การวิจัยที่ทำแบบไม่ระมัดระวัง แทนที่จะก่อผลดี อาจจะกลับก่อผลร้าย
          ผมปิ๊งแว้บเรื่องนี้ในระหว่างนั่งร่วมประชุมคณะผู้เชี่ยวชาญกำกับการจัดทำนโยบายและแผน วทน. แห่งชาติ (๒๕๕๓ – ๒๕๖๒)   เมื่อเช้าวันที่ ๑๒ พ.ค. ๕๓   และเห็นว่าการวิจัยมีอันตรายหลายด้าน เช่น
๑.  มีการใช้เงิน ใช้คน ใช้เวลา ไม่น้อย ทำงานวิจัยที่ไม่ควรทำ   คือเป็นโจทย์วิจัยที่ไร้ความหมาย   ได้ผลวิจัยออกมาก็ไม่มีความรู้ใดๆ เพิ่ม   เป็นการวิจัยที่ทำเพียงให้ได้ชื่อว่าทำ   หรือเพื่อให้มีผลงาน
๒  ป็นงานวิจัยที่ไม่ทำเสียจะดีกว่า   เพราะวิธีวิทยาผิดพลาด ได้ผลวิจัยที่ไม่น่าเชื่อถือ หรือได้ข้อสรุปที่ผิด
๓. เป็นงานวิจัยที่อันตรายต่อสังคม   เพราะทำเพื่อจะใช้ผลยืนยันข้อเท็จจริงบางอย่างเพื่อผลประโยชน์ของบางองค์กร บางหน่วยงาน หรือคนบางกลุ่ม   ถ้าผลออกมาไม่ตรงตามต้องการก็หาทางปิดบัง หรือหาทางแก้ข้อมูล
๔ ป็นงานวิจัยที่ตั้งขึ้นมาเพื่อหารายได้เข้ากระเป๋าคนบางกลุ่ม   ไม่ได้ต้องการใช้ผลงานวิจัยอย่างจริงจัง 
๕. โปรดช่วยกันเติม ข้อ ๕, ๖, ....
วิจารณ์ พานิช
๒ มิ.ย. ๕๓