

ทุกวันนี้
ผู้คนมากหน้าหลายตาที่ประสบกับ...สึนามิ...ทางเศรษฐกิจ
รุมเร้าจนกลายเป็นทาสของความเครียด ( แบบ...รู้ตัวมั่ง
ไม่รู้ตัวมั่ง )
ถ้าอยากพบกับความสุขแบบไม่ต้องซื้อหาละก็...เร่เข้า
มาอ่านเลยจ้า....



ความสุขที่แท้จริงอยู่ที่...การมองแบบมีอารมณ์ขัน แก้ปัญหาด้วยอารมณ์ดี นำพาความสุขมาสู่คนรอบข้าง อย่างเช่น...
คุณลุงคนหนึ่ง บริษัทล่มจมจนต้องเข้าโรงพยาบาลเพราะสุขภาพจิตย่ำแย่ เขาได้วาดรูปประตูบานหนึ่งบนผนังห้อง คนไข้ในห้องเดียวกันหลายคนต่างพากันพยายามจะพังประตู แต่....ทว่าคุณลุงยืนยิ้มแก้มปริอยู่ข้างๆ พร้อมกับพูดว่า....... พวกแกนี่โง่จริงๆเลย กุญแจอยู่ที่ฉันนี่โว้ย






บางคนยิ้มไม่ออก
ถึงกับเป็นโรคซึมเศร้า ( แก้ยากนา ) โรคกลัดกลุ้ม (
อะไรกันนักหนา ) หรือเป็นโรคจิตหลอน ( เกือบบ้าแล้วล่ะ )
อย่างเช่น.....
เศรษฐีคนหนึ่งโดน..พิษ..เศรษฐกิจเข้า ก็เกิดอาการจิตหลอน นึกว่าตัวเองเป็นหนอนตัวหนึ่ง ทุกวันจะเครียดมาก กระสับกระส่าย คนที่บ้านต้องส่งไปอยู่โรงพยาบาลตั้งเดือนหนึ่งแน่ะกว่าจะรู้ว่าตัวเองเป็นคนหาใช่หนอนไม่ ( คิดได้ไง อื้ยยยยย)
ตอนออกจากโรงพยาบาล
เขาเห็นไก่ตัวหนึ่งอยู่หน้าโรงพยาบาลก็ตกใจ
แอบอยู่หลังประตู คนที่บ้านก็บอกว่า
คุณรู้แล้วมิใช่หรือว่าตัวเองเป็นคน ไม่ใช่หนอน
เขาตอบว่า ก็ใช่....แต่ไก่ตัวนั้นมันยังไม่รู้นี่นาว่า...ฉันเป็นคน



อารมณ์ขันคือการนวดจิตวิญญาณ
รอยยิ้มคือสปาของชีวิต ยามอยู่ในภาวะอุปสรรค
ให้ลองเปลี่ยนผันมันให้เป็นอารมณ์ขันดูซิ
อย่างเช่น....
เมื่อหุ้นตก
สองสามีภรรยาก็เครียดและทำสงครามเย็นใส่กันหลายวัน
ฝ่ายสามีอยากง้อภรรยาก็เลยปรับเปลี่ยนอารมณ์ใหม่พูดว่า....
เมียจ๋า...คุณปรุงอะไรอยู่หรือ???
ภรรยาตอบอย่างอารมณ์เสียว่า....

ปรุงยาพิษ
สามีพูดต่อด้วยอารมณ์ขันว่า...

พอสำหรับสองคนหรือเปล่าจ้ะ??
ภรรยาก็หัวเราะคิกๆออกมา ความตึงเครียดของทั้งคู่ก็คลายลง
ขอเพียงให้เรารู้จักปรับเปลี่ยนและเปลี่ยนแปลงอารมณ์ให้มีอารมณ์ขันเข้ามาร่วม
ทุกอย่างก็จะ คลี่คลายลง ที่ใดมีเสียงหัวเราะ
ที่นั่นย่อมเป็นสวรรค์
เพราะการมองโลกในแง่ดีก็เหมือนมีเทพยดาแห่งความสุขที่ช่วยให้เรามีรอยยิ้มได้ทุกวันและทุกที่ทุกเวลา

ขอขอบคุณที่มา....ความสุขคือการเลือกอย่างหนึ่ง





อ่านแล้ว..อยากจะขำค่ะ แต่ด้วยความที่เป็นผู้หญิงตัวเล็กๆ หน้าตาดี เลยทำได้แค่ขยับยิ้มที่มุมปาก อิอิ ^^
ล้อเล่นค่ะ.. แต่ตอนนี้ง่วงจัง ยังบ่ได้นอนเลยตั้งแต่ตะคืน ^^
หางดง..ฮ้อนก่อเจ้า???
จ้า...หนูต้อม
ไม่ต้องกลัวเสียภาพพจน์เลยน้อง คนน่าตาดีทำยังไงๆก็ดูดี...
ปล่อยออกมาเต็มที่เล๊ย .
ดูดีออก....
มัวไปทำอะไรมาไม่ได้หลับไม่ได้นอน.....ดูแลตัวเองด้วยนะจ้ะ
สวัสดีค่ะ
บันทึกอ่านแล้วสบายๆค่ะ มีภาพเล็กภาพน้อยน่ารักน่ะค่ะ
ชอบอ่าน ขอบคุณมากค่ะ
ต้อมล้อเล่น ตัวควายๆ อย่างต้อมน่ะเป็นแม่เสือยิ้มยากค่ะ ^^ บางทีก็ขำ..แต่หน้าไม่ค่อยเปลี่ยนเอาเสียเลย สมัยเรียนเทคนิคปี 1 เพื่อนรุ่นน้องพาญาติสุดฮาขับรถพาต้อมขึ้นดอยสุเทพตอนกลางคืน กะขึ้นไปนั่งเล่นแถวจุดชมเมืองข้างบนโน้น..
ในรถ 4-5 คนเขาขำกันกลิ้งตั้งแต่หน้าหอไปจนถึงบนดอย แถมตอนลงจากดอยอีก มีแค่คนเดียวยิ้มแหยๆ ต้อมเอ๊ง..ง..ง ^^ น้าชายน้องเขาส่ายหน้าเลย ดู๊-ดู อุตส่าห์ขนมุขมาเพียบ
ไม่ได้นอนเลยค่ะ อ่านหนังสือ แล้วตีสามก็เข้าไปรับเพื่อนในเมือง.. กลับมาเลยเข้าออฟฟิศเลยค่ะ แล้วหลัง 8 โมง งานเข้าตลอดเลยเพราะวันนี้มีทำเคสทุนเด็กนักเรียนยากจน ^^
คุณครูไปลองเขียนค่าวกับต้อมไหมคะ?
ยินดีที่แวะมาอ่านความสุขเลือกได้ค่ะ....
ต้องขอบคุณพี่ครูต้อยติ่งที่ทำให้เกิดไอเดียบรรเจิดกับภาพพวกนี้....
แล้วแวะมาอ่านอีกนะคะ...มีเต็มพุงเลยค่ะ
หนูต้อม....
ต่างกับพวกครูเออร์ลี่ที่เขาพากันยกโขยงมาแอ่วเจียงใหม่ แล้วพี่ก็พาตะลอนทัวร์ตั้งแต่ดอยอ่างขางวกไปปายเลยไปแม่ฮ่องสอนขึ้นเขาลงห้วยไปถึงดอยอินทนนท์ สุดท้ายก็ไปปั้นจิ้มปั้นเจ๋อที่ศูนย์วัฒนธรรม ( 1 อาทิตย์ )
ตลอดทริปมีแต่เรื่องขำๆฮาๆ ( จนนอนละเมอ อิ อิ ) นึกถึงทีไรอดยิ้มม่ายได้....hahahahahahaha
.....พี่เขียนค่าวบ่าเป๋น เป๋นแต่แต่งก๋อน ( ปะตู๋ )เจ้า......
รักษาจิต....มาอ่าเพลงดอกรัก อายุยืนแถมสวยด้วย
ก่อไปเขียนเป๋นคู่กั๋น ^^ เพราะแถวนี้บ่มีไผอู้กำเมืองเลยเจ้า.. อิอิ ต้อมหัดเขียนค่าวกับ ผอ.ทนัน เจ้า ก่อยากแต๊..ยากว่า.. แต่งไปแต่งมาก่อม่วน
อิจฉาเนอะ ได้แอ่วรอบวง..หลายจังหวัดเลยนะเจ้า ^^ ใค่หัวนัก..ขากรรไกรค้างเน้อเจ้า หัวหน้าทริปจะโดน.. อิอิ ทริปของคุณครูท่าจะม่วนเนอะเจ้า..เป๋นทริปหรรษา
แค่นั่งมองการเล่น ได้คุยกับลูกศิษย์ตัวน้อยๆ
ก็อดขำไม่ได้ แต่ละคนน่ารัก เห็นแล้วมีความสุข
ขออย่างเดียว ผอ.อย่ามา..อิอิ..มอบงานให้
ขำกลิ้งไปเลยครับ
นึกได้ไง ไก่กับหนอน
อารมณ์ขันเป็นยาวิเศษเมื่อสถานการณ์ตึงเครียด แต่ถ้าคนพูดไม่มีศิลปะก็ตลกฝืด ผมคนหนึ่งที่มักจะเป็นเช่นนั้น
สวัสดีค่ะ..
สวัสดีค่ะ.....
ยินดีที่เข้ามารักษาจิต...แถมชวนให้ไปสวยและอายุยืนกับเพลงของดอกรักด้วย
เข้าไปประจำค่ะ...
มีความสุขค่ำคืนนี้นะคะ
หนูต้อมเจ้า.....
แล้วจะลองกึดผ่อก่อนเน้อ....ว่าจะมีกำกึดกั๋บปั๋นยามอกใด สว.แล้วมันตึงบ่าไค่เอาอะหยังนา
ทุกทริปตี้ทัวร์กั๋น....ไค่หัวจ๋นล่นเข้าห้องน้ำเกือบบ่าตัน....เฮ่ย!!!
อ่านบันทึกนี้แล้ว ความคิดณ.ขณะนี้เปลี่ยนไปเลยตามบันทึกค่ะ
บอกตัวเองว่าต้องทำให้ได้ตามที่แนะนำในบันทึก...จะพยายามนะคะ :=)
น้องตัวประจำแขนขา.....
เมื่อก่อนพี่ก็ชอบเข้าไปเล่นไปคุยกับเด็กอนุบาล จนเด็กรู้จักหมด ( ปกติครูประถมเด็กอนุบาลจะไม่รู้จัก ) เพราะอาคารเรียนแยกกัน อย่าบอกใครนะว่า....พี่เป็นขวัญใจครูอนุบาลด้วยแหละ....wow....
อยู่กับเด็กแล้วมีฟามสุขจริงๆจ้า.....
สวัสดีค่ะ.....
ยินดีที่เข้ามาอ่านแล้วทำให้ขำๆฮาๆได้ คงจะช่วยลดความเครียดจากงานประจำได้นะคะ ปกติถ้าเขียนเล่าอย่างนี้จะถนัดค่ะ แต่ถ้าให้เล่าจริงๆก็....นานๆครั้ง ขึ้นอยู่กับอารมณ์ขณะนั้นและอยู่ที่คนฟังด้วยค่ะ
มีความสุขกับความฮาในคืนนี้นะคะ
หวัดดีจ้า...น้องคนสวย
ดีแล้วล่ะค่ะ มายิ้มมาขำกัน เพราะคนเราทุกวันนี้ชอบทำหน้าบูดเข้าหากัน
หัวเราะวันละนิด จิตระรื่นจ้า.....
ถ้าไม่อยากแก่ก่อนวัย...
มีความสุขค่ำคืนนี้นะน้องนะ
น้องบุษรา ( คัม )
โอ้โฮ....ถึงกับหมดทุกข์หมดโศกเลยเหรอแต่...เสียดาย ที่เป็นแค่ชั่วขณะ พี่น่ะอยากให้ตลอดไป...ทำไงดีหนอ????
ทำให้คนอื่นมีความสุข....พี่ก็รู้สึกเป็นสุขไปด้วย บอกไม่ถูก...
พี่ซำบายดีจ้า
น้องก็คงเช่นกันนะจ้ะ
น้องเบบี้.....
แสดงว่าก่อนหน้านั้นอารมณ์ยังไม่ค่อยปกติใช่ไหมค่ะ???
พอเข้ามาอ่านบันทึกพี่ก็เลยปรับเปลี่ยนอารมณ์ได้ทัน
พี่ดีใจนะ...ที่ช่วยให้น้องมีความพยายามที่จะทำให้ได้ตามบันทึก คือ...ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นให้มองในอารมณ์ขันไว้ก่อน..แล้วจะช่วยได้จริงๆนา....ขอบอก
ขยันยิ้มขยันฮา
แล้วจะสวยวันสวยคืนจ้า....