางหายไปสิ่งที่ได้หลังจากเดินทางไป คือความอบอุ่นใจที่ได้พบกับมิตรภาพและน้ำใจที่ไม่เคยเหือดแห้งในสังคมเสมือนแห่งนี้

เก็บภาพหอสมุด ม.ทักษิณ ถิ่นสงขลายามนั่งพักผ่อนก่อนเดินทางกลับ