อำนาจนำมาซึงผลประโยชน์ยิ่งใหญ่ร่ำรวย... กระจ้อยร่อย....ด้อยค่าตกต่ำยากจน... ร่ำรวย...ยากจนสัมพันธ์ผูกโยง...ทุกอย่างเกี่ยวข้องกับการเมืองหรือไม่...???? คนในชาติอยู่เย็นเป็นสุขได้ทุกชนชั้น....เพราะต่างแบ่งปันแลกเปลี่ยนเกื้อกูล...แต่ทำไมการเมืองบ้านเราถึงเป็นไปถึงเพียงนี้...

จากทุกสิ่งทุกอย่างทุกเรื่องทุกราวถูกใช้เป็นเหตุผลนำไปสู่ความขัดแย้งที่มีแต่ความสงสัยอยู่เต็มหัวใจของประชาชนอย่างกะผม...และคิดว่าน่าจะมีคนจำนวนไม่น้อยที่ได้แต่สงสัยกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเหมือน ๆ กัน  

มันเป็นฝีมือใครกันแน่..?????

แล้วใครกันหละเป็นคนสร้างความวุ้นวายโกลาหลในครั้งนี้....?????

ผู้มีอำนาจ  ผู้เสียอำนาจ  ผู้มีเกียรติ หรือ  ผู้เสื่อมเกียรติ ?????

หรือว่าคนรวยรวมหัวกับคนจน ????? 

 

แล้วใครจ้องทำร้ายกันอยู่   หรือใครที่ทะเลาะกันอยู่  แล้วใครทำร้ายบ้านเมือง และ ทำร้ายประชาชน  ??????

เหตุการณ์ครั้งนี้แล้วผู้ใดกันนะที่ยังจะร่ำรวยยิ่งใหญ่ในบ้านนี้เมืองนี้ต่อไป  และ ใครกันนะจะยังยากจนกระจ้อยร่อยกันต่อไป ????? 

คนรวยยังจะต้องรวยกันต่อไป....คนกำลังจะรวยก็จะล้มลุกคุกคลานกันต่อไป...คนจนก็จนกันต่อไป....

หรือว่าเราจะพอใจในโชคชะตากรรมเช่นนี้กันต่อไป..!!!!!

 

ใครกันคือผู้ยิ่งใหญ่..?????

ใครกันคือผู้อาวุโส...?????

ใครกันเป็นผู้สถิตยุติธรรม...????

ใครกันเป็นอนาคตของไทย...????

ใครกันที่ทำร้ายประเทศไทย....????

 

ผมมั่นใจอยู่ว่าประชาชนที่ไปชุมนมนั้นคงไม่ใช่ผู้ต้องสงสัยจากคำถามทั้งหมด....

การหาความจริงในยุคโลกาภิวัฒน์นั้นควรจะฟังหูไว้หู..ยุคที่คนหลอกลวงกัน..เปิดโปงกัน...สาดสีให้กัน...  

เทคโนโลยีทำได้ทุกอย่าง.....แต่ความจริงนั้นคืออะไรนั้นอีกเรื่อง....

 

อีกหนึ่งประวัติศาสตร์ของการเมืองไทย....

ความอ่อนล้าจากการได้เฝ้าดูความเป็นไปของผู้คนในบ้านเมือง.....เหมือนเราถูกดูดดึงความสนใจไปตรงจุดที่ปะทะ  เป็นกลเกมอันน่ารังเกียจอย่างไม่ต้องสงสัย  เมื่อทุกอย่างเดินทางมาถึงจุดๆหนึ่ง...จุดที่ทุกคนอยากรู้คำตอบ...คำตอบในเหตุการณ์ที่ตอกย้ำความเจ็บปวดให้กับประเทศไทย  แต่เชื่อได้ว่ามันก็จะค่อย ๆ หายไปกับกาลเวลาและทิ้งความสงสัยนี้เลือนหายไปโดยที่มันยังไม่มีคำตอบให้กับคนไทยทั้งประเทศได้หายขัดข้องใจ ความจริงควรได้ศึกษาเรียนรู้เพื่อแก้ไขร่มเย็น..

ให้มันเป็นประวัติศาสตร์ความจริงที่คนรุ่นหลังควรได้เรียนรู้จดจำ.....

 

อายุไขคงสั้นลงไปหลายปี ด้วยการที่ได้เห็นบ้านเมืองอันเป็นที่รักที่อาศัยถูกย่ำยีด้วยฝีมือคนที่มีโอกาสสร้างความรุ่งเรืองให้กับบ้านเมืองโดยทุกฝ่าย   แต่ละฝ่ายล้วนมีศักยภาพพอที่จะรวมมือกันสร้างบ้านแปลงเมืองให้เจริญรุ่งเรืองกันสืบไปถึงลูกถึงหลาน...

ไทยจะยังต้องไปขายแรงต่างชาติ...

ชนบทต้องหนีบ้านเข้าเมือง...

ขออภัยในความโง่เขลาไร้สติกับบันทึกในหน้านี้...เพราะรักมากจึงไม่อาจนิ่งเฉยได้...

 

 

จากเด็กเมื่อวานซืน....

 

27/5/2010