โครงการปล่อยฮวกกบในนา..
โรงเรียนที่อยากพาลูกไปเรียน... 
พ่อแม่ทุกคนย่อมต้องการส่งลูกเข้าเรียนในโรงเรียนดี ๆ เท่าที่จะหาได้... 
แต่หลาย ๆ ครั้งที่จำเป็นต้องส่งลูกเข้าเรียนในโรงเรียนที่..ทุกอย่างแทบไม่..หรืออำนวยเอาเสียเลย..แบบเสียไม่ได้.. 
บางครั้งโรงเรียนดี ๆ ต้องแลกมาด้วยการเดินทางไกล ๆ ค่าใช้จ่ายทั้งในระบบนอกระบบที่มากขึ้น... 
แต่ที่น่าตกใจมากที่สุดก็คือ...ครู..ที่สอนอยู่โรงเรียนใกล้บ้าน..ไม่กล้าพาลูกตัวเองเข้าเรียนในโรงเรียนที่ตัวเองสอน... 
ยอมส่งไปเรียนโรงเรียนอื่นที่ไกลกว่า......ก็อยากให้ลูกเรามีโอกาสดีกว่าลูกชาวบ้านที่เราสอน...แม้จะถูกค่อนแคะบ้างก็ต้องยอมทน 
หรือถ้าพอมีฐานะหน่อย...สอนพิเศษได้เงินหน่อย..ก็ส่งลูกไปเรียนโรงเรียนประจำซะ..จะได้ลดคำครหาได้บ้าง.. 
จะมีซักกี่ที่ที่ลูก ผอ.ก็จบจากโรงเรียนที่ ผอ.อยู่..ลูกครูท่านอื่น ๆ ก็จบจากที่นี่ เหมือนกัน...? 
ผมไม่ใช่คนในวงการการศึกษา โชคดีที่มีโอกาสเข้าประกวดกลุ่มยุวเกษตรกรในโรงเรียน.. 
ได้พานพบความหลากหลายความสุดยอดของโรงเรียนหลาย ๆ แห่ง....ลองมาดูมุมมองของเกษตร..ต่อโรงเรียนที่ได้ไปตรวจกลุ่มดูนะครับ..(ความคิดเห็นส่วนตัวครับ)
 
เริ่มโรงเรียนที่แสนห่างไกล...ก่อตั้งขึ้นด้วยเหตุผลด้านความมั่นคง...มีเด็กตัวเล็ก ๆ (ย้ำว่าเล็กมาก ๆ) ประมาณ 40 คน อายุถึงเกณฑ์เข้า ป. 5 เพียง 1 คน แต่มีกิจกรรมด้านการเกษตรมากมาย ทั้งเลี้ยงไก่ไข่ ปลูกผัก (แปลงยาวสุด ๆ) เลี้ยงกบ ปลา...
 
เมื่อเทียบกับโรงเรียนคู่แข่งขันที่อยู่ใกล้เมือง ประถมเหมือนกัน แต่มีเด็กกว่า 400 คน...มันเหมือนมวยคนละรุ่นกันครับ..
แต่ก็ยังไม่แปลกตรงไหน...ใช่ไหมละ... 
เอาน่า..อย่าพึ่งยอมแพ้หยุดอ่านก่อน...ตามมาดูโรงเรียนต่อไปครับ...
 
 
โรงเรียนแห่งนี้ตั้งอยู่ในบริเวณค่ายเสรีไทยเก่า เกิดจากการรวมตัวของโรงเรียนประถมหลายแห่ง กลายเป็นโรงเรียนขยายโอกาส (มีถึง ม. 3 ) จึงตั้งชื่อว่า โรงเรียนร่วมมิตรวิทยา ตำบลหนองนาง อำเภอท่าบ่อ มีเนื้อที่ประมาณ 70 ไร่
หลังจากท่านรอง ผอ.กล่าวต้อนรับ เราก็ได้พบการจำลองการประชุมของสภายุวเกษตรกร น่าชื่นชมน้อง ๆ ทุกคนที่แสดงบทบาทที่ได้รับมอบหมายได้อย่างดี นำเสนอผลการดำเนินงานด้านการเกษตรในโรงเรียนที่เด็ก ๆ ทำในปีที่ผ่านมาอย่างครบถ้วน..
 
นำเยี่ยมชมกิจกรรมของยุวเกษตรกรในโรงเรียน ทั้งการเลี้ยงวัว 7 ตัว ส่วนไก่และเป็ด น้องเขาบอกจำนวนแล้ว..แต่ผมลืม ...แฮ่ ๆ ...
 
หนุ่มที่เท้าสะเอวคือผู้ดูแลแพะ ...ขายไปบางส่วนแล้ว...คงเหลือ 11 ตัว
 
นี่สวนยางพาราในโรงเรียนหนู..ปีแรกปลูกข้าวไร่แซมด้วย...ปีนี้พึ่งเปิดเรียนได้ไม่กี่วัน(คุณครูต้องตัดแต่งกิ่งนะครับ..ให้สูงจากพื้นประมาณ 3 เมตร) 
 
ปลาดุกทั้งบ่อเล็ก
และบ่อใหญ่
 
ผักสวนครัวหลายรูปแบบ
 
เรือนเพาะชำต้นไม้จำหน่ายได้
 
สวนป่ายางนาหลายร้อยต้น (ผมแนะนำให้เพาะลูกยางแจกชาวบ้านด้วยครับ)
สวนไม้สักสวนสมุนไพรอีกมากมาย
โรงผลิตปุ๋ยอินทรีย์ที่นักเรียนอธิบายวิธีการได้ทุกขั้นตอน..
ชวนให้สงสัยว่า...นี่เรากำลังเยี่ยมชมโรงเรียน..หรือเยี่ยมฟาร์มกันแน่..??
 สรุปเป็นเอกสารได้ประมาณนี้...!!
....................เข้าท่าใช่ไหมละครับ...
เหนื่อยรึยังเอ่ย...ผมต้องไปประกวดอีกแห่งนะครับ...ตามต่อไหวไหมเอ่ย..^^
(ขอยกไปเป็นบันทึกต่อไปนะครับ..ยาวเกินพิกัด..ฮิฮิ)