ผมไม่คิดเลยว่าผมจะมีวันนี้....ช่วงเวลานั้น ผมกับแฟนคุยเพ้อฝันกันว่า "เมื่อไรเราถึงจะรวย จะมีวันไหนบ้างที่ฟ้าประทานให้เรามีบ้าน มีรถ มีเงินใช้พอมีพอกิน...นี่เธอแต่ขอเหลือไว้ทำบุญบ้างน๊ะเราไม่เคยมีเงินเหลือกินซักที่...ครูดีแล้วนี่ ผมดีใจด้วย ครูโชคดีเพราะอะไรรู้ไหม....

วันที่...ได้นั่งรถไฟไปลงสถานีสามเสนทีไร  ก็นึกถึงอดีตเมื่อปี ๒๕๒๔-๒๕๓๐  เป็นช่วงชีวิตที่อยู่ในวัยสร้างฐานะครอบครัว...เป็นความลำบากสุดๆ

โชว์เฟอร์เทคซี่คันที่ผมนั่ง  ถามผมว่า คุณท่าจะเป็นครู    ....  ใช่ครับ  ... คุณเคยมาที่นี้หรือเห็นคุณมองไปรอบ ๆ เหมือนคิดถึงความหลัง..... ครับใช่  ... เราคุยกันในรถต่างแลกเปลี่ยนประสบการณ์ชีวิตซึ่งกันและกัน..... 

ครับ  เดิมผมมาขายของหาบเร่ที่นี้  ทุกวันเสาร์ -อาทิตย์ ส่วนแฟนผมเธอลำบากมาก  ต้องสู้ทนมาขายที่นี้ทั้งๆที่ไม่รู้จักกรุงเทพเลย  มาขายที่นี้ทุกวันจนเราสามารถสร้างตัวได้พอมีพอกินมาถึงวันนี้.....

ผมและแฟนต้องตื่นตีสองของทุกวัน...  ทิ้งลูกสาวคนโตไว้ในบ้านคนเดียวตั้งแต่ลูกเริ่มหย่านมแม่    ...วันธรรมดาก็ต้องส่งแฟนขึ้นรถนอนภาชี(ตีห้า)  จนถึงหกโมงเช้า จึงรีบกลับไปดูลูก  อาบน้ำแต่งตัวไปทำงานสอนหนังสือ  ตอนลูกยังไม่เข้าโรงเรียนก็ต้องเป็นคุณครูพ่อลูกอ่อน  จนลูกอายุได้ สี่ขวบจึงขอไปฝากไว้ที่โรงเรียนราษฏร์  

เสาร์-อาทิตย์  วันที่ผมต้องมาขายของด้วย  ผมและแฟนมีหาบกันคนละคู่  ช่วงแรก ๆ ก็เดินตามแฟน วางหาบหน้าสถานีสามเสน  จนถึงเวลา สามโมงเช้าแดดเริ่มร้อน  ก็พากันเดินหาบ เข้าตรอกซอกซอยไปทั่ว  ทะลุตลาดราชวัตร  ไปโผล่ถนนสุโขทัย  ย้อนมาขึ้นแฟรตตำรวจ  แล้วเดินอ้อมไปหมู่บ้านคหบดีหลังวชิราวุธ  เลยไปสามย่าน  แล้วรีบเข้าซอยเล็กซอยน้อยมาโผล่สถานี้รถไฟสามเสน ก็เวลาบ่ายสอง-สามโมงเย็น

โอ้โฮ  .... ระยะทางยี่สิบกว่าโลเชี่ยวครู   (โชว์เฟอร์รู้ทางคำนวณระยะทางให้เสร็จ)

กลับถึงบ้าน  ห้าโมงครึ่ง  รีบไปซื้อของ รับเห็ดฟาง เก็บผักบุ้ง  ยอดกระถิน  ต้มถั่ว/เผือก/มัน  หรือหาของอื่นๆที่สามารถขายเป็นเงินได้  

สองทุ่มกินข้าวเย็น.....  หลับเป็นสุข มีกำไรพอกินไปวันๆหนึ่งเท่านั้น 

ช่วงเวลานั้น ผมกับแฟนคุยเพ้อฝันกันว่า "เมื่อไรเราถึงจะรวย   จะมีวันไหนบ้างที่ฟ้าประทานให้เรามีบ้าน  มีรถ   มีเงินใช้พอมีพอกิน...นี่เธอแต่ขอเหลือไว้ทำบุญบ้างน๊ะเราไม่เคยมีเงินเหลือกินซักที่...

ผมไม่คิดเลยว่าผมจะมีวันนี้

ครูดีแล้วนี่  ผมดีใจด้วย  ครูโชคดีเพราะอะไรรู้ไหม....

ผมว่าผมกตัญญู   พ่อ-แม่ผมต้องกราบไหว้บูชา  เมียและลูกผมต้องรับผิดชอบ   แล้วผมเป็นครู   ผมต้องสอนตัวเองได้และทำได้ก่อนที่จะไปสอนคนอื่น

อ้อมีอีกอย่าง   บารมีหลวงพ่อสด  วัดปากน้ำ  ทำให้ผมมีสติ  พบกับความสุขสำเร็จๆๆๆ

นั่นก็อาจจะใช่  แต่ผมว่ามีอย่างอื่นอีกในตัวครู...ครูคิดดูดีๆซิ..????  โชว์เฟอร์พูดย้อนนำ้เสียงดูเป็นมิตรแท้

โชคดีครู   ถึงกระทรวงครูแล้ว   หกสิบเจ็ดบาท