อันความกรุณาปราณี
๒๒.๒๐ น. วันเสาร์ ที่ ๒๙ พฤษภาคม ๒๕๕๓
วันนี้โรงเรียนนัดผู้ปกครองมารับเงิน ค่าอุปกรณ์การเรียน ค่าหนังสือ และค่าเครื่องแบบ ตามโครงการเรียนฟรี ๑๕ ปี อย่างมีคุณภาพ (เท่าเดิม) หรืออย่างไรไม่แน่ใจ แต่ก็เป็นการให้โอกาสทางการศึกษาอีกรูปแบบหนึ่งของรัฐที่จัดให้กับเยาวชนของชาติ ก็มีผู้ปกครองมารับตามที่ได้ส่งหนังสือเชิญไปแล้ว แต่ก็มีบางส่วนที่ติดภารกิจจะมารับในวันจันทร์
วันนี้อากาศร้อนอบอ้าว มีแดดแรง ฟ้าครึ้ม สลับกับฝนตก วนเวียนเป็นวัฏจักรเหมือนกำลังสาธิตเรื่องวัฏจักรของน้ำให้พวกเราได้ดูชม เลยทำให้บรรยากาศร้อนอบอ้าวอยู่ทั้งวัน จนไม่อาจจะร้องเพลงของพี่เบิร์ดได้เลยว่า "ฝนที่ตกอยู่ทางนี้หนาวถึงคนทางโน้น" เพราะทางโน้นก็ยิ่งร้อนเหมือน ๆ กัน สาเหตุของฝนตกวันนี้กับเมื่อวาน คงมีสาเหตุมาจากการจุดบั้งไฟขอฝนที่อำเภอพนมไพร เพราะเป็นงานประเพณีบุญบั้งไฟที่จัดกันอย่างยิ่งใหญ่น่าดู (เค้าว่างั้นนะ) แต่ผมก็ยังไม่มีโอกาสได้ไปเที่ยวสักที แต่ก็ได้ยินข่าว ( ทั้งที่ดีและไม่ดีอยู่บ่อย) งานนี้นอกจากนักท่องเที่ยวชาวไทยแล้ว ยังมีนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติมากันเยอะแยะเลย มาดู ESAN ROCKET กัน และนั่นคงเป็นสาเหตุที่ทำให้พญาแถนได้รับรู้สัญญาณของความช่วยเหลือ (SOS) และตื่นขึ้นมาไปเปิดวาล์วน้ำจับสายยางมาฉีดพ่นกันอีกที ตัวเมืองร้อยเอ็ดอยู่ห่างจากอำเภอพนมไพร (บ้านหนองฮีใหญ่) ก็ประมาณ ๗๐ กิโลเมตรเห็นจะได้ ดังนั้นฝนที่ตกบ้างหยุดบ้างแดดออกบ้าง ก็คงเป็นเพราะว่าพวกเราอยู่ในระยะสุดปลายสายยางพอดีนั่นเองครับท่าน
วันนี้แม้อากาศจะเป็นแบบนี้ แต่ก็ยังดีกว่าที่จะแห้งแล้งไปตลอด เพราะเม็ดฝนแม้เพียงเล็กน้อยก็ยังประโยชน์กับพื้นดินและต้นหญ้าเพื่อการดำรงอยู่ต่อไป เปรียบดังเช่นน้ำใจของผู้คนที่มอบให้กันและกันแม้จะเพียงเล็กน้อยแต่ก็ล้วนก่อเกิดประโยชน์ทั้งต่อผู้อื่นและตนเองทั้งสิ้นดั่งพระราชนิพนธ์ล้นเกล้ารัชกาลที่ 6 ทรงพระราชทานไว้เป็นเพลงประจำของนักเรียนพยาบาลอันความว่า
"อันความกรุณาปราณี จะมีใครบังคับก็หาไม่
หลั่งมาเองเหมือนฝนอันชื่นใจ จากฟากฟ้าสุราลัยสู่แดนดิน
ข้อความนี้องค์พระธีรราชเจ้า พระโปรดเกล้าประทานให้ใจถวิล
ใช้คุณค่ากรุณาไว้อาจิณ ดั่งวารินจากฟ้าสู่สากล
อันพวกเราเหล่านักเรียนพยาบาล ปณิธานอนุกูลเพิ่มพูนผล
เรียนวิชากรุณาช่วยปวงชน ผู้เจ็บไข้ได้พ้นทรมาน
แม้โรคร้ายจะแพร่พิษถึงปลิดชีพ จะยึดหลักดวงประทีปคือสงสาร
ยอมเหนื่อยยากตรากตรำใจสำราญ อุทิศงานเพื่อคนไข้ทั้งใจกาย"
พระราชนิพนธ์นี้แม้ใครประกอบอาชีพการงานใดก็นำไปใช้ได้เฉกเช่นเดียวกัน เพราะความรักความเมตตาต่อเพื่อนมนุษย์ด้วยกันนั้นเป็นความดีงามอย่างยิ่ง...ของผู้กระทำ
เรียนคุณครูพลาย
แวะมาอ่านบันทึกด้วยคนค่ะ เพลงมาร์ชเนี่ยคุ้นๆนะคะ เหมือนจะเคยร้อง
มีคำถามต้องการคำตอบที่บันทึกล่าสุดของครูบันเทิงน่ะค่ะ ..คอย คอยค่ะ..
สวัสดีค่ะครูพลาย
ได้อ่านบันทึกครูพลายเร็วๆนี้ ที่ว่าเด็กสองคนยังอ่านไม่ค่อยเก่ง จะให้มาฝึกอ่านทุกเช้าก่อนเข้าเรียน
ครูยุยังคิดว่าต้องใช้วิธีเดียวกับที่ครูพลายฝึกให้เด็กมาอ่านทุกวัน กะว่าปลายปีเด็กต้องอ่านเก่งขึ้น แต่
ของครูยุคงจะยากมาก เด็กเรียนภาษาไทยอาทิตย์ละครั้ง ๒ ช.ม สภาพแวดล้อมทั่วไปใช้ภาษาด๊อยซื
ใช้ภาษาไทยเป็นภาษาที่สอง ใช้น้อยมาก หนักใจกับการสอนมากค่ะ
เรียนครูยุ
คงคล้ายกับการสอนภาษาต่างประเทศให้เด็กไทยนะครับ