ลูกหาย หลาบเลยครับ

เมื่อวันที่ 1 มิย.53 ผมกับภรรยา ได้ลองให้ลูกชาย เจ้ากำปั้น

นั่งรถตู้ของโรงพยาบาลไปเรียนหนังสือ

โดยให้ไปลงที่บ้านย่า(แม่ผมเอง)

และตอนเย็น แม่ผมไปรับพาหลาน รอขึ้นรถตู้ โรงพยาบาล

ตกเย็น ภรรยาผมใจไม่ดี เลยให้ผมนั่งรถตู้ โรงพบาบาลไปรับลูกเอง

กลัวย่า พาลูกไปรอรถตู้ไม่ถูก

เวลา 17.03 น. ถึง รร.สวนสนุก

เห็นแม่ผม เดินวนไปมา อยู่หน้า โรงเรียน แล้วไปไหว้ ศาลพระภูมิ

ฉิบหายแล้ว ผมนึกในใจ

จริงๆ ด้วย พอผมถามได้ความว่า ไปรับหลาน มัวเก็บกระเป๋าอยู่เพราะกระเป๋าหลานซิปแตก 2 นาที ผ่านไป หลานหายแล้ว เหตุเกิดเวลา 16.00 น.

แม่ผม (อดีต ผอ. รร.สวนสนุก) ได้ประกาศ ตามหาหลาน ใน โรงเรียน ครูและนักการตามหา นาน 1 ชม. ใน รร.ไม่เจอ พอผมมาถึง รร.สวนสนุกเวลา 17.03 น.

ผมรู้ว่าลูกหาย ก็เดิน รอบโรงเรียน 1 รอบ เดินไปห้างแฟรี่ พร้อม

โทรแจ้งความที่ 191

แล้วเดินไปแฟรี่ ไปหาตามตู้เกมส์ และร้านหนังสือ ฝากแจ้ง

ประชาสมัมพันธ์  แต่ไม่มีใครเห็นลูกผมเลย

เนื่องจาก เด็กๆ ในชุดนักเรียน มันก็ดูเหมือนกันหมดครับ

 

ผมเลย เอารูปลูกชาย จากโทรศัพท์ไปทำใบปลิวประกาศเด็กหาย

เรียก ญาติพี่น้องมาช่วยหากัน ตามหาหลาน

ไปปรึกษา ศูนย์ อปพร.

เทศบาลขอนแก่น

 

เพื่อ วิทยุ แจ้งลูกข่าย ติดตาม  มีคนแถวบ้านผมอีกร่วม 10 คน

ออกมาช่วยติดตาม

โทรหา ครูเด็ก เพื่อนเด็ก ผมก็เริ่ม คิดได้ ว่าจะไปสถานีวิทยุ

ที่พอรู้จักกัน

ทำใบปลิวประกาศเด็กหาย หมดไป 600 แผ่น

จะไปเช่า รถกระจายเสียงแห่รอบเมืองขอนแก่น เพื่อตามหาลูกชายคนเดียว

พอไปถึง เดินไป ถึง สถานีวิทยุ  ตำรวจโทรมา ว่า

เจอเด็กแล้วสาธุ ตำรวจบอกว่า รถสองแถวเอามาส่งที่โรงพัก

เด็กก็เก่งพาตำรวจ มาถูกบ้านแต่บ้านไม่มีใครอยู่เลย

ตอนเช้า ถามได้ ความว่า ลูก ไปเล่นเกมส์ ที่ห้างแฟรี่

เดินกลับบ้านไม่ถูก เลยหลง

ขึ้นรถสองแถวไปครับ