การเรียนรู้ผ่านการทำกิจกรรมนิสิต
คงต้องบอกว่าชีวิตการเรียนในมหาวิทยาลัย เป็นช่วงเวลาที่สนุกและก็สบายเป็นช่วงเวลาที่นิสิตหรือใครหลายๆคนต้องพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า...อยากกลับไปเรียนอีกครั้ง แต่นั้นคงเป็นแค่ความรู้สึกที่ไม่สามารถย้อนกลับไปได้ แต่มันยังเป็นความทรงจำแห่งความรู้สึกที่ประทับใจเสมอเมื่อนึกถึง ...โดยเฉพาะเรื่องราวชีวิตของนิสิต นักศึกษากับการออกค่ายอาสาพัฒนาชุมชน ...ที่ช่วงเวลาของการเป็นนิสิตทุกๆคนหรือนิสิต
นักศึกษา เกินกว่า ๕๐%ต้องได้สัมผัส กับวิถีชีวิตชาวค่าย ต้องบอกว่าเป็นวิถีชีวิตแห่งการให้และเป็นวิถีชีวิตแห่งการเรียนรู้เพื่อให้เข้าใจชีวิตจริงๆ...
กลิ่นอายความทรงจำ ...ถึงแม้ว่าช่วงเวลาและโอกาสผ่านไปๆน้อยนักที่จะมีโอกาสอีกครั้ง แต่นั้นก็เป็นความทรงจำที่ดี ของชีวิตของการเป็นนิสิต นักศึกษา ในรั้วมหาวิทยาลัย ใบปริญญาเป็นสิ่งที่สังคม โลกและผู้คนชื่นชม แต่จะมีสักกี่คนที่เข้าใจว่ากว่าจะได้มาซึ่งกระดาษ ๑ แผ่น ที่ถูกนิยามและกำหนดค่าว่านี่ คือใบปริญญา นั้น กระบวนการ ปัจจัยรอบข้างที่เราต้องคิด และทบทวนนั้นคือ อะไร
ฉันเยาว์ ฉันเขลา ฉันทึง
ฉันจึงมาหาความหมาย
ฉันหวังอะไร ตั้งมากมาย
แต่สุดท้ายให้กระดาษ ฉันแผ่นเดียว
การเรียนรู้นั้นสามารถเรียนรู้ได้ทุกที่ ทุกเวลา
ห้องสี่เหลี่ยมเป็นห้องการเรียนรู้ที่ถูกกำหนดมา
ห้องเรียนของการเป็นจิตอาสา คือห้องเรียนที่มีค่า ที่สอนให้เข้าใจชีวิต
เป็นสิ่งที่ดีหากเราเรียนรู้ที่จะเข้าใจชีวิตผ่านการเป็นผู้ให้ และใช้โอกาสที่เราได้รับ คือ
การเป็นนิสิต นักศึกษา ในรั้วมหาวิทยาลัย มาใช้ในทางที่สร้างสรรค์ ผ่านการทำกิจกรร,ที่ควบคู่กับการสร้างใบปริญญา ที่มีค่ามากกว่า กระดาษใบเดียว...
สวัสดีกับทุกท่านที่หลง คลิกผิด หรือพลัดหลงมาอ่านบันทึกนี้
คงต้องบอกว่าอย่างน้อยมันก็ทำให้มีความสุข เมื่อเราได้บันทึกเรื่องราวความประทับใจ
และส่งผ่านไปให้คนอื่นๆได้ทราบ
หากใครเคยมีประสบการณ์
เกี่ยวกับการออกค่าย หรือทำงานเกี่ยวกับค่าย
ก็สามารถและเปลี่ยนความคิด หรือ ส่งมอบความรู้ดีๆผ่านบันทึกนี้
มาอ่านสิ่งดีๆ คะ
ขอบคุณบันทึกสำนึกนะคะ
การที่เราทำกิจกรรมมันสามารถเป็นวิชาชีวิตของเราได้ มันทำให้เราเข้าใจในเรื่องที่เกิดขึ้นกับชีวิต เข้าใจถึงสัจธรรมและการเป็นอยู่ได้ดีขึ้น