การใช้สติพิจารณาใคร่ครวญให้รอบคอบก่อนเสมอ

เจริญพร สมาชิกและผู้อ่านทุกท่าน

           การพิจารณาใคร่ครวญคือ การใช้สติปัญญาดูเหตุ ดูผลที่จะเกิดขึ้นว่า  ทำอย่างไรจึงจะให้เกิดผลดีมากกว่าให้ผลเสีย   แต่หากว่าไม่แน่ใจหรือมั่นใจในเรื่องที่จะกระทำแล้ว   ควรหลีกเลี่ยงเสีย

           แต่เมื่อคิดว่าจะให้เกิดผลร้ายตามมา   โดยที่เราสามารถรับมือกับปัญหาได้  ก็ตามแต่วิจารณญาณของแต่ละบุคคล   ความคิดที่มุ่งมั่นเช่นนั้นเป็นเหตุให้เกิดผลตามมาอีกหลายอย่างและเป็นกรรมชั่วทางใจที่ไม่ดีติดตัวเราไปตลอด

            เป็นธรรมดาและธรรมชาติของปุถุชน   ย่อมยินดี พอใจใน ลาภ ยศ สรรเสริญ สุข  อันเป็นโลกธรรมฝ่ายที่พอใจ  ชอบใจ   แต่หากว่าความปรารถนา  ยินดีในโลกธรรมดังที่กล่าวมา  มีมากเกินขอบเขต  คือปรารถนาไม่พอเพียงกับกิเลสของเราแล้ว  สติปัญญาก็พลอยอ่อนแอ อับแสงลงได้  จนเรื่องที่จะใคร่ครวญก่อนแล้วจึงกระทำก่อให้เกิดโทษได้ง่าย

         ดังนั้นแทนที่จะได้โลกธรรมส่วนที่น่าพอใจ ชอบใจ กลับได้รับโลกธรรมในส่วนที่ไม่ดี  ไม่น่าพอใจ คือ  การเสื่อมลาภ เสื่อยศ  นินทา ทุกข์ และมักเป็นเช่นนี้เสมอ.