ระเบียบ วินัยในวัยเยาว์

ระเบียบ   วินัยเริ่มแต่วัยเยาว์

 

                        ชีวิตวัยเยาว์เป็นวัยที่มีค่าอย่างยิ่ง   เราต้องการคนที่มีคุณภาพโดยเฉพาะอย่างยิ่งคนที่มีระเบียบวินัย   แล้วเราก็เข้าใจตรงกันแล้วว่า  การจะให้คนมี ระเบียบวินัยต้องเริ่มตั้งแต่เด็กๆ  หรือเรียกว่าต้องปลูกกันแต่เล็กเลย   หน่วยเริ่มแรกที่ช่วยและมีส่วนรับผิดชอบคือครอบครัว   ส่วนโรงเรียนและชุมชนเป็นหน่วยที่มีหน้าที่ต่อมา  ในเรื่องความมีระเบียบวินัยนั้น เราต้องเข้าใจก่อนอื่นว่าการปลูกฝังระเบียบวินัย นั้นแบ่งได้เป็น  ระเบียบวินัยต่อตนเอง  และระเบียบวินัยต่อสังคม   จึงจะทำให้เราปลูกฝังได้ตามที่เราต้องการ  สำหรับระเบียบวินัยต่อตนเอง เป็นพฤติกรรมของเด็กที่กระทำให้เห็นว่าตนเองมีความรับผิดชอบตามที่ได้รับมอบหมายและตามคำมั่นสัญญาที่ตนให้ไว้กับผู้อื่น  ส่วนความรับผิดชอบต่อสังคมเป็นการปฏิบัติตามกฎระเบียบที่สังคมตั้งขึ้น  สังคมเริ่มแรกที่เด็กควรจะต้องมีส่วนเข้ามารับผิดชอบ คือ ครอบครัว   ถึงแม้ครอบครัวจะเป็นสถาบันที่เล็กที่สุดแต่มีความสำคัญต่อการ

พัฒนาพฤติกรรมทุกด้านของเด็กมากที่สุด ส่วนโรงเรียนจะเป็นสถานที่ให้ประสบการณ์เด็ก   เด็กได้พบเพื่อนๆ ที่นอกเหนือจากสมาชิกในครอบครัว  ได้เรียนรู้วิธีการปรับตัวให้เข้า

กับบุคคลอื่นได้  เด็กจะมีความรับผิดชอบต่อผลการเรียนของตน  รับผิดชอบต่องานที่ครูมอบหมายให้ทำเมื่อมาโรงเรียน  จึงถือว่าโรงเรียนเป็นสถาบันสังคมที่มีความสำคัญรองลงมา

ต่อจากครอบครัว    สิ่งที่มีอิทธิพลต่อการปลูกฝังระเบียบวินัยของเด็กมีปัจจัยหลายอย่าง  เราจำเป็นต้องเข้าใจปัจจัยที่จะกล่าวนั้นดังนี้

                                                    ปัจจัยของครอบครัว

                                                    1.    ความสม่ำเสมอของพ่อแม่   การปลูกฝังด้านระเบียบวินัยให้กับเด็ก คือ การฝึกให้เด็กรู้จักระเบียบวินัยอย่างต่อเนื่องสม่ำเสมอ  ชี้แจงให้เด็กรู้จัก

ปฏิบัติภาระหน้าที่ที่เขาต้องปฏิบัติให้สำเร็จลุล่วงไปด้วยดีทุกครั้ง

2         ทัศนคติของพ่อแม่  ซึ่งเป็นสิ่งที่มีผลต่อการปลูกฝังด้านระเบียบวินัยของเด็ก เพราะพ่อแม่มักจะถ่ายทอดความรู้สึกที่มีต่อสิ่งใดสิ่งหนึ่งให้กับเด็ก

เช่น  พ่อแม่วางสิ่งของเครื่องใช้ตามใจชอบ   ไม่สนใจความมีระเบียบ  ใช้สิ่งของเสร็จ ก็วางตรงนั้น ไม่เก็บที่  เพราะเมื่อใช้อีกก็จะหยิบใช้ได้เลย   ถ้าพ่อแม่มีความรู้สึกนึกคิดเช่น

นี้ก็จะไม่สร้างความมีระเบียบวินัยให้กับลูก   ลูกก็จะไม่สนใจที่จะเก็บสิ่งของต่างๆเข้าที่

                                                     3      การปฏิบัติตนเป็นแบบอย่างของพ่อแม่   การเรียนรู้ของเด็กเกิดจากการเลียนแบบ  ดังนั้นการปฏิบัติตนของพ่อแม่จึงเป็นแบบอย่างให้กับลูก

เช่น      ในเรื่องของการตรงต่อเวลา         การรักษาความสะอาดของร่างกาย     การเคารพกฎข้อบังคับต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นภายในบ้าน   หรือข้อบังคับของส่วนร่วม     หรือแม้

กระทั่งการเคารพกฎหมาย   สิ่งต่างๆที่กล่าวพ่อแม่ต้องปฏิบัติให้เป็นตัวอย่าง

                                                    ปัจจัยของโรงเรียน

1         เพื่อน  เพื่อนมีอิทธิพลต่อพฤติกรรมความมีระเบียบวินัย  การเล่นหรือทำงาน  การมีกิจกรรมกับเพื่อนที่เรียนด้วย  การมีปฏิสัมพันธ์ระหว่าง

กันกับเพื่อนจะทำให้ต่างฝ่ายต่างถ่ายทอดลักษณะนิสัยคือความมีระเบียบวินัย     เด็กได้เรียนรู้การที่จะมีระเบียบวินัยจากการอยู่ร่วมกันกับเพื่อน  และการทำกิจกรรมร่วมกัน

2         ครู  สำหรับเด็กเมื่อมาอยู่โรงเรียน ครูเปรียบเสมือนพ่อแม่คนที่สองของเด็ก  เด็กเล็กจะเชื่อครูมากกว่าพ่อแม่  ฉะนั้นเมื่อครูทำอะไรเด็ก

จะเชื่อ  จดจำ  และเลียนแบบ  ครูมีอิทธิพลต่อการพัฒนาพฤติกรรมด้านระเบียบวินัยและจะปฏิบัติตามที่ครูทำหรือครูบอก  และกิจกรรมที่เด็กได้ร่วมทำหรือร่วมกันรับผิดชอบ

                                                    ปัจจัยของสังคม

1         การปฏิบัติตนของบุคคลในสังคมที่เด็กเข้าไปเป็นสมาชิก  เด็กได้พบกับบุคคลต่างๆในสังคม  มีการติดต่อสื่อสารกับบุคคลที่มีอาชีพหลากหลาย

ในสังคมรอบตัวเด็ก   ได้พบกับประสบการณ์รอบตัว  ไม่ว่าการเข้าคิว  การทิ้งขยะ  การจราจรตามท้องถนน  ฯลฯ    สิ่งเหล่านี้เป็นแบบอย่างการปลูกฝังระเบียบวินัยแก่เด็ก

                                                    2     สื่อสารมวลชน     ไม่ว่าจะเป็นวิทยุ  โทรทัศน์  หนังสือพิมพ์  ละคร  ภาพยนตร์   ฯลฯ  สิ่งเหล่านี้เด็กจะซึมซับอยู่ตลอดเวลา  ถ้าเป็นพฤติกรรม

ทางบวก  เด็กก็จะมีลักษณะนิสัยเป็นคนมีระเบียบวินัย เพราะเด็กพร้อมที่จะเลียนแบบสิ่งที่ตนเองชอบและประทับใจ  

                                                     จากปัจจัยดังกล่าวข้างต้นมีผลทั้งโดยตรงและโดยอ้อม  ต่อการปลูกฝังความมีระเบียบวินัยตั้งแต่เด็กเมื่ออยู่ในวัยเยาว์