ความเห็นแก่ตัว
๑๘ พฤษภาคม ๒๕๕๓
ไปโรงเรียนปกติ วันนี้งานมากเหลือเกิน ขอร้องให้น้องที่เราเคยช่วยเขามาช่วยทำงานแต่เขาก็ไม่เต็มใจช่วย เลยมาคิดว่าทำไมเวลาเขามีงานเราจึงได้ช่วยเขาทำในเมื่อเรามีงานหนักขอร้องให้เขาช่วยทำไมเขาถึงเป็นอย่างนี้ เออถ้าเขาไม่ว่างนั้นก็ว่าไปอีกอย่างหนึ่ง แต่นี่เขาว่างมากและก็ไปช่วยผู้อื่นทำ เรากำลังคิดว่าเราจะช่วยเขาต่อไปดีหรือไม่ ปกติแล้ว ถ้าเราต้องการให้ผู้อื่นยิ้มให้เรา เราต้องยิ้มให้ผู้อื่นก่อน ก็ในเมื่อเรายิ้มให้เขาตลอดแต่เขาไม่เคยยิ้มตอบเราเลย คิดอีกแบบหนึ่งหรือเขาเป็นคนเห็นแก่ตัว ถ้าทุกท่านเจอคนแบบนี้ท่านจะยังคบต่อไปหรือไม่
คบพี่ ผมคบ แต่ผมคบแบบไม่ลึกซึ้งครับ เพราะคนอย่างนี้ไม่มีความจริงใจให้เราเราก็ไม่ต้องจริงใจให้มัน เพื่อนในบริหารการศึกษาก็มี น้องก็มี พี่ก็มี แล้วพี่อสิพงษ์จะไปแคร์มันทำไมครับ มีอะไรพวกน้องๆ ช่วยทำก็ได้ แล้วสอนคณิตให้น้องด้วยนะ ช่วงนี้ดูโง่ๆยังไงไม่รู้ ต้องไปฝึกคิดกับป้าแตใหม่