ตื่นเช้ามาวันนี้ ระลึกถึงคำของคุรุ ที่สอนไว้ สี่ข้อ ตั้งใจอย่างยิ่งว่าจะระลึกตลอดเวลาที่อาบน้ำทำภาระกิจ ทั้งเช้าเย็น เพื่อย้ำให้ประพฤติปฏิบัติ

ย้อนไปปีที่แล้ว คุรุ สอนไว้ว่า อุปเทศห์ แห่งฤทธิ์ ข้อแรกคือ การให้ ฤทธิ์ที่ว่า คงรวมทั้งฤทธา ฤทธี ฤทธิ์อำนาจที่จะทำสิ่งใดแล้วประสบความสำเร็จได้ ต้องอาศัยการให้เป็นเบื้องต้น

มาปีนี้ คุรุให้คำสอนสี่ข้อ คือ

๑.จงเป็นผู้มีความอ่อนน้อมถ่อมตน ภูเขาสูงมักมีแต่คนขยาดกลัว แต่ห้วยหนองที่ทอดตัวลงต่ำ เป็นที่พึ่งของส่ำสัตว์ และเป้นที่รวบรวมพลังแห่งชีวิตฉันใด คนที่น้อมตัวลงต่ำ คือคนที่จะดึงดูดเอาพลังแห่งชีวิตเข้ามาใส่ตน และเป็นที่พึ่งของคนอื่นได้ บรรดา สรรพวิทยาทั้งปวงก็จะหลั่งไหลไปสู่บุคคลนั้นดั่งน้ำไหลสู่มหาสมุทร

๒.จงเป็นผู้มีความวิริยะพากเพียร ความพากเพียรเท่านั้นที่จะนำพาความสำเร็จมาสู่บุคคล

๓.จงเป็นผู้มีความซื่อตรง การกระทำ คำพูด และการคิด ต้องเป็นเรื่องเดียวกัน

๔.จงเป็นผู้มีน้ำใจต่อตนเองและผู้อื่น มีน้ำใจต่อผู้อื่นนั้นเป็นเรื่องที่เข้าใจไม่ยาก แต่การมีน้ำใจต่อตนเองคืออะไร คือการไม่เบียดเบียนตนเอง งดเว้นจากการเอาของไม่ดีเข้ามาใส่ตัว ผมตีความเอาเองว่า ตั้งแต่เรื่องเหล้าเรื่องบุหรี่ รวมไปถึงอารมณ์ไม่ไดี อารมณ์ไร้รักทั้งหลายทั้งปวง

จากคำสอนผมเลยเข้มงวดกับตัวเอง และที่สำคัญคือ การไม่หม่นหมอง โกรธกริ้วกับเรื่องรุงรังระหว่างทาง

แต่สุดท้ายวันนี้ก็จิตหม่นอารมณ์ขุ่นมัวแต่เช้าจนได้ แค่เรื่องหาของไม่เจอกะคำพูดผิดหูบางคำ ก็ฉุนกึก ขึ้นมาเชียว ต้องสู้กะมันให้ได้ ก็แค่ของรุงรังระหว่างทาง แต่วันนี้ จะอ่านหนังสือ เรื่องวัฒนธรรมป๊อบให้จบ แล้วเดี๋ยวเอามาเล่าให้ฟัง